al-Fiqh

Salaam geven/beantwoorden tijdens de vrijdagspreek?

2011-11-17T18:27:00.000+01:00

Beschrijving video: Wat is het oordeel over degene die de mensen de Salaam geeft terwijl de Imaam de vrijdagspreek geeft, en is het toegestaan in deze situatie de Salaam te beantwoorden met de hand?

Zie het antwoord van Shaykh Saalih Fawzaan (hafiedehoellah).

al mulakhas al fiqhi

2011-10-30T18:08:00.001+01:00

كلمة توجيهية للحجاج - الشيخ ربيع بن هادي المدخلي

2011-10-30T17:10:00.000+01:00

صفة الوضوء بالريفية

2011-09-27T01:46:00.005+02:00

Berbers les hoe men de wassing dient te verrichten volgens de soennah.

صفة الوضوء بالريفية 1

صفة الصلاة بالريفية

2011-09-27T01:36:00.005+02:00

Berbers les hoe men het gebed dient te verrichten volgens de soennah.

صفة الصلاة بالريفية 1

صفة الصلاة بالريفية2

صفة الصلاة بالريفية3

صفة العمرة والحج بالريفية

2011-09-27T01:27:00.004+02:00

Berbers les hoe men de hadj dient te verrichten volgens de soennah.

Leer het Gebed (video)

2011-09-26T14:07:00.003+02:00

De Profeet (Vrede en Zegeningen van Allah zij met hem) heeft gezegd:

"Bid zoals jullie mij hebben zien bidden."

Leer het Gebed deel 1/4

http://www.youtube.com/watch?v=_1XTyvu6ut0&feature=related
Leer het Gebed deel 2/4

http://www.youtube.com/watch?v=BGeIfMgGJYM&feature=related
Leer het Gebed deel 3/4

http://www.youtube.com/watch?v=OS81dP0ZqKQ&feature=related
Leer het Gebed deel 4/4

Als een geleerde twee tegenstrijdige meningen heeft, welke dienen we dan...

2011-09-01T04:28:00.000+02:00

De verschillende bewoordingen die overleverd zijn m.b.t. de takbier van al-‘ied

2011-09-01T03:52:00.002+02:00

Alle lof is aan Allaah en vrede en zegeningen over de Boodschapper van Allaah en over zijn familie en metgezellen. Wat volgt:

Dit zijn uitspraken die overleverd zijn m.b.t. de takbier van al-‘ied door sommige van de edele metgezellen en die gekozen zijn door sommige van de Ullamaah.

Allaahoe Ta’ala zegt:

ولتكبروا الله على ما هداكم

{En prijs Allaah’s grootheid omdat hij jullie leiding schonk}

Imaam an-Nawawie heeft gezegd:

Als men zegt wat gewoonlijk is bij de mensen dan is dit goed. Hier is men vrij in en er is geen enkele beperking hierin. [al-Adkaar:202]

As-San’aanie heeft gezegd:

In de uitleg vindt men vele manieren bij verschillende Imaams en dit duidt erop dat hier ruimte voor is en de algemeenheid van het vers benadrukt dit ook. [Subul as-Salaam boek 2:101]

Er zijn veschillende bewoordingen terug te vinden in de verschillende athaar die overleverd zijn van de sahaba.

Hiertoe behoren de volgende:

الله أكبر الله أكبر لاإله إلا الله والله أكبر الله أكبر ولله الحمد

Allaahoe Akbar Allaahoe Akbar La ilaha ila Allaah Wallaahoe Akbar Allaahoe Akbar Walillaahil hamd. [Deze is overgeleverd van Sa’ied bin djabier, Moedjaahid en ‘Abderahmaan bin abi Laylah in Lataaif al-Ma’aarif:364]

Ibn Qudaamah heeft hierover gezegd:

En dit is de uitspraak van ‘Omar, ‘Ali en ibn Mas’oed en dit was de opinie van at-Thawrie, aboe Haniefah, Ahmed en Ishaaq. [al-Moghnie boek 3:290]

En van diegenen die deze uitspraak ook hebben gekozen zijn:

Al-Haafid ibn Rajab al-Hanbalie [lataaif al-Ma’aarif:364]
Shaykhul islaam ibn Taymiyyah [Majmoe’ al-Fatawah boek 24:220]
Shaykh al-Albaanie [Tamaam al-Minna: 356]
Shaykh ibn ‘Oetaymien [Sharh al-Moemti’ boek 5:225
Shaykh ‘Abdelmohsin al-‘Abbaad [Kotob wa rasaail ‘Abdelmohsin al-‘Abbaad boek 5: 262]

الله أكبر كبيراً الله أكبر كبيرا الله أكبر وأجل الله أكبر ولله الحمد

Allaahoe Akbar kabiraa Allaahoe Akbar kabiraa Allaahoe Akbar wa ajal Allaahoe Akbar Walilaahilhamd

Overgeleverd door Daar al-Qotnie in zijn soenan boek 2: 25
Authentiek verklaard door Shaykh al-Albanie in al-Irwaa boek 3: 126
Shaykh al-Fawzaan heeft deze gekozen in zijn boek Mulaghas al-fiqhie: 220

الله أكبر كبيراً والحمد لله كثيراً وسبحان الله بكرة وأصيلاً

Allaahoe Akbar kabiraa walhamdoelillaahi kathiraa wa soebhana Allaahi boekratan wa asielah

Gekozen door an-Nawawie in zijn boek al-Adkaar: 220

الله أكبر الله أكبر الله أكبر لا إله إلا الله والله أكبر ولله الحمد

Allaahoe Akbar Allaahoe Akbar Allaahoe Akbar La ilaha Ila Allaah Wallaahoe Akbar Walillaahilhamd

Overgeleverd door ibn abie Shaybah in zijn moesannaf boek 2: 165

لا إله إلا الله والله أكبر الله أكبر ولله الحمد

La ilaha ila Allaah Wallaahoe Akbar Allaahoe Akbar Walillaahilhamd

As-Showkaanie heeft gezegd dat dit overgeleverd is door ‘Omar en ibn Mas’oed [ Nayl al-Awtaar boek 3: 330]

الله أكبر الله أكبر الله أكبر

Allaahoe Akbar Allaahoe Akbar Allaahoe Akbar

En dit is wat Maalik en Shaafi’ie hebben gezegd [al-Moeghnie boek 3: 290]

الله أكبر الله أكبر الله أكبر كبيراً

Allaahoe Akbar Allaahoe Akbar Allaahoe Akbar Kabiraa

Overgeleverd door al-Bayhaqie middels Salman [as-Soennan al-Kobra boek 3: 316]
Gekozen door ibn Hajr in fathul baarie boek 2: 462
En door as-Showkaanie in Nayl al-Awtaar boek 3: 330

الله أكبر الله اكبر الله اكبر ولله الحمد الله اكبر واجل الله أكبر على ما هدانا

Allaahoe Akbar Allaahoe Akbar Allaahoe Akbar Walillaahilhamd Allaahoe Akbar wa ajal Allaahoe Akbar ‘ala ma hadaana

Overgeleverd door al-Bayhaqie middels ibn ‘Abbaas [as-Soennan al-Kobra boek 3: 315]
Shaykh al-Albaanie heeft gezegd dat de ketting (van overleveraars) authentiek is [al-Irwaa boek 3: 125]

الله أكبر الله أكبر لا إله إلا الله والله أكبر الله أكبر ولله الحمد

Allaahoe Akbar Allaahoe Akbar la ilaha ila Allaah Wallaahoe Akbar Allaahoe Akbar Walillaahilhamd

Overgeleverd door ibn Taymiyyah [ Majmoe’ al-Fatawa boek 24: 220]
En door ibn Otaymien in zijn boek Sharh al-Moemti’ boek 5: 225

الله أكبر الله أكبر لا إله إلا الله والله اكبر الله اكبر ولله الحمد

Allaahoe Akbar Allaahoe Akbar la ilaha ila Allaah Wallaahoe Akbar Allaahoe Akbar Walillaahilhamd
Overgeleverd door ibn ‘Otaymien in zijn boek Sharh al-moemti’ boek 5: 225

Wa Sallaa Allaahoe wa salam ‘Ala nabiyiena wa ‘ala aalihi wa sahbihi..

Genomen van: www.sahab.net

Het is een zaak waar meningsverschil over is.

2011-07-27T02:33:00.005+02:00

door Shaych Saalih Fawzaan
Bewijsvoering met de uitspraak: ''In deze kwestie zit meningsverschil''

Allah zegt (interpertatie van de betekenis): En dit is het rechte pad dat tot Mij leidt. Volgt het daarom en volgt geen andere wegen opdat zij u niet van Mijn weg afleiden. Hiertoe vermaant Hij u, opdat gij vroom moogt zijn. [Al-An'aam: 153] En Hij, de Verhevene, zegt: O, gij die gelooft, gehoorzaamt Allah en Zijn boodschapper en degenen, die onder u gezag hebben. En indien gij over iets twist, verwijst het naar Allah en Zijn boodschapper, als gij gelooft in Allah en de laatste Dag. Dit is beter en uiteindelijk het beste. [An-Nisaa: 59] En de Profeet -vrede zij met hem- zei: "En voorwaar, wie van jullie (na mij) zal leven, zal veel onenigheid zien. Houd jullie dus vast aan mijn Soennah en de Soennah van de rechtgeleide en rechtzinnige kaliefen na mij. Klamp hier aan vast en bijt hierin met jullie kiezen..''

Deze overlevering, op deze (manier) bevelen Allaah en Zijn Boodschapper ons om bij meningsverschil van Geleerden in een vraagstuk van de (Islamtische) vraagstukken om datgene te nemen wat bewezen is met bewijzen van het Boek en de Soennah, en datgene te verlaten wat niet overeenkomt met (dit) bewijs. Want dit is een teken van Geloof in Allah en de Laatste dag, en het is beter voor ons en kent het beste einde. Als wij (echter) datgene pakken wat niet overeenkomt met het bewijs dan (zorgt) dit voor dat wij van de Weg van Allah afwijken en dat wij terecht komen in dwaling. Netzoals Allah ons bekend maakte over de Joden en de Christenen, dat zij hun priesters en monikken tot Heren hebben genomen buiten Allah. Toen dit dubbelzinnig werd bij 'Adi Bin Haatim - Moge Allaah tevreden met hem zijn -, over hun [geleerde personen en monikken] nemen als Heer buiten Allah, verduidelijkte de Profeet sallahu 'alaihi wa sallam hem dit. Dat is dat zij hen tot Heren hebben genomen, betekenis: hun gehoorzaamheid met het toestaan in datgene wat Allah verboden heeft, en het verbieden in datgene wat Allah toegestaan heeft. En veel mensen vandaag de dag, als je hem aanspreekt op een afwijking en je raadt het af, zegt hij tegen jou: ''In deze kwestie zit meningsverschil'', hij neemt deze meningsverschil als excuus voor het begaan van datgene waar hij op is. Als dit afwijkend is met de bewijzen, wat is dan het verschil tussen hem en datgene waarop de mensen van het Boek (Christenen en Joden) waren, die hun geleerde mannen (priesters) en monniken tot Heren namen buiten Allah?

Het is verplicht voor diegene om Allah te vrezen in hunzelf en te weten dat het bestaan van een meningsveschil in een kwestie niet toestaat om af te wijken van het bewijs. Dit [gaat zo ver] dat vele onwetenden opgenomen uitspraken op de computer volgen, nemend van de boeken van meningsverschillen, en geeft vanuit deze woorden een fatwa met datgene wat overeenkomt met zijn begeerten. Zonder onderscheid te maken tussen dat waar correcte bewijs voor is en dat waar geen (correcte) bewijs voor is. Dit door onwetenheid vanuit zijn kant of begeerten van zichzelf. En voor een onwetende is het niet toegestaan om te praten over de Wetgeving van Allah bouwend op datgene wat hij las en zag in opnames [les, lezing, etc.]. En hij weet niet wat de precisie is van de correctheid ervan en wat de grondsbeginselen zijn vanuit het Boek van Allah en de Soennah. Allah heeft ons niet bevolen om slechts terug te keren tot wat in een boek van Fiqh (jurisprudentie) staat zonder begrip, Hij heeft ons bevolen om de mensen van kennis te vragen toen Hij zei (interpertatie van de betekenis): Vraagt daarom de bezitters van Kennis als gij het niet weet [An-Nahl: 43]

En voor iemand van begeerten is het niet toegestaan om zijn begeerten tot god te nemen buiten Allah, hij neemt van de (regelgevende) uitspraak dat wat overeenkomt en laat datgene wat niet overeenkomt. Allah zegt: En wie dwaalt meer dan hij die zijn eigen neigingen volgt zonder de leiding van Allah? Voorwaar, Allah leidt de onrechtvaardige mensen niet [Al-Qasas: 50] Hebt gij hem gezien, die zijn eigen begeerte als zijn God aanneemt? Wilt gij dan een beschermer over hem zijn? [Al-Furqaan: 43] En het is niet toegestaan voor diegene die kennis bezitten om voor de mensen excuses te zoeken voor datgene wat overeenkomt met hun begeerten en hun (hiermee) doen afdwalen van de Weg van Allah. Dit als bewijs om het gemakkelijk te maken, gemakkelijk maken kan slechts door het bewijs op te volgen, zodat zij niet tot diegene behoren waarover Allaah zei: Dat zij op de Dag der Opstanding hun last ten volle mogen dragen en een gedeelte der last van degenen die zij zonder kennis doen dwalen [An-Nahl: 25]

Moge Allah iedereen het succes schenken voor nuttige kennis en goede daden. En vrede zij met onze Profeet Muhammad, zijn Familie en zijn Metgezellen!

Arabische bron: http://www.alfawzan.ws/node/13194

Het verbod op roken

2011-07-20T10:50:00.002+02:00

Geschreven door Shaych `Abdoel-`Aziez bin Baaz

Vraag: Wat is de regelgeving omtrent het roken? En is het roken verboden of afgeraden? En wat is de regelgeving omtrent het verkopen van sigaretten en ermee te handelen?

Antwoord: Het roken is verboden omdat het slecht is en vele schadelijke effecten bevat. En Allah heeft alleen de goede dingen vanonder eten, drinken en dergelijke voor zijn dienaren toegestaan en heeft de slechte dingen verboden. En Allah zegt:

En zij vragen jou (O Mohammed) wat voor hen is toegestaan (voedsel). Zeg: “voor jullie zijn at-tayyibaat (alle soorten halal voedsel) toegestaan. [al-Maa`idah (5): 4]

En Allah zegt bij het kenmerken van Zijn profeet Mohammed (صلى الله عليه و سلم) in soerah al-A`raaf:

Hij beveelt hen al-ma`roef (islamitische monotheïsme en al hetgeen de islam beveelt) en verbiedt hen al-moenkar (ongeloof, alle soorten polytheïsme en al hetgeen de islam verboden heeft). En hij staat hen at-tayyibaat (al het goede en toegestane) toe en verbiedt hen al-khabaa` ith (al het slechte en verbode). [al-A`raaf (7): 157]

En het roken in al zijn vormen valt niet onder at-tayyibaat (het goede), echter valt het onder de khabaa` ith (het slechte). En zo ook alles wat bedwelmend werkt dit allen valt onder al-khabaa`ith. Het is verboden om te roken, of het te verkopen of ermee te handelen vanwege de grote schadelijke effecten en desastreuze gevolgen die het bevat

En het is verplicht voor degene die rookte of het verkocht, om zich te haasten in het verrichten van berouw naar Allah en spijt te hebben van het verleden en vastbeslotenheid te hebben om hier niet meer naar terug te keren. En degene die oprecht berouw toont die zal worden vergeven door Allah zoals Hij (عز و جل) zegt:

En keert jullie allen berouwvol ten Allah, O gelovigen, hopelijk zullen jullie welslagen. [al-Noer (24): 31]

En Hij (Allah) zegt:

En voorwaar, Ik ben zeer zeker vergevensgezind voor degene die berouw toont, gelooft (in Mijn eenheid en geen deelgenoten aan Mij toekent in de aanbidding) en goede daden verricht en vervolgens de leiding volgt. [Taha (20): 82]

En de profeet (صلى الله عليه و سلم) heeft gezegd:

“At-Tawbah (berouw) wist datgene (van zonden) wat ervoor was.”

En hij (عليه الصلاة و السلام) heeft gezegd:

“Degene die berouw toont van een zonde, is alsof hij geen zonde heeft verricht.”

En wij vragen Allah om de situatie van de moslims recht te zetten, en hen tegen al hetgeen te beschermen wat tegen zijn wetgeving in gaat. Voorwaar Hij is Alhorend, degene die (de smeekbeden) Verhoort.

Bron: Zie officiële site van Shaych bin Baaz.

De schadelijke effecten van roken.

Geschreven door Shaych `Abdoer-Rahmaan as-Sa`die

Shaych `Abdoer-Rahmaan as-Sa`die (رحمه الله) zegt:

En vanonder de schadelijke effecten van roken (religieus gezien), is dat het voor de dienaar zwaar is om aanbiddingen en verplichte daden uit te voeren. In het specifiek het vasten. En wanneer een persoon een afkeer heeft tegen het uitvoeren van het goede, dan is dit werkelijk iets slechts.

En het trekt hem ook naar het mixen met immorele mensen, en het leidt hem weg in het omgaan met rechtschapen mensen, zoals zichtbaar is. En dit is een van de grootste tekortkomingen, dat een dienaar van Allah zich getrokken voelt tot immorele mensen en afstandelijk is tegenover rechtschapen mensen. Dit leidt tot vijandigheid en haat tegenover de mensen van het goede, en het bekritiseren van hen en het wegblijven van hun pad.

En wanneer de jeugd ermee beproefd worden, worden zij compleet geruïneerd en komen in een pad terecht dat leidt tot de vernietiging van hun manieren.

Dus het roken is een deur naar veel slechts, laat staan de schadelijke effecten die het heeft op de gezondheid.

Bron: Uit het boekje: Tahriem sharb ad-doegaan (het verbod op roken).

al-Hadj en `Oemrah (4 Artikelen)

2011-07-19T23:13:00.008+02:00

كلمة توجيهية للحجاج - الشيخ ربيع بن هادي المدخلي

صفة العمرة والحج بالريفية

De Hadj

Korte Richtlijnen voor de Hadj en 'Oemrah

Zakaat / armenbelasting (3 Artikelen)

2011-07-19T23:00:00.004+02:00

Voor wie is Zakaat?

Zakaat

Zakaat-ul-fitr

Salaah / gebed (10 Artikelen)

2011-07-19T22:51:00.008+02:00

صفة الصلاة بالريفية

Leer het Gebed

De regelgeving over wie het gebed laat.

De Verplichting van het Gezamenlijke Gebed.

De voorwaarden, pilaren en verplichtingen van het gebed

Deugdzaamheid van het gebed

Gebedstijden op de Noordpool

Geen Adhaan of Iqamah voor vrouwen.

Salaat ad-doha.

Vragen over het gebed.

Tahara / reiniging (3 Artikelen)

2011-07-19T22:41:00.006+02:00

صفة الوضوء بالريفية

Regelgevingen omtrent al-ghoesl.

Verboden handelingen tijdens rituele onreinheid.

De voorwaarden, pilaren en verplichtingen van het gebed

2011-06-22T18:45:00.006+02:00

Dit stuk is een aanvulling op het stuk “Hoe verricht ik deSalaah”

N.B. In dit stuk wordt alleen een opsomming gemaakt zonder dat de bewijzen worden aangehaald. Dit is gedaan omwille van het samenstellen van een lijstje waar je altijd gemakkelijk en snel naar kunt terugkeren. Mocht je de bewijzen willen inzien, keer dan terug naar (een vertaling van) het boekje.

De negen voorwaarden (Shuroot) van het Gebed: een voorwaarde is dat wat aanwezig dient te zijn voordat het gebed wordt verricht, zodat deze wordt geaccepteerd.

1.Islaam: men dient moslim te zijn. [Het tegengestelde van Kufr (ongeloof)]

2. 'Aql: Mentaal gezond (in orde) en bewust. [Het tegengestelde van Junoon (krankzinnig)]

3. Tamyeez: De leeftijd dat iemand begrijpt: 7 jaar. [Het tegengestelde van Sughr]

4. Raf' ul-Hadath: Hij dient in een staat van wudoo (kleine wassing) te verkeren en de ghusl (grote wassing) gedaan te hebben indien nodig. (Zie ook de andere documenten op de site voor beschrijvingen van de wudoo' en de ghusl.)

5. Izaalat un-Najaasah: Er mogen zich geen onreinheden bevinden op zijn lichaam, kleding of de plaats van het gebed. (Onreinheden dienen dus verwijderd te worden.)

6. Sitr ul-'Awrah: Hij dient zijn 'awrah te bedekken.

7. Dukhool ul-Waqt: De juiste tijd van het gebed dient te zijn ingegaan indien hij het wil verrichten.

8. Istiqbaal ul-Qiblah: Hij dient richting de Qiblah (gebedsrichting) te staan.

9. An-Niyyah: Hij dient de intentie voor dat gebed te hebben in zijn hart (zonder dat hij deze uitspreekt).

De veertien pilaren (Arkaan) van het Gebed: een pilaar is datgene wat verricht dient te worden gedurende het gebed. Indien een pilaar wordt weggelaten, bewust of onbewust, dan is het gebed ongeldig.

1. Staan, indien je daartoe in staat bent.

2. De openings-Takbeer.

3. Het reciteren van Surah al-Faatihah in iedere rak'ah.

4. Buigen (rukoo').

5. Omhoog komen van de rukoo' (geheel recht staan).

6.Prostreren (neerknielen) op de zeven ledematen.

7. Omhoogkomen (uit de prostratie).

8. Het zitten tussen de twee prostraties.

9. In een staat van rust verkeren gedurende (het uitvoeren van) al deze handelingen (i.e. niet haasten).

10. Het handhaven van de juiste volgorde.

11. De laatste Tashahhoed.

12. Zitten gedurende de Tashahhoed.

13. Het sturen van de Salaah op de Profeet (as-Salaah 'alaa nabiyy).

14. De (laatste) twee Tasleems.

De acht verplichtingen (Wajibaat) van het Gebed: een verplichting is datgene wat verricht dient te worden gedurende het gebed. Indien een verplichting bewust wordt weggelaten, dan is het gebed ongeldig. Indien het onbewust is weggelaten, uit vergeetachtigheid, dan dient men de twee prostraties van vergeetachtigheid (Sujood as-Sahw) te verrichten aan het einde van het gebed.

1. Alle Takbeers, behalve de openings-takbeer.

2. Het zeggen van “Subhaana Rabby al-'Adheem” wanneer je in de gebogen positie (rukoo') zit.

3. Het zeggen van “Sami'-Allaahu liman hamidahu”.

4. Het zeggen van “Rabbanaa wa lakal-hamd”.

5. Het zeggen van “Subhaana Rabby al-A’laa” tijdens de prostratie (neerknieling).

6. Het zeggen van “Rabbighfir Lee” terwijl je tussen de twee prostraties zit.

7. De eerste Tashahhoed.

8. Het zitten gedurende de eerste Tashahhoed.

bron: Shuroot as-Salaat wa Arkaanuhaa wa Waajibaatuhaa
door Shaykh Muhammad ibn 'Abdilwahhaab

De Hidjaab en de bewijzen voor het bedekken van het gezicht

2011-06-20T12:40:00.001+02:00

Klik hier: De Hidjaab en de bewijzen voor het bedekken van het gezicht

Het oordeel over het slachten van dieren met verdoving

2011-06-20T11:06:00.002+02:00

Gezien de vele ophef van afgelopen tijd omtrent het ritueel slachten van dieren door moslims en de antwoorden hierop in de media van sommige onwetende moslims, en onkundige leden van stichtingen en moslimorganisaties die zich in deze kwestie hebben gemengd. Hebben wij ervoor gekozen om de moslims hierover in te lichten, zodat het correcte standpunt van vooraanstaande moslimgeleerden in deze zaak bekend wordt.

Lees het Hier

De betekenis van Fiqhoel-Waaqi’

2011-05-27T00:28:00.004+02:00

Auteur: Shaykh Saalih al-Fawzaan hafidhehoellaah

Vraag: Wat is de betekenis van “Fiqhoel-Waaqi’” (wetenschap van de actualiteiten)?

Antwoord: “De fiqh (wetenschap, begrip) die vereist is, is de wetenschap in het Boek en de Soennah. Dit is de noodzakelijke en vereiste fiqh. Met betrekking tot het verwerven van fiqh in de taal dan is dit van de toegestane dingen welke mensen nodig hebben zodat ze begrip verkrijgen van de taal. Weten wat de betekenis is van woorden en hun letters. Dit is wat men noemt fiqh in de taal. Zoals bijvoorbeeld het boek “Fiqh Logha lil Tha’labie’ en andere gelijksoortige boeken.

Als voor de fiqh die algemeen wordt gebruikt zoals in de uitspraak van Allaah:

“Zodat zij fiqh (begrip) mogen verkrijgen in de religie”[1]

En zijn uitspraak:

“Voor wie Allaah het goede voor heeft, Hij zal hem fiqh in de religie geven.”[2]

En Zijn uitspraak:

“…wat is mis met deze mensen die bijna niet in staat zijn een uitspraak te begrijpen”[3]

En:

“Echter, de hypocrieten hebben geen begrip (la jafqahoen).”[4]

De betekenis van dit is FIQH in de religie door het weten van de uitspraken/regelgeving van de sharie’ah. Dit is wat vereist is en dit is waar de moslims zich aan vast moeten houden. Zij moeten het ook leren. Echter, wanneer deze mensen[5] Fiqhoel-Waaqi’ gebruiken dan bedoelen zij niet de fiqh in de taal maar zij bedoelen eerder: jezelf bezig houden met politieke aangelegenheden en je daarop focussen. Zij gebruiken hun tijd daarvoor en geven er belangrijkheid aan.

Wat betreft de fiqh in (Islaamitische) regelgeving, dan noemen zij dit fiqh van een gedeelte (bijzaken, mondaine aangelegenheden) en zij benoemen het als “fiqh van het bloed van vrouwen en menstruatie”. Op dusdanige wijze dat ze de mensen oproepen om zich hier niet mee bezig te houden[6]

Shaykh aboe Furayhaan Djamaal al-Haarithie, die het bovenstaande bij elkaar heeft gebracht, voegt hier een voetnoot toe aan het antwoord:
“Datgene wat zij als Fiqhoel-Waaqi’ bestempelen, dan bedoelen zij hiermee dat de mensen zich bezig moeten houden met de politiek en het bekritiseren van de heersers en de problemen in de schijnwerpers moeten zetten en zo de veiligheid weghalen. Zij gebruiken deze terminologie om de mensen te verwarren. En dit is niet iets (niets) nieuws van de mensen van Fiqhoel-Waaqi’. Hun leider die hen hierin is voorgegaan, Sayied Qoetb, heeft fiqh el-Waaqi’ genoemd in zijn boek “fie Dilaal el-Qor’aan[7] (4/2006) betreffende het vers in Soerah Joesoef:
“Geef mij de verantwoording over de opslag van het land. Ik ben zeer zeker in staat om hier over te waken en ben goed ingelicht hierover (omdat hij de mogelijkheid had om dromen te interpreteren betreffende de oogst).”
Sayjied Qoetb zegt, nadat hij over dit Vers heeft gesproken: “De Islaamitische fiqh is in de bloeitijd in de Islaamitische samenleving. Het is gedijt van de organisatie in de samenleving en het voldoet aan de noodzaak van het actuele (Waaqi’) Islaamitische leven. De “Fiqh El-Harakaat” verschilt fundamenteel met de “FIQH VAN PAPIER”. De “Fiqh El-Harakaat” houdt rekening met de actualiteiten welke je vindt in de tekst.”

________________________________________
Oorspronkelijke titel: The meaning of Fiqh-ul-Waqi’
Bron: www.salafipublications.com, article ID: MNJ080003
Oorspronkelijke bron: El-Adjwiebah el-Moefiedah (pag.4-5)
________________________________________
[1] Soerah et-Tauwbah 9:122
[2] Sahieh el-Boechaarie nr. 71 en Sahieh Moslim nr. 1037
[3] Soerah en-Nisaa 4:78
[4] Soerah el-Moenafiqoen 63:7
[5] Activisten, Revelutionisten, Djihaadies, Qotbies, Soeroories etc.
[6] Shaych Saalih ibn ‘Abdoellaah Fauwzaan el-Fauwzaan in ‘Adjwieba el-Moefieda ‘ala Asila el-Menhadj el-Djadiedah. Pag. 4/5
[7] Voetnoot vertaler: Dit is een tafsier geschreven door Sayjied Qoetb, gebaseerd op zijn ideeën, overpeinzingen en meningen in plaats van de interpretatie van de Qor’aan zelf en de Soennah volgens het begrip van de Selefoes-Saalih. In Nederland is helaas het dertigste deel van dit levensgevaarlijke boek vertaald onder de titel: “In de schaduw van de Qor’aan”. Moge Allaah het doen laten vernietigen. Amien.

De Grote Geleerden over Sayyid Qoetb.

Vrouwen zullen echtgenoten hebben in het Paradijs

2010-11-03T23:52:00.002+01:00

Geschreven door Shaych Mohammed bin Saalih al-’Othaymien

Vraag:

“We weten dat wanneer de mannen naar het Paradijs zullen gaan, zij vrouwen van de “hoor al-'ain” zullen hebben. Wanneer vrouwen echter naar het Paradijs zullen gaan zullen zij dan echtgenoten hebben?”

Antwoord:

“Wanneer we spreken over de vrijgevigheden van het Paradijs zegt Allaah hierover: "Daarin zullen jullie alles hebben wat jullie zielen verlangen, en daarin zullen jullie hebben wat jullie vragen. Als een ontvangst van Allaah, de Vergevensgezinde, de Meest Barmhartige." (Soerah Foesshilat 41:31-32)

Hij zegt tevens:

"Daarin is wat de zielen verlangen, en de verrukking van de ogen. En jullie zullen er eeuwig levenden zijn." (Soerah az-Zoekhroef 43:71)

Het is een gegeven dat het hebben van een echtgeno(o)t(e) een van de meest veelgevraagde wensen is van de ziel. De inwoners van het Paradijs zullen die wens in vervulling zien gaan, of zij nu mannen of vrouwen zijn. Allaah zal een vrouw laten trouwen met degene met wie zij in dit leven getrouwd was.

Allaah zegt:

"Onze Heer! Doe hen de Tuinen van 'Adn (het Paradijs), die U hen beloofde, binnentreden, en wie rechtschapen waren van hun vaderen en hun echtgenotes en hun nakomelingen" (Soerah Ghafir 40:8)

Wanneer een vrouw twee echtgenoten had in deze wereld zal zij tussen hen kiezen in het Paradijs. Wanneer een vrouw niet getrouwd was in dit leven zal Allaah haar laten trouwen met degene waarmee zij tevreden is in het Paradijs. De vrijgevigheden van het Paradijs zijn niet alleen voor mannen. Zij zijn voor mannen en vrouwen. Bij die vrijgevigheden behoort het hebben van een echtgenoot. Iemand kan dan zeggen, "Allaah heeft “hoor al-'ain” als echtgenotes voor mannen genoemd en Hij noemde geen zulke echtgenoten voor de vrouwen." Het antwoord is: “Hij noemt de vrouwen voor de echtgenoten want het is meestal de man die dit zoekt en dit wenst.”

Bron: Fatawa al-mar'ah

Regelgeving betreffende muziek.

2010-11-03T23:39:00.003+01:00

Geschreven door Shaych `Abdoel-`Aziez bin Baaz (rahiemehoellaah)

Vraag: “Er wordt gezegd: dat liederen verboden zijn omdat het muziek bevat, is dit correct? En is muziek alleen (zonder zang) verboden, of is het verboden omdat het flirterige gedichten bevat? Ook zijn er een aantal instrumenten, zijn deze verboden of niet? Zoals de trommel, viool, fluit en piano?”

Antwoord: “Liederen zijn verboden, en de geleerden hebben dit al verduidelijkt met bewijzen, en sommigen geleerden hebben een idjma` (overeenkomst van geleerden) hierover overlevert. En van de bewijzen is de uitspraak van Allaah:

“En van de mensen zijn er die nutteloze praat (i.e. muziek, zingen etc.) kopen om de mensen te misleiden van het Pad van Allaah zonder kennis...” (Soerah Loeqmaan: vers 6)

En de meeste tafsiergeleerden (degene die de Qor`aan uitleggen) hebben gezegd dat de bedoeling van deze vers, liederen zijn, en zo ook geluiden van amusement. En hij (`alayhie salatoe was sallam) heeft in een authentieke hadieth gezegd:

“Er zullen van mijn oemmah (gemeenschap) mensen zijn die onwettige seksuele gemeenschap, het dragen van zijde[1], het drinken van alcohol en het gebruiken van muziekinstrumenten als toegestaan verklaren.”

Dus het is verplicht voor iedere gelovige om hiervoor op te passen, en het is niet toegestaan om hier naar te luisteren (muziek), of het nu van (muziek) kanalen komt of ergens anders. Echter de Arabische poëzie die terug te vinden is in de woorden van de Arabieren en de metgezellen en anderen, deze is toegestaan als het iets goeds bevat. De poëzie die werd gereciteerd door de metgezellen van de Profeet (salallaahoe ‘alayhie was sallem) en degene die na hen kwamen deze vallen niet onder liederen. Dus de Arabische poëzie wat datgene bevat wat de mensen van profijt kan zijn, zoals het aansporen tot standvastigheid op de religie, gastvrijheid, vergeving en het wegblijven van hetgeen wat Allaah verboden heeft. Deze poëzie is toegestaan, zoals de Profeet (salallaahoe ‘alayhie was sallem) erover heeft gezegd:

“Voorwaar in bepaalde poëzie zit wijsheid.”

En Hasaan ibn Thabit reciteerde poëzie bij de aanwezigheid van de Profeet (salallaahoe ‘alayhie was sallem). En op die manier (via poëzie) vermelde hij in de moskee, de slechte eigenschappen van de moeshrikien (vele goden aanbidders) en nodigde uit naar de Islaam. En zo ook Ka`b bin Malik en `Abdoellah bin Rawaaha en anderen. En zo ook degene die na de metgezellen kwamen van de geleerden.

Met andere woorden, de Arabische poëzie waar profijt in zit voor de mensen is niet erg, en het valt niet onder liederen. Wat onder liederen valt is zingen met een mooie stem op een melodie, waarbij mannen (met hun stemmen) op vrouwen lijken. Dit is wat schade brengt aan de mensen en begeertes opwekt en uitnodigt naar verderf, en als deze (liederen) het aanprijzen van vrouwen[2], alcohol, homofilie en anderen zaken bevat die Allaah verboden heeft. Dan komen hier twee dingen samen namelijk muziek en het zingen met een corrupte betekenis, en dit is een groter kwaad.

Vandaar dat de geleerden het hebben verboden en één van degene die het uitgebreid behandelt heeft is de grote geleerde ibn al-Qayyim (rahiemehoellaah) in zijn boek: Ighathat al-lafhan min masa`id as-shaytan. Dus het is verplicht voor iedere moslim om hier voor op te passen en hier niet naar te luisteren, noch van een bandje, radiozender, of televisie en dergelijke om hiermee je religie en mannelijkheid te beschermen, en om jezelf te beschermen tegen middelen die naar beproevingen en corruptie leiden. En als deze liederen ook nog als amusement, de viool en andere soorten van instrumenten bevatten zoals een drumstel, een fluit of andere zaken die hierop lijken, dan is de zonde zelfs zwaarder. En ibn Salaah en anderen hebben een idjma` van geleerden vermeld over het verbod op het luisteren naar liederen met (muziek) instrumenten, en dat het een groot kwaad en corruptie bevat. En als liederen worden beluisterd zonder instrumenten dan is dit ook verboden, en dit is de mening van de meerderheid van de geleerden. Vanwege de corruptie die het bevat. En als hier dus instrumenten aan worden toegevoegd zoals de fluit of andere instrumenten zoals een drumstel, of wat daarop lijkt, dit allen verergert het verbod en verergert de corruptie. We vragen Allaah voor iedereen bescherming.”

Arabische bron: http://www.binbaz.org.sa/mat/18184

---------------------------

[1] Voetnoot vertaler: Het verbod op het dragen van zijde is alleen voor de mannen. Voor vrouwen is dit wel toegestaan.
[2] Voetnoot vertaler: Wat hiermee bedoeld wordt is over vrouwen zingen op een manier dat dit lusten opwekt.

Geschreven door Het permanente comité voor Islaamitisch onderzoek en fataawa

Vraag: “Wat is de regelgeving betreffende muziek zonder zang, is het luisteren ernaar toegestaan, en wat betekent het dat er een aantal geleerden zichzelf gespecialiseerd hebben in de kennis van muziek en daarmee de zieken geneesden?”

Antwoord: “Het is verboden om jezelf bezig te houden met muziek kanalen en het luisteren ernaar, of het nu met zang erbij is of niet, en als deze muziek ook zang bevat is het een grotere beproeving en een corruptie van de fitrah[1] en aghlaaq (manieren). Hetgeen wat vermeld is, dat sommige geleerden zichzelf hierin hebben gespecialiseerd (genezen d.m.v. muziek) is correct. Maar zij zijn zoals al-Faaraabie[2], van degenen waar geen goeds in zit met betrekking tot de Islaamitische religie. En zij zijn geen voorbeeld voor de moslims of een bewijs. En zij zijn geen geleerden die bekend stonden om hun kennis, ‘aqiedah (geloofsleer) of handelingen, zoals de vier recht geleide khaliefen[3] radiallaahoe `anhoem of de geleerden van de vrome voorgangers zoals Sa`ied ibn Djoebair, Hassan al-Basrie, al-Shaaf`ie, Ahmed ibn Hanbal en al-Awzaa`ie, moge Allaah`s barmhartigheid met hen zijn.

Wat betreft het genezen met muziek, dit is verboden. En de moslim heeft dit niet nodig aangezien we datgene hebben wat beter is, zoals de Islaamitische anashied[4] en het lezen van de Qor`aan met een mooie stem en soortgelijke zaken die de psychische aandoeningen verminderen, de zielen verheugen en het geloof (iemaan) van de moslim in Allaah en in hetgeen wat Allaah bepaald heeft, doet vermeerderen.

En bij Allaah is al het succes en moge Allaah gebeden en zegeningen over onze Profeet (salallaahoe ‘alayhie was sallem) en zijn familie en zijn metgezellen sturen.”

Het permanente comité voor Islaamitisch onderzoek en fataawa

Voorzitter: Shaych `Abdoel-`Aziez bin Baaz
Vervangend voorzitter: Shaych ‘Abdur-Razzaq al-`Afiefie
Lid: Shaych `Abdoellaah bin Ghoedayaan
Lid: Shaych `Abdoellaah bin Qoe`oed
Arabische bron: Fataawa al-ladjnah ad-da`imat lil-buhuth al`ilmiyyah wal ifta, 2de druk, deel 26, pagina 216, fatwa nummer 3258.

------------------------------------

[1] Voetnoot vertaler: Natuurlijke aard waarin de mens wordt geschapen.
[2] Voetnoot vertaler: Dit was een grote filosoof. Geboren in 260 NH en overleed op 339 NH.
[3] Voetnoot vertaler: Aboe Bakr as-Sidiqq, Omar ibn al-Khattab, Uthman ibn `Affan en `Alie ibn abi Taalib
[4] Voetnoot vertaler: Voor een verduidelijking van Anashied, zie de fatwa van Shaych al-`Othaymien met als titel: Regelgeving betreffende Islamitische Anashahied in dezelfde banner.

Het verbod op roken

2010-11-03T21:06:00.005+01:00

Geschreven door Shaych `Abdoel-`Aziez bin Baaz

De schadelijke effecten van roken.

Geschreven door Shaych `Abdoer-Rahmaan as-Sa`die

De meerderheid is geen bewijs dat iets correct is

2010-09-30T23:00:00.003+02:00

Imaam Muhammad bin 'Abdil-Wahhaab (rahimahoellaah) heeft gezegd:

Van de grootste van hun principen was, dat zij werden misleid door de meerderheid, terwijl ze dat gebruikten om de correctheid van een zaak vast te stellen. Zij stelden ook de incorrectheid van iets vast, als het vreemd was en de aanhangers ervan met weinigen waren. Dus heeft Allaah hen het tegengestelde daarvan gebracht, waarbij dit op vele plaatsen in de Qur'aan wordt verduidelijkt.

- De uitleg -

Van de eigenschappen van de Dagen van Onwetendheid, is dat zij de meerderheid zagen als bewijs dat iets correct was en de minderheid als bewijs dat iets incorrect was. Volgens hen was het dus zo, dat hetgeen waar de meerderheid van de mensen op zat, dat dat de waarheid was. En hetgeen waar de minderheid op zat, dat dat niet de waarheid was. In hun ogen was dit de maatstaf om te bepalen of iets behoorde tot de waarheid of de onwaarheid. Dit is echter verkeerd, want Allaah zegt (in vertaling):

En als jij de meesten van hen die op aarde zijn gehoorzaamt, dan zullen zij jou doen afdwalen van de Weg van Allaah. Zij volgen slechts een vermoeden en zij vertellen slechts verzinsels. [Surah al-An'aam: 116]

En Hij zegt (in vertaling): Maar de meeste mensen weten niet. [Surah al-A'raaf: 187]

En Hij zegt (in vertaling): En Wij troffen de meesten van hen aan als mensen die zich niet aan een verbond hielden. En de meesten van hen troffen Wij zeker aan als zwaar zondigen. [Surah al-A'raaf: 102]

Dus zijn de meerderheid en de minderheid niet de maatstaf. Echter is de waarheid de maatstaf. Wie dus op de waarheid zit, zelfs als hij alleen is, dan is hij degene die correct is en het verdient om nagevolgd te worden. En indien de meerderheid van de mensen op de dwaling (valsheid) zit, dan is het verplicht om hen te verwerpen en niet door hen te worden misleid. Het is dus de waarheid wat in acht wordt genomen. Daarom zeggen de geleerden: "De waarheid wordt niet gekend aan de hand van personen, echter worden personen gekend aan de hand van de waarheid." Wie dus op de waarheid zit, is degene die gevolgd en nagevolgd dient te worden.

In de verhalen van Allaah over de voorgaande volkeren, informeert Hij ons dat het altijd de minderheid is die op de waarheid zit, Allaah zegt (in vertaling):

En niemand geloofde met hem, behalve enkelen. [Surah Hood: 40]

En in een hadieth (profetische overlevering) waarin de volkeren werden getoond aan de Profeet, zei hij (salallaahoe 'alayhi wassalam) dat hij een profeet zag die een kleine groep volgelingen had met hem, en een profeet die een of twee volgelingen had, en een andere profeet die niemand met zich had. Er wordt dus niet gekeken naar welke mening of visie de meeste volgelingen heeft, echter wordt er gekeken of het waar of onwaar is. Wat dus behoort tot de waarheid, hoewel een minderheid onder de mensen of niemand dit volgt - zolang het de waarheid is - dan dient daaraan te worden vastgehouden, want voorwaar het is de verlossing. Valsheid wordt niet bijgestaan omdat het een meerderheid aan mensen heeft die het volgt, nooit. Dit is een bepalende maatstaf waar de moslim zich altijd aan dient te houden.

De Profeet (salallaahoe 'alayhi wassalam) heeft gezegd (in vertaling): "Islaam is begonnen als iets vreemds en het zal terugkeren als iets vreemds, zoals het begon." Dit zal gebeuren wanneer het kwaad, rampen en dwaling vermeerderen. Dus zal niemand blijven op de waarheid, behalve de vreemdelingen onder de mensen en degenen die zich afscheiden van hun stammen (omwille van hun religie). Zij zullen vreemdelingen worden in hun maatschappij. De Boodschapper (salallaahoe 'alayhi wassalam) werd gestuurd, terwijl de hele wereld was ondergedompeld in ongeloof en dwaling. En toen hij de mensen riep, verhoorden slechts een of twee mensen zijn oproep. Het was pas later dat zij (in aantallen) uitgroeiden tot velen. De Quraish stam, het hele arabische schiereiland en de hele wereld zaten op de dwaling. En de Boodschapper van Allaah (salallaahoe 'alayhi wassalam) was de enige die de mensen riep. Dus degenen die hem volgden, waren ten opzichte van de hele wereld met z'n weinigen.

Er wordt dus niet gekeken naar de meerderheid. Er wordt alleen gekeken naar wat correct is en het bereiken van de waarheid. Ja, indien de meerderheid van de mensen op de waarheid zit, dan is dat goed. Het is echter de weg van Allaah, dat de meerderheid van de mensen altijd op de valsheid zit.

En de meeste mensen zullen niet geloven, ook al wens je dat. [Surah Yoosuf: 103]

En als jij de meesten van hen die op aarde zijn gehoorzaamt, dan zullen zij jou doen afdwalen van de Weg van Allaah. Zij volgen slechts een vermoeden en zij vertellen slechts verzinsels. [Surah al-An'aam: 116]

bron: Sharh Masaa'il ul-Jaahiliyyah (p. 60-62) - http://www.sincerehearts.nl/ -
auteur: Shaykh Saalih al-Fawzaan

tv kijken?

2010-09-10T03:03:00.001+02:00

Vraag: Wat zijn de regels m.b.t. de televisie vandaag de dag?

Antwoord: Er is geen twijfel over dat de televisie vandaag Haraam (verboden) is. Dit omdat de televisie net als de radio en de tape-recorder is –zij zijn allen net zoals de andere zegeningen die Allaah heeft geschonken aan Zijn dienaren, zoals hij verklaard:

‘En als jullie Allaahs genade willen tellen dan kunnen jullie het niet opsommen.’ [Surah An-Nahl: 18]

Aldus, horen is een zegening en het zien is een zegening en zo ook de lippen en de tong. Veel van deze zegeningen worden echter beproevingen voor hun bezitters, omdat zij ze niet gebruiken op een manier waar Allaah van houdt en van wil dat ze voor gebruikt worden. Daarom beschouw ik de radio, televisie en tape-recorder als zegeningen van Allaah, maar wanneer worden zij geacht als zegeningen? Als zij worden gebruikt om voordeel te brengen aan de ummah. Vandaag is 99% van wat op tv komt, duivels, losbandig, onzedelijk, verboden en ga zo maar door, terwijl 1% bestaat uit shows die voordeel brengen voor sommige mensen. Maar de overweging is m.b.t. de meerderheid (en niet de minderheid). Dus wanneer er een echte Moslimstaat bestaat die programma’s kan laten zien die gebaseerd zijn op kennis, welke voordelig voor de ummah zouden zijn, zou ik zeggen dat de tv niet toegestaan, maar eerder verplicht is. [Al-Asaalah, Uitgifte #10]

Oordeel betreft Anasheed

2010-09-10T03:02:00.005+02:00

door schaych al baanie rahiemehoeallaah

Vraag: Wat zijn de regels m.b.t. de nasheeds (liedjes) 15 die circuleren onder veel jongeren en welke zij ‘Islamitische nasheeds’ noemen?

Antwoord: Als deze nasheeds Islamitische betekenissen hebben, en zij niet gemixt zijn met muzikale instrumenten, zoals de Duff, de drum e.d., dan is het geen probleem. Echter een belangrijke voorwaarde van de toegestaanheid moet verhelderd worden. En deze is dat deze nasheeds vrij moeten zijn van alles dat tegen de Godsdienst ingaat, zoals het gaan tot extremisme e.d.

En er is ook nog een andere voorwaarde. En deze is dat het luisteren naar deze nasheeds niet als een (gewoonlijke) uitoefening genomen moet worden Dit omdat het degenen die er (constant) naar luisteren, afkeert van het reciteren van de Qor-aan, welke de authentieke Soennah van de Profeet juist aanmoedigt. Eveneens keert het díegenen af van het zoeken naar heilzame kennis en het oproepen naar de weg van Allaah (da’wah), de Enige die vrij is van alle fouten. Wat betreft het gebruiken van de duff bij de nasheed, dit is toegestaan voor vrouwen als het (alleen) gebeurt onder hen, apart van de mannen. En het is alleen toegestaan tijdens de ‘Eed en de trouwerij. [Al-Asaalah, Uitgifte #2]

Wat zijn de regels m.b.t. masturbatie

2010-09-10T02:57:00.002+02:00

Vraag: Wat zijn de regels m.b.t. masturbatie?

Antwoord: We hebben geen twijfels over het verbod op een dergelijke uitoefening. En dit is om twee redenen. De eerste reden zijn de woorden van Allaah, de Meest Hoge, betreffende de beschrijving van de gelovigen:

‘Het zal de gelovigen welgaan, die in hun salaat deemoedig zijn, die geklets mijden, die de zakaat opbrengen, en die hun schaamstreek kuis bewaren, behalve bij hun echtgenotes of slavinnen waarover zij beschikken, dan valt hun niets te verwijten, maar zij die meer dan dat begeren, zij zijn het die overtreden.’ [Surah Al-Mu’minoon: 1-8]

Imaam Ash-Shaafi’ee heeft deze ayaah gebruikt als bewijs voor het verbieden van masturbatie. Dit is omdat Allaah in deze ayaah twee manieren heeft genoemd voor de ware gelovigen om hun verlangens te vervullen –door of met vrije vrouwen te trouwen of door de vrouwelijke slaven en vrouwelijke oorlogsgevangen te vergezellen. Dan zegt Hij: ‘maar zij die meer dan dat begeren, zij zijn het die overtreden’ bedoelende: Wie (dan ook) een manier verlangt om deze verlangens te vervullen, op een andere manier dan deze twee manieren van trouwen en het nemen van vrouwelijke oorlogsgevangen, hij is een overtreder en een zondaar.

Wat betreft de tweede reden, het is medisch bewezen dat er ongezonde consequenties zijn voor degene die zoiets doet, en dat er letsel ontstaat aan de gezondheid, vooral bij degenen die het constant doen (dag en nacht). Het is verhaald over de Profeet, sallAllaahu 'alayhi wa sallam, dat hij heeft gezegd: ‘Doe geen kwaad en laat jezelf geen kwaad aandoen.’ Aldus is het voor een Moslim niet toegestaan om zich in iets te begeven dat letsel aan zichzelf of anderen zal veroorzaken.

Er is nog één ding dat genoemd moet worden en dat is dat degenen die deze daad verrichten vallen onder de woorden van Allaah:

‘..Willen jullie iets minderwaardigs hebben in plaats van iets beters?’ [Surah Al-Baqarah: 61]

Verder zijn de volgende woorden verhaald over de Profeet, sallAllaahu 'alayhi wa sallam, die het verbod verder bevestigen:

‘O jullie groep van jonge mannen! Wie van jullie in staat is om te trouwen, laat hem trouwen, want het is inderdaad het beste middel om iemands blik te verminderen en de beste manier om iemands privédelen te beschermen. En wie niet in staat is (om te trouwen), laat hem vasten, want dit zal inderdaad een bescherming voor hem zijn.’ [Al-Asaalah, Uitgifte #3]

Vragen gerelateerd aan de familie

2010-09-10T02:51:00.002+02:00

Vraag: Wat zijn de regels m.b.t. het maken van beperkingen aan het aantal nakomelingen (die men kan hebben)?

Antwoord: De persoon die zijn aantal nakomelingen beperkt zonder geldige reden, vind ik dwaas dan niet een ongelovige in de Qadaa en de Qadar (Goddelijke uitwerking en Voorbestemming) van Allaah. Dit is omdat de individu die zijn nageslacht limiteert tot bijvoorbeeld drie kinderen en de leeftijd van 50 jaar heeft bereikt, de gedachte aan de dood nog niet in zijn hoofd is opgekomen, of de gedachte dat er een geweldadige storm komt en het leven neemt van zijn 3 kinderen, hem tot het eind van zijn leven latende alsof hij onvruchtbaar was en zonder nageslacht. Daarom denken degenen die het aantal kinderen dat zij krijgen limiteren niet na over de dingen zoals elke Moslim erover nadenkt. En het is Al-Qadar (Voorbestemming) welke de mensen overkomt op de manier die Hij wil en niet op de manier die zij willen. Deze uitoefening die gedaan wordt in de huidige tijden is een strenge nalatigheid en een duidelijk verlies.

Vraag: Verschilt de regel m.b.t. geboortebeperking met die van het limiteren van het aantal nakomelingen? (zie voorgaande vraag)

Antwoord: Geboortebeperking kent enkele details. Daarom zeg ik dat deze zaak, welke bekend staat als ‘geboortebeperking’, van datgene is waar de Moslims vandaag mee worden getest in de Islamitische landen. Er zijn echter zaken waarvan gekeken moet worden naar het motief erachter. Een voorbeeld hiervan is wanneer het motief voor deze geboortebeperking gebaseerd is op een voorschrijving van Moslim artsen die het stel adviseren om deze zogenoemde ‘geboortebeperking’ toe te passen om zo de gezondheid van de vrouw te waarborgen die van haar natuurlijke toestand is afgeweken omdat zij zoveel kinderen ter wereld heeft gebracht! Als een bekwame Moslim arts dus deze instructies verstrekt als vorm van advies, dan wordt dit een wettige reden voor (het toestaan van) deze geboortebeperking.

Dit is een voorbeeld waarin geboortebeperking is toegestaan. Wat betreft een voorbeeld dat hier tegengesteld aan is, dan is het wanneer het motief erachter armoede (!) is of vanwege de rekeningen, welke altijd door het hoofd spelen bij de ongelovigen!! Je zult dus één van hen horen zeggen: ‘Mijn vrouw en ik zijn twee. En ik heb 2 kinderen!! En hun vijfde (gezins)lid is een hond!! Dus dit maandelijke salaris dat we krijgen is net genoeg voor ons (om onze rekeningen te betalen), en dat is alles [vijf]!’

Dit is niet toegestaan in de Islaam omdat dit motief voortkomt uit de logica van de Dag van Onwetendheid, waarover we gewaarschuwd zijn om te ontwijken en van weg te blijven. Allaah zegt:

‘..En dood jullie kinderen niet uit vrees voor armoe. Wij voorzien in jullie en hun levensonderhoud..’ [Surah Al-Ana’aam: 151]

En dit is vooral het geval gezien de Moslims geloven dat het kind al komt met zijn voeding. Dit omdat, voordat het ter wereld komt, zijn voeding al voorgeschreven voor hem is in de baarmoeder van zijn moeder, zoals ons duidelijk is gemaakt in de Nobele Qor-aan. Dit voorbeeld, met dit motief, is dus helemaal niet toegestaan. Wat betreft de ongegronde en valse redenen die sommige mensen hebben gebruikt om het te rechtvaardigen en toe te staan, zij hebben geen plaats in de Godsdienst. [Al-Asaalah, Uitgifte #2]

Vraag: Is het toegestaan voor een man om van de rijkdom van zijn vader te nemen om dit te gebruiken voor zijn bedrijfszaken, terwijl hij weet dat zijn vader zaken doet met banken die gebaseerd zijn op rente?

Antwoord: Er rust op elke individu de verplichting om zodra hij de leeftijd heeft bereikt waarin hij in staat is om onderscheid te maken tussen het goede en het slechte, hij krachtige en snelle aanstalten moet maken om zich vrij te maken van het gebruiken of consumeren van rijkdom die voortkomt uit rente. Maar hij mag ervan gebruiken zolang hij het nodig heeft, uit noodzaak. Wat betreft het gebruiken van dit verboden geld om het uit te geven aan luxueuse dingen en om comfortabeler te leven, dan is het niet toegestaan voor hem om dit geld te gebruiken. En Allaah weet het het beste. [Al-Asaalah, Uitgifte #1]

Vraag: Ik ben een jongeman die zijn studie nog niet afheeft. Mijn vader is een rijke man die zich bezighoudt met rente (ribaa) alsook met andere zaken die verboden zijn. Wat zou mijn houding moeten zijn in deze situatie, gezien het mijn vader is die geld aan mij uitgeeft, al heb ik hem meerdere malen uitgelegd dat rente Haraam (verboden) is, maar zonder resultaat?

Antwoord: De studies, welke de vrager heeft aangegeven, zijn in geen geval van de verplichte zaken. Eerder is het alleen in deze dagen een middel dat leidt naar het verkrijgen van inkomen. Als het dus het geval is dat hij onderdak heeft bij zijn vader en hij zeker weet dat zijn vader handelt in rente, dan is het aan hem om alle mogelijke middelen in te zetten om zichzelf te bevrijden van deze manier van leven die gebaseerd is op zonden, zelfs als dit ertoe leidt dat hij zijn studie moet beëindigen. Dit gezien deze studie op zich geen individuele verplichting is. En het is aan hem om er hard naar toe te werken om zelf wettig inkomen te verdienen, door zijn handen ‘eraf’ te werken en zich in zweet te banen. Dit is beter en van langere duur voor hem.

Dus afhankelijk van de mogelijkheid van de vrager, moet de studie achterwege gelaten worden, zelfs tijdelijk, en moet hij aanstalten maken om zelf voeding te vinden, welke bescheiden genoeg voor hem zou zijn en door welke hij zichzelf kan bevrijden van het geld dat zijn vader aan hem uitgeeft.

En als hij gedwongen is terwijl hij het niet wil, hij dus gedwongen is om te leven van de voeding van zijn vader, dan moet hij ervoor zorgen dat hij niet veel geld aan zijn vader vraagt. Hij moet alleen aannemen wat genoeg voor hem is om te overleven, waar hij zijn noodzakelijke n mee kan betalen en welke ervoor zorgt dat hij niet hoeft te bedelen bij mensen. [Al-Asaalah, Uitgifte #10]

Vragen over vrouwenzaken

2010-09-10T02:35:00.003+02:00

Fataawaa van Shaikh Al-Albaanee

Vraag: Is het voor een vrouw toegestaan om rechter te zijn?

Antwoord: Het is niet toegestaan voor een vrouw om een rechter te zijn. En wie dan ook beweert het doorgeven van recht grotendeels bestaat uit het mededelen van een religieuze regel, hij heeft de betekenis ervan gelimiteerd. Dit omdat een uitspraak meer is dan (alleen) Iftaa (doorgeven van fataawaa of religieuze vonnissen). Dit is omdat niet iederen die fataawaa behandelt ook een rechter is en eveneens geeft niet iedereen die een rechter is, religieuze vonnissen door. Maar soms kunnen ze beide teruggevonden worden in een persoon.

De rechter is inderdaad zoals de heerser (haakim), hij is bevolen om de religieuze vonnissen uit te voeren (gegeven door de muftee). Wat betreft de muftee, deze heeft geen uitvoerende macht om de religieuze vonnissen te af te dwingen. En de Profeet, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam, heeft ons verteld dat alle mensen die hun zaken toevertrouwen aan een vrouw nooit voorspoed zullen genieten. Dit is verklaard in Saheeh Al-Bukhaaree van de hadeeth van Abu Bakrah, radyAllaahu’anhu. [Al-Asaalah, Uitgifte #17]

Vraag: Er zijn sommige masjids waarin vrouwen onder de masjid bidden, zoals bijvoorbeeld in een kelder of op verdieping boven de masjid. Wij zijn vrouwen die bidden in deze masjids, en soms volgen wij de Imaam vanuit een punt waar wij niet in staat zijn om hem of de mannelijke volgers te zien. En soms is er een grote ruimte over in de gebedsruimte van de mannen. Is ons gebed geldig als wij de Imaam of enkele van de (mannelijke) volgers niet kunnen zien, terwijl wij soms weten dat we de moskee binnenkomen en niet weten in welke rak’ah hij is. Is het toegestaan in deze situatie om de Imaam de volgen door het alleen horen van zijn verheven stem? En is het correct voor ons om de Imaam te volgen terwijl wij ons op een hogere of lagere verdieping bevinden, wetende dat er soms genoeg ruimte is in de masjid (bij de mannen)?

Antwoord: Het antwoord bestaat uit twee delen. Het eerste gedeelte is dat het gebed en het genoemde scenario zijn toegestaan zolang de vrouwen in de moskee bidden, afgezien van het feit of het een verdieping hoger of lager is. En dat is zo lang zij in staat zijn om de takbeers van de Imaam te horen die de verandering in positie aangeven, zoals van het staan naar het buigen naar het knielen.

Het tweede gedeelte is dat het niet goed is voor de vrouwen om op deze manier te bidden, tenzij de ruimte voor de mannen is gevuld met mensen en zij (de vrouwen) geen plaats kunnen vinden achter de rijen om te bidden. In deze omstandigheden is het toegestaan voor de vrouwen om te bidden op een lagere of hogere verdieping in de masjid. Maar als de masjid, waar de Imaam en de mannen achter hem bidden, nog genoeg ruimte over heeft, dan is het niet toegestaan voor de vrouwen om te bidden op een verdieping die hoger of lager ligt en waar zij niet in staat zijn om de bewegingen van de Imaam en de mannen die achter hem bidden te zien. De reden hiervoor kan teruggevonden worden in twee zaken:

Toen de Profeet, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam, zei: ‘De beste rijen voor de mannen zijn hun eersten en hun slechtste (rijen) zijn hun laatsten. En de beste rijen voor de vrouwen zijn hun laatsten en de slechtste (rijen) zijn hun eersten’, bedoelde hij hiermee dezelfde grond waarop de Profeet, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam, en zijn Metgezellen gewend waren om te bidden. De vrouwen waren niet op een verdieping hoger of lager.

De achterliggende reden hiervoor is dat het geluid uit de speakers soms zacht kan zijn of dat de speakers soms helemaal niet werken. Zo kan het gebed van de vrouwen die hem volgen van een lagere of hogere verdieping, vanwaar zij het gebed van de Imaam of degenen achter hem niet kunnen zien, ongeldig raken.

Samenvattend kan gezegd worden: Het gebed dat wordt verricht op een hogere of lagere verdieping is geldig. Echter, het is niet toegestaan om die plaatsen aan te wijzen om te bidden als er nog genoeg ruimte is in de gebedsplaats (musalla), zodat de vrouwen in staat zijn om erachter te bidden. [Al-Asaalah, Uitgifte #19]

Vraag: Als een vrouw in een taxi rijdt met een mannelijke bestuurder die een vreemde voor haar is (hij is geen mahram van haar) wordt dit dan beschouwd als de privacy (khulwah) die is verboden in de Godsdienst? En wat als twee vrouwen samen rijden (met deze taxibestuurder)?

Antwoord: Een vrouw die alleen rijdt met een taxibestuurder die geen mahram van haar is, kan haarzelf … in privacy (khulwah) in die zin dat sommige van de verboden zaken die normaal gesproken gebeuren in khulwah (privacy), waarschijnlijk zullen gebeuren in zo’n situatie. Verder is er geen derde persoon bij hen. Maar vanuit hier gezien, ben ik niet van mening dat het khulwah (privacy) is, maar in plaats hiervan is het motief en een aanmoediging voor fitnah (verleiding). En deze fitnah kan niet teruggevonden worden in het andere voorbeeld waarin een andere vrouw of man aanwezig is. De kans dat fitnah zich in deze situatie voordoet is veel kleiner dan in de eerste situatie. [Al-Asaalah, Uitgifte #10]

Vraag: We weten dat het dansen van de vrouw voor haar man, en eveneens het dansen met vrouwen, welke bestaat uit zwiepen, en de dabkah12 van mannen verboden is. Maar wat is het bewijs hiervoor? Verschaf ons hier alstublieft wat inzicht in, moge Allaah u belonen.

Antwoord: Deze vraag bestaat uit drie gedeeltes:

Ten eerste: Een vrouw die voor haar echtgenoot danst
Ten tweede: Een vrouw die danst voor andere vrouwen
Ten derde: De dabkah die wordt gedaan door mannen

Wat betreft het eerste gedeelte, welke het dansen van een vrouw is voor haar echtgenoot. Als haar dansen natuurlijk en niet professioneel is –ze dus niet geleerd heeft hoe te dansen, zoals de mode is vandaag de dag- zelfs als wekt ze de verlangens van de man op, dan kan er geen tekst gevonden worden die dit verbiedt. Maar dit is op voorwaarde dat het gebeurt tussen haar en haar man alleen. Als ze heeft geleerd om te dansen en ze de regels toepast van het ‘moderne dansen’, dan is het niet toegestaan. Dit is omdat ik geloof dat als ze dit voor haar echtgenoot doet, zij het ook voor andere mannen zal doen, naast haar echtgenoot.

Wat betreft het dansen voor andere vrouwen, dan zeg ik ook dat als haar doel van het dansen is dat zij het moderne dansen toepast, het duidelijk is dat het niet is toegestaan. En als wordt gezegd: ‘Wat is het bewijs voor de dingen die u heeft verklaard?’ zeg ik:

Gematigdheid in zaken is erg zeldzaam; er is óf buitensporigheid óf verwaarlozing. Dit is vooral het geval met mensen die lange tijd hebben geleefd in dwaling van een specifieke aard. Als dan bekend bij hen wordt dat deze zaak een dwaling was en dat de Godsdienst het verwerpt, dan keren zij zich er van af en introduceren ervoor in de plaats een strenge reactie.

Dit is wat ons … in deze huidige tijd m.b.t. de zaak van het eisen van bewijs in plaats van de vrijheid van het blind volgen. De Moslims, zowel speciale als gewone mensen, hebben vele generaties geleefd, niets anders wetende dan de madh-hab van die en die en de madh-hab van sus en zo –vier madh-habs, de madh-habs van Ahl-us-Soennah wal’Jamaa’ah. En niet te vergeten de andere madh-habs die zijn afgedwaald van de Soennah en de Jumaa’ah. Wat betreft het vertrouwen op wat Allaah en zijn Boodschapper, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam, hebben gezegd ter ondersteuning, dit kan alleen teruggevonden worden in de generatie die getuigenis heeft ontvangen over hun uitmuntendheid. Toen kwam er op een bepaald moment een einde aan deze situatie, tot de tijd van Ibn Taimiyyah en zijn studenten die toegewijd waren aan hem. Zij informeerden de Moslims over de verplichting om terug te keren naar waar de eerste Salaf (voorgangers) zich aan vasthielden, zoals het vertrouwen op de Qor-aan en de Soennah ter ondersteuning.

Er is geen twijfel dat de Oproep van Ibn Taimiyyah en zijn studenten een positief effect had. Echter, de omvang ervan was erg zwak gedurende zijn tijd en ongevoelige intellectie (niet nadenkend over bewijzen) nam de overhand en werd dominant onder de speciale en gewone klassen van mensen.

Toen volgde er succesvolle generaties in welke deze herontwakening, die Shaikh-ul-Islaam Ibn Taimiyyah deed (op)gloeien, verdween. En de Moslims keerden terug naar hun overschilligheid in het begrijpen en verstaan (van de bewijzen), tot deze hedendaagse tijd en een korte periode ervoor. Veel geleerden stonden namelijk op om de leiding te nemen over de opleving van de Da’wah, als het gevolg aan de behoefte om terug te keren naar de Qor-aan en de Soennah. Zij waren hier in sommige dingen aan vooraf gegaan door Shaikh Muhammed Ibn ‘Abd-il-Wahhaab, want in werkelijkheid riep hij (ook) op tot het volgen van de Qor-aan en de Soennah. Maar kijkende naar de gebieden waar de Arabieren van Najd gedurende Shaik Muhammed’s land in leefde, en het heidendom dat plaatsvond in hun landen voor oog houdende, was zijn grootste poging om sterke belangstelling te tonen voor Tawheed.

En zoals erg normaal is, in mijn opinie, gezien de bekwaamheid van mensen beperkt is, was hij, zoals ze zeggen, niet in staat om zijn oorlog te voeren op elk front. Daarom waren al zijn inspanningen afgestemd op het verspreiden van de Tawheed en oorlog voeren tegen het heidendom en de afgoderij. En hij ontving hier alle succes in en zijn geweldige Oproep was verspreid over de hele Islamitische wereld erna. En dit was ondanks dat er, helaas, gevechten waren tussen hem en zijn tegenstanders. Maar dit is de Soennah (Manier) van Allaah met betrekking tot Zijn schepping. En je zult geen enkele verandering vinden in de Soennah (Manier) van Allaah.

Echter in hedendaagse tijden hebben de geleerden hun oproep tot het Boek en de Soennah hernieuwd en daarom zijn er veel gewone en speciale mensen in de Arabische landen herontwaakt. Wat betreft de niet-Arabische landen, zijn verkeren helaas nog steeds in een slapende toestand.

Deze Arabische landen zijn echter getest door het tegengestelde, zoals ik hiervoor heb aangegeven. Sommigen van hen stoppen namelijk niet bij het middenpunt van gematigheid. Hiervoor in de plaats hebben zij kennis over één ding en zijn zij onwetend over andere dingen. Hierdoor zie je dus dat wanneer een gewone man die niets begrijpt een geleerde over een onderwerp vraagt ‘Wat zijn de regels?’, afgezien van het feit of het antwoord een ontkenning en een weigering is, hij begint met zijn eis: ‘Wat is het bewijs?’

En soms is deze geleerde niet in staat om het bewijs te verklaren, vooral als het bewijs is afgeleid van en aangenomen is door grondig onderzoek, en het niet is verklaard in een specifieke tekst in de Qor-aan en de Soennah. Dus bij onderwerpen met zo’n aard is het niet juist voor de vrager om diep te gaan en te zeggen: ‘Wat is het bewijs?’ En het is vereist dat de vrager het zelf weet. Is hij van de mensen die bewijzen begrijpen of niet? Heeft hij enig aandeel in kennis van het algemene (‘aam) en het specifieke (khaas), het onbeperkte (mutlaq) en het beperkte (muqayyad), de afschaffing (naasikh) en het afgeschafte (mansookh). Als deze persoon dus niets van deze dingen begrijpt, haalt hij er dan enig voordeel uit door te zeggen: ‘Wat is het bewijs?’ Voor wat?! –voor de regels betreffende een vrouw die danst voor haar man of voor haar Moslim zuster, of het nu toegestaan of verboden is! En de dabkah van mannen! Hij wil het bewijs ervoor! Maar in werkelijkheid is er geen tekstueel bewijs van de Boodschapper, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam, voor deze zaak die voor ons bestaat. Er is alleen onderzoek, het afleiden van en de verwerving van het begrijpen ervan.

Als gevolg hiervan zeggen we op sommige momenten: Niet elke zaak heeft een expliciet bewijs dat in detail gegeven kan worden, welke elke Moslim kan begrijpen, of hij nu een gewone ongeletterde persoon of een student met kennis is. Maar dit geldt niet alle zaken. Dit is waarom Allaah, de meest Verheve, zegt: ‘Vraag de mensen met kennis als jullie het niet weten.’

Vanuit het extreme dat we hiervoor hebben aangegeven –en als gevolg ervan zijn de meest onwetende mensen begonnen met het vragen om bewijs- is het zo dat veel van hen die zichzelf rekenen tot hen van het Boek en de Soennah geloven dat de geleerde als hem iets wordt gevraagd over een zaak, dat op hem de verplichting rust om bij zijn antwoorden te zeggen ‘Allaah heeft gezegd en Zijn Boodschapper heeft gezegd’.

Ik zeg dat dit geen verplichting is en dat het niet van de voordelen is van het behoren tot de methodologie van de Salaf As-Saalih (vrome voorgangers). En verder zijn hun biografieën en hun fataawaa een bewijs (…) voor wat ik heb verklaard. Dus gebaseerd hierop, is het verplicht om het bewijs te noemen als de situatie daartoe noodzaakt. Het is echter geen verplichting voor hem elke keer dat hem een vraag wordt gesteld te zeggen: ‘Allaah zegt sus en so’ of ‘De Boodschapper van Allaah, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam, zegt sus en so’. En dit is vooral het geval als de zaken van de gedetailleerde en ingewikkelde zaken van Fiqh zijn over welke verschillende meningen bestaan.

Verder zijn de woorden van Allaah:

‘Vraag de mensen met kennis als jullie het niet weten’ in de eerste plaats bedoeld in onbeperkte zin. Dus alles wat je hoeft te doen is het aan iemand vragen waarvan jij denkt dat iemand is met kennis. En als je het antwoord van hem hoort dan is het aan jou om het op te volgen tenzij je er twijfels over hebt door wat je van een andere geleerde hebt gehoord. Er is niets verkeerds aan om dit tegen hem te zeggen. Op dit punt moet de geleerde, met de kennis die hij heeft, dus een poging doen om de twijfel weg te nemen welke is ontstaan bij de vrager.

Samenvattend: Een vrouw die voor haar man danst, tezamen met de beperkende voorwaarde welke hiervoor is genoemd, is toegestaan. Wat betreft haar dansen voor andere vrouwen, ook dan zijn er twee vormen, zoals we eerder hebben gezegd. Met betrekking tot een vrouw die voor haar man danst, als haar gedans niet gepaard gaat met professionalisme (geleerde manier van dansen), maar het alleen bestaat uit het bewegen en wuiven van de handen, en er geen heupen worden geschud (of dat soort dingen) die het verlangen opwekken en twijfel veroorzaken, dan is er haar dansen ook geen probleem. Als het al juist is om het dansen te noemen!

Maar als er enige van deze (duivelse) dingen, zoals hiervoor genoemd, in teruggevonden kunnen worden, dan is het er van verwijderd blijven het oorspronkelijke beginsel. Wat betreft de dabkah van de mannen, als deze bestaat uit het imiteren van de dansen, welke we normaal gepaard zien gaan met zingen, niet te noemen dat er woorden in genoemd worden die niet van de Godsdienst zijn, dan is het lahw (een nutteloos tijdverdrijf) en wordt het niet aangemoedigd (om te doen). Het wordt verder aangemoedigd om er van weg te blijven, zoals de Profeet, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam, heeft gezegd: ‘Elke lahw (nutteloos tijdverdrijf) waarmee de Zoon van Adam zich verbindt, is een leugen, behalve het spelen met zijn vrouw, het spelen met zijn paard, boogschieten en het leren zwemmen.’ Aan de hand van deze hadeeth houden we dus de mening aan dat het een leugen is.

Dus als dit de voorwaarde van nutteloos tijdverdrijf is, dat we worden aangemoedigd om er van verwijderd te blijven en dat het niet van de getrouwe zaken is, zeggen we dat het is toegestaan, zolang het niet gepaard gaat met iets dat tegen de Godsdienst ingaat in welk aspect dan ook. Het is echter een toegestane zaak die gewogen moet worden met de hadeeth die ik hiervoor genoemd heb.

Maar in mijn mening, en Allaah weet het het beste, want ik ben van geen van deze dabkahs getuige geweest, is het niet mogelijk dat het vrij is van tegengesteldheid aan de Godsdienst. En is omdat we bijvoorbeeld de dabkah gehoord hebben en het is niet de dabkah alleen. We horen erdoor heen muziek, de mu’adhin die de Adhaan roept en de Imaam die de Qor-aan luid reciteert. En zij maken zich nergens anders druk om, maar daarvoor in de plaats zijn zij druk met hun nutteloos tijdverdrijf. Daarom is de dabkah van de zaken die nutteloos tijdverdrijf zijn en moet deze gewogen en vastgesteld worden. En we zeggen niet het Haraam (verboden) is, tenzij het gepaard gaat met iets dat tegen de Godsdienst ingaat, want dan zou het zonder twijfel in iets veranderen dat Haraam (verboden) is. [Al-Asaalah, Uitgifte #8]

Vraag: Wat is de beste manier voor vrouwen om da’wah te verrichten?

Antwoord: Ik zeg tegen de vrouwen: ‘Blijf in jullie huizen’ [Surah Ahzaab: 33] En jullie zouden jezelf niet moeten betrekken bij da’wah. Ik weiger om het woord ‘da’wah’ te gebruiken onder de mannelijke jeugd, dan lijkt het net of zij allen van de mensen van da’wah zijn –alsof het woord da’wah de mode is geworden van de nieuwe tijd. Dus elk individu dat iets weet over de Godsdienst wordt een Da’ee (oproeper tot de Islaam)! En deze kwestie beperkt zich niet alleen tot de mannelijke jeugd, het heeft zich ook uitgestrekt naar de vrouwelijke jeugd en de huisvrouwen. En in vele gevallen zijn zij begonnen om zich af te keren in het vervullen van de verplichtingen van hun huishouden en hun man en hun kinderen. Zich afkerende van deze verplichtingen naar iets dat niet verplicht voor hen is, zoals het verrichten van da’wah.

De algemene regel betreffende de vrouw is dat zij in haar huis moet blijven. En het is niet toegestaan voor haar om het huis te verlaten, tenzij ze een noodzakelijke reden heeft. Dit is gebaseerd op de verklaring van de Profeet, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam: ‘En (bidden in) hun huizen is beter voor hen’, dit wil zeggen dan het (gezamenlijke) gebed in de moskee.’

Vandaag de dag zien we een heersend fenomeen onder de vrouwen dat zij vaak naar de moskee gaan om het gezamenlijke gebed te bidden, niet te noemen het Jumu’ah gebed. Ondanks dit zijn hun huizen beter voor hen –tenzij er een moskee is in welke de Imaam een geleerde is die de aanwezigen enkele aspecten onderwijst van de wetenschap van de Godsdienst. In dit geval kan de vrouw naar de moskee gaan om te luisteren naar deze kennis. Er is niets dat haar tegenhoudt om dat te doen. Wat betreft de vrouw die zichzelf helemaal bezighoudt met da’wah (!), laat haar thuis zitten en lezen uit de boeken die haar of broers of andere mannelijke familieleden haar geven.

Verder is er niets dat haar weerhoudt om een dag te organiseren waarop de vrouwen naar haar huis komen of zij naar (een huis van) één van hen gaat. Dat is beter dan dat er een groep vrouwen naar haar komt. Eén vrouw die naar een groep vrouwen toegaat, is beter voor hen dan dat zij allen naar haar komen. Wat betreft haar reizen, wellicht zonder een mahram, en als zij het rechtvaardigt door te zeggen dat zij naar buiten is gegaan voor de da’wah, dan is dit van de hedendaagse innovaties. En ik specificeer hier niet alleen de vrouwen mee, zelfs sommige van de mannelijke jongeren spreker overmatig over de da’wah terwijl zij erg weinig kennis hebben. [Al-Asaalah, Uitgifte #19]

Vraag: Wat zijn de regels omtrent een man die de bevalling van een kind van een vrouw ondersteund?

Antwoord: Het aspect van het brengen van een vrouw naar het ziekenhuis zodat zij een kind kan baren, moet niet de mening met zich meebrengen dat het geheel toegestaan is. Veeleer moeten er wat beperkingen en voorwaarden aan gesteld worden.

Als een vrouwelijk arts, met haar kennis en ervaring, ziet dat deze zwangere vrouw niet in staat is om een natuurlijke bevalling te ondergaan en dat zij een operatie of operatieve ingreep nodig heeft, dan moet zij in dit geval naar het ziekenhuis gebracht worden. Maar in het geval dat de geboorte natuurlijk is, is het niet toegestaan voor haar om het huis te verlaten om naar het ziekenhuis te gaan alleen om een baby ter wereld te brengen die op natuurlijke wijze ter wereld gebracht kan worden. Maar als deze vrouw gedwongen is om naar het ziekenhuis te gaan, dan moet er geen mannelijke dokter aangsteld worden om de baby ter wereld te brengen. Maar in het geval dat een vrouwelijke arts niet gevonden kan worden, zit er geen kwaad in als de mannelijke arts haar behandelt, want dat behoort tot de aspecten van extreme noodzaak. Het is eerder verplicht dat een mannelijke arts het kind ter wereld brengt, als er geen vrouwelijke arts aanwezig is en de zwangere vrouw in een situatie verkeerd waarin zij gevaar loopt.

Dit antwoord is afgeleid uit twee principes van de beginselen van Usool-ul-Fiqh, welke zijn:

Zaken van noodzaak maken het verbodene toegestaan, en
Een noodzaak wordt bepaald naar gelang haar omvang

De algemen regel is dus dat een vrouw haar huis niet mag verlaten, behalve in als het een noodzaak is. Dit is verklaard in Saheeh Al-Bukhaaree. Toen Allaah’s woorden werden geopenbaard:

“En blijft in jullie huizen en vertoont jullie niet in alle openheid zoals vroeger in al-Jaahiliyyah (de Tijd van Onwetendheid).” Soerat al-Ah’zaab [33:33] (Waarop) de Profeet, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam, zei: ‘Allaah heeft het voor jullie (vrouwen) toegestaan om erop uit te gaan voor jullie noodzakelijkheden.’ [Al-Asaalah, Uitgifte #3] [Al-Asaalah, Uitgifte #3]

Vraag: Wat is de regelgeving met betrekking tot een vrouw die wat van haar haren afknipt?

Antwoord: Met betrekking tot het knippen van het haar van een vrouw, moet er gekeken worden naar het motief achter het knippen. Als zij haar haren knipt om ongelovige of zondige vrouwen te imiteren, dan is het niet toegestaan om het te knippen terwijl zij deze intentie heeft. Als zij een klein stukje afknipt of het knipt naar genoegen van haar man dan zie ik niets dat dit zou kunnen weerhouden.

Het is overgeleverd in Saheeh Moeslim (nr. 320) dat: ‘De vrouwen van de Profeet, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam, gewoon waren om hun haar te knippen tot het punt dat het de oorlellen bereikte.’ [Al-Asaalah, Uitgifte #1]

Vraag: Is het toegestaan voor een vrouw om haar eigen geld vrij uit te geven zonder de toestemming van haar man? En wat als zij vóór het uitgeven al weet dat haar man niet zal instemmen met de van haar geld, zelfs als het voor liefdadigheid is? En hoe zit het met het weggeven van haar sieraden, welke zij heeft gekocht met haar eigen geld, zonder zijn toestemming? Wat zij de regels hieromtrent?

Antwoord: De regel betreffende deze zaak wordt duidelijk uit de hadeeth van de Profeet, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam: ‘Het is niet toegestaan voor een vrouw om haar rijkdom vrij uit te geven zonder de toestemming van haar man.’

Dit is een hasan saheeh hadeeth, hasan op zichzelf en saheeh gebaseerd op zijn verschillende routes van overlevering. En wat betreft de overleveringen waarvan gedacht wordt dat zij in tegenstrijd zijn met deze hadeeth, het is niet correct om erop te vertrouwen of om te beweren dat zij deze hadeeth tegenspreken. Wat betreft de hadeeth in welke de vrouwen hun ringen en oorbellen weggeven voor liefdadigheid, als ik gerapporteerd in de saheeh, hier is vanuit vele verschillende hoeken op gereageerd:

Eén ervan is dat het waarschijnlijk was dat deze liefdadigheid donaties waren gegeven met de toestemming van de mannen van deze vrouwen. En het is ook mogelijk dat deze gebeurtenis plaatsvond vóór deze regel, die wordt genoemd in de hadeeth, vast vastgesteld werd. Hierdoor adviseren we elke Moslimvrouw, die trouwblijft aan het handelen op basis van de Qor-aan en de Soennah, om niets van haar rijkdom weg te geven zonder toestemming van haar man. Dit omdat het een oorzaak en reden zal zijn voor het verschijnen van ruzies tussen het stel en het eindresultaat hiervan zal erg slecht zijn.

Maar in het geval de man gemeen en verdrukkend is tegen zijn vrouw (door haar geen toestemming te geven), kan zij haar zaak voordragen aan de wettelijke rechtspraak. En dit is vooral het geval omdat de wettelijke rechtspraak vandaag de dag in het voordeel van de vrouwen is. En in een meer specifiek voorbeeld, in zaken zoals deze, zijn de rechters het erover eens dat de vrouw haar geld vrij mag uitgeven zonder de toestemming van haar man. Als de zaak dus naar het gerecht wordt gebracht en de rechter besluit dat deze actie een schending?? was van de zijde van de man tegenover zijn vrouw en hij besluit dat zij haar geld mag weggeven, mag ze dat doen. Maar als haar man weigert en er bij blijft dat als ze het mag uitgeven, ze het geld zal verkwisten, kan de rechter haar op dat punt daarvan weerhouden. Zelfs als hij dit baseert op de regel dat het toegestaan is voor haar om geld van haar eigendom weg te geven, kan hij haar niet toestaan om geld voor liefdadigheid weg te geven welke beschouwd kan worden als buitensporig en een verkwisting van geld. En Allaah weet het het beste. [Al-Asaalah, Uitgifte #19]

Vraag: Als een vrouw (een) onenigheid heeft met haar man over een Fiqh kwestie, zoals het reizen zonder een mahram, kan hij in het algemeen dan zijn Fiqh mening aan haar opdringen?

Antwoord: ‘De mannen zijn zaakwaarnemers voor de vrouwen, omdat Allaah de één boven de ander heeft bevoorrecht..’ [Surah An-Nisaa: 34] Met betrekking tot deze vraag moet de mening van één van de echtgenoten –óf die van de vrouw óf die van de man- uitgevoerd worden. En er is geen twijfel over dat zolang Allaah, de Machtige en Sublieme, het verplicht heeft gesteld voor de vrouw om haar man te gehoorzamen, haar mening geen beslissende factor is. Zij moet hem in deze situatie dus gehoorzamen. Hiervóór moeten zij het echter eerst opbrengen om elkaars standpunt aan te horen en met elkaar praten om tot een verstandhouding met elkaar te komen. Maar als (nadat zij dit gedaan hebben) de situatie een punt heeft bereikt als het punt waarop de vraag wordt gesteld, dan is het antwoord dat het (op dit punt) verplicht is voor haar om hem te gehoorzamen en geen tegenstand te bieden. [Al-Asaalah, Uitgifte #19]

Vraag: Als een meisje de juiste leeftijd heeft bereikt om te trouwen, kan haar voogd haar dan dwingen om te trouwen?

Antwoord: Het is niet toegestaan voor de voogd om een meisje te dwingen om te trouwen. Als een meisje dus niet de juiste leeftijd heeft bereikt en zij gedwongen wordt om te trouwen, kan zij, nadat zij leeftijd van begrip en rijpheid heeft bereikt, naar een manier zoeken om dit huwelijk te ontbinden. Dit is omdat er een meisje was gedwongen om te trouwen gedurende de tijd van de Boodschapper van Allaah, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam. Na de bruiloft ging zij naar de Boodschapper, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam, en zei tegen hem: ‘O Boodschapper van Allaah! Mijn vader heeft mij uitgehuwelijkt aan een man die ik niet aardig vind, om zo zijn eigen status te verhogen.’ Toen heeft de Boodschapper, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam, haar huwelijk nietig verklaard.

Hierdoor is het voor de voogd van een meisje niet toegestaan om haar te dwingen tot een huwelijk, afgezien van het feit of ze een meisje is die de wettige leeftijd (voor een huwelijk), of dat ze gescheiden is, of getrouwd was maar haar man heeft verloren. Het is alleen toegestaan voor hem om haar in díe richting te wijzen die het meest voordelig voor haar is m.b.t. haar zaken in deze wereld en het hiernamaals.

De Profeet, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam, heeft gezegd: ‘Er is geen huwelijk behalve met (de toestemming van) een voogd en (de aanwezigheid van) twee betrouwbare getuigen.’ En hij, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam, heeft ook gezegd: ‘Dwing jullie vrouwen niet (om te trouwen), maar zorg ervoor dat jullie haar toestemming hebben.’ En hij, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam, heeft ook gezegd: ‘Haar zwijgen is haar instemming.’

Dit zijn etiquettes en voorwaarden waar we trouw aan moeten blijven. Soms verschijnen er echter dingen die in tegenstrijd zijn met de Goddelijke Wetgever. Zoals dat de vader zijn dochter belet in het trouwen vanwege een materialistische ambitie. Of omdat degene die haar ten huwelijk vraagt arm is en de status van hem (haar vader) niet zal verheffen. En zo blijft de dochter over zonder echtgenoot. In deze situatie heeft de Goddelijke Wetgever het haar toegestaan om zelf te trouwen, omdat de Boodschapper, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam, heeft gezegd:

‘Welke vrouw (dan ook) zichzelf trouwt zonder de toestemming van haar voogd, haar huwelijk is ongeldig, haar huwelijk is ongeldig, haar huwelijk is ongeldig. Maar als zij verschillen, dan is de gezaghebbende figuur (sultaan) de voogd van wie geen voogd heeft.’

Daarom kan dit meisje –wiens vader haar van trouwen heeft belet vanwege een duidelijke materialistische reden- haar zaak voordragen aan een wettige rechter. Deze zal dus de voogd van het meisje onderzoeken en hem ondervragen over de redenen waarom hij het meisje belet (om te trouwen). Als hij een geldige reden van hem hoort, zoals dat de man die wil trouwen een persoon is die vernieuwingen inbrengt in de Godsdienst of dat hij niet bidt of dat hij alcohol drinkt, dan kan de rechter hem (de vader) hier niet in tegenstaan. Maar als hij onwettige redenen van hem hoort, kan hij op dat punt de voogdij(schap) van haar huwelijk op zich nemen. [Al-Asaalah, Uitgifte #6]

Vraag: Een vrouw die postnatale bloedingen had (bloeding na de geboorte), herkrijgt de staat van reinheid (het bloeden stopt), maar ondervindt dat na een paar dagen wat bloed uit haar gekomen is. Wordt dit bloed beschouwd als haar Istihaadah (onregelmatige bloedingen) of als iets anders?

Antwoord: Als zij de maximale periode, welke 40 dagen is, van haar postnatale bloedingen heeft overschreden, dan is het bloed zonder twijfel het bloed van Istihaadah en geen postnatale bloed. En als zij aanvoelt volgens haar denkbeeld dat zij de staat van reinheid heeft bereikt voordat zij de 40 dagen heeft volgemaakt, dan is het aannemelijk dat haar schatting over het weer rein zijn voordat de 40 dagen voorbij zijn, een fout van haar zijde. Dus dan moet zij naar het bloed kijken dat eruit komt. Als het donkerder bloed is, zoals menstruatie en postnatale bloed gewoonlijk is, dan moet ze zichzelf beschouwen alsof zij nooit de staat van reinheid heeft bereikt. In dat geval moet zij zich onthouden van het gebed en het vasten evenals andere religieuze zaken die zij niet mag doen (wanneer zij in deze staat verkeert). [Al-Asaalah, Uitgifte #15-16]

Vraag: Betreffende het (gedeelte van het) vers: ‘[Verboden zijn voor jullie (om te trouwen) jullie moeders..] En jullie stiefdochters die in jullie huizen wonen, kinderen van jullie vrouwen met wie jullie seksuele gemeenschap hebben gehad.’ [Surah An-Nisaa: 23] De meerderheid van de geleerden zeggen over dit gedeelte van de ayah (‘die in jullie huizen wonen’): Er is geen mafhoom 13(tegengesteld begrip) en het is alleen overgeleverd vanwege de meest aannemelijke situatie (makhraj al-ghaalib). 14 Er is echter een athar (verhaal) overgeleverd over ‘Alee, radyAllaahu’anhu, die een specificatie aangeeft voor deze regel voor alleen degenen die wonen in het huis van hun stiefvader. Wat is dus de meest correcte mening?

Antwoord: Voordat ik antwoord geeft, zie ik iets in de vraag dat gecorrigeerd moet worden. En dat is de verklaring van de vrager dat er een specificatie is voor deze ayah die teruggevonden kan worden in de overlevering van ‘Alee! Deze bewering is niet correct omdat de ayah op zich al specifiek is, als men hem bekijkt volgens de juiste zienswijze, en het is beperkt door het gedeelte ‘die in jullie huizen wonen’. Dus de ayah zelf is gespecificeerd en beperkt. Als het (de ayah) onbeperkt zou zijn en er dan een ander begrip zou komen met een beperking zoals die genoemd in dezelfde ayah, dan zou er gezegd kunnen worden dat deze tekst een beperking op de ayah zou leggen. Echter, de ayah is hier op zich beperkt.

Na deze correctie gemaakt te hebben, zeg ik: Het feit van de zaak is dat dit onderwerp al sinds lange tijd betwist wordt. En persoonlijk ben ik verbaas hoe de meerderheid van de geleerden het eens zijn geworden over twee dingen betreffende deze zaak:

Ten eerste: Over het doorhalen (wegstrepen) van de beperkende tekst ‘die in jullie huizen wonen’ en bewerende dat deze beperkende tekst geen mafhoom (tegengesteld begrip) heeft.

Ten tweede: Over hun overeenstemming met het verwerpen van twee authentieke overleveringen van twee van de rechtgeleide Khaleefahs, ‘Umar en ‘Alee, radyAllaahu’anhumaa, welke bevestigt dat zij beide deze ayah hebben toegepast met zijnde beperking. Zij waren gewend om regels door te geven dat het toegestaan was voor een man om te trouwen met zijn stiefdochter onder de voorwaarde dat zij niet in zijn huis leefde. Dus ik ben verbaast over deze overeenstemming, gezien het twee beweringen maakt:

1. Er is geen mafhoom aan deze beperking
2. Een tegenstelling van de twee rechtgeleide Khaleefahs

Van mijn begrip van de vele mensen met kennis –en ik zal de Hanbalees specifiek noemen- vinden zij het genoeg in zaken als deze om een overlevering naar voren te brengen welke niet authentiek is – van één van de Sahaabah. Zij accepteren deze overlevering dus en volgen het, zeggende: ‘Wij weten niets dat het tegenspreekt.’ Hier zou het dus correcter zijn voor hun om te zeggen: ‘Wij weten niets dat deze twee Khaleefahs tegenspreekt.’ Dat is ten eerste, en tweede, wat duidelijk is uit de Qor-aan zou (ook) aan hun zijde zijn.

Er is een andere hadeeth over dit onderwerp welke gevonden kan worden in de 2 Saheeh verzamelingen. De Profeet, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam, was het voorstel gedaan om een bepaalde vrouw te trouwen, maar hij gebruikte het excuus dat zij z’n stiefdochter was van zijn huishouden (om niet met haar te trouwen). Shaikh-ul-Islaam Ibn Taimiyyah heeft in een sectie van zijn boek ‘Iqtidaa As-Siraat Al-Mustaqeem’, waar hij het onderwerp van het vernieuwingen aanbrengen in de Godsdienst afkeurt, gezegd dat:

De Profeet, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam, in zijn preek, welke zijn Khutbat-ul-Haajah was (de noodzakelijke preek), constant herhaalde: ‘En elke innovatie is een verkeerde leidraad. En elke verkeerde leidraad is in het Hellevuur.’ Hij (rahimahullaah) zei:

------------------------------------------------

12 Noot van de vertaler: Een dabkah is een Arabische dans waarbij mensen een lijn vormen door elkaars armen vast te houden. De vraag is met betrekking tot deze dans die wordt verricht door een groep mannen.

13 Noot van de vertaler: Deze refereert naar de mafhoom mukhaalafah, welke het tegengestelde begrip is die is afgeleid van de algemeenheid van een ayah. Dit gedeelte van de ayah in Surah An-Nisaa verklaart dat het voor een man verboden is met zijn stiefdochter te trouwen (na met haar moeder getrouwd geweest te zijn), als deze stiefdochter in zijn huis woont. De mafhoom is dus, of wat begrepen kan worden van deze ayah, in zijn tegengestelde betekenis, dat het voor hem is toegestaan om te trouwen met zijn stiefdochter als zij niet in zijn huis heeft gewoond. De vrager verklaart dat dit tweede begrip, afgeleid van mafhoom al-mukhaalafah, geen basis heeft in deze ayah en dat het niet bestaat.

14 Dit betekent dat de voorwaarde die gevonden kan worden in deze ayah ‘die niet in hun huizen wonen’ geen betekenis heeft. Dus de ayah is algemeen en refereert naar alle stiefdochters, degenen die in het huis leven van de stiefvader en degenen die daar buiten leven. Wat betreft het nemen van het beginsel van makhraj al-ghaalib, welke de meest voor de hand liggende situatie betekent, dan houdt dit in dat de woorden ‘die in hun huizen wonen’ alleen verklaard waren omdat stiefdochters voor het overgrote deel bij hun stiefvaders woonde in die tijd en dus niet waren verklaard als een beperkende factor. Echter de Shaikh weerlegt dit en verheldert dat de ayah juist beperkend is en dat het alleen verboden is om met de stiefdochters te trouwen die in de huizen van de stiefvaders wonen. Wat betreft de stiefdochter die in een ander huis woont, zij mag wel met hem trouwen.

Enkele Voorwaarden voor Kledingstukken

2010-09-08T06:29:00.002+02:00

Door ash-Shaych al-Moehaddieth Mohammed Naasiroed-Dien al-Albaanie (rahiemehoellaah)

Vraag:

“Wat zijn de voorwaarden voor de kleding van een man? En op welke kledingstukken, die vandaag de dag gewoon zijn (gedragen te worden), worden deze voorwaarden op toegepast?”

Antwoord:

“De Moslims in hun verschillende landen worden niet vereist een specifiek type kleding en een specifieke klederdracht te dragen dat de Islaam voor hen verplicht heeft gemaakt. Beter gezegd; het is voor elke natie van mensen toegestaan om te dragen wat zij wensen. Dit is zoals de Profeet (salallaahoe 'alayhie was sallem) heeft gezegd:

“Eet wat u wenst, en draagt wat u wenst, zolang u verspilling en arrogantie vermijdt.”

Desalniettemin, heeft de Islaam op de kledingstukken van de Moslims enkele beperkingen en voorwaarden geplaatst. Nadat de Islaam deze zaak (de keuze van kledingsoort) breed voor hen (de Moslims) heeft gemaakt door hen toe te staan om te dragen wat zij ook maar van kledingstukken en versieringen wensen, plaatste het beperkingen voor hen welke verplicht voor hen zijn om op te volgen.

Een voorbeeld hiervan is dat de Islaam het verplicht voor hen maakte dat hun kledingstukken niet op de kledingstukken van de ongelovigen lijken. Draag wat u wenst, maar dit is slechts zolang uw kledingstukken niet op de kledingstukken van de ongelovigen lijken. Dit is een voorwaarde. Een tweede voorwaarde is dat u uw kledingstuk niet draagt zodat het onder de twee enkels komt. Wat voor een kledingstuk het ook mag zijn, en wat voor een soort kledingstuk het ook mag zijn; of het nu een overhemd is, of een mantel, of broek, of om het even welk kledingstuk waarvan u zijn naam kent. Het is niet toelaatbaar dat het, bij mannen, dusdanig lang

is dat het onder de twee enkels valt, vanwege hetgeen de Profeet (salallaahoe 'alayhie was sallem) heeft gezegd:

“Wat er ook maar verder komt dan de twee enkels”, of “Wat er ook maar onder de twee enkels van de kleding valt, dan zal het in het Vuur zijn.”

Gelijksoortig aan deze eerste beperking, namelijk het niet mogen dragen van kledingstukken die lijken op de kleding van ongelovigen, en de tweede beperking, namelijk dat het kledingstuk niet onder de enkels valt, (is er ook een) derde beperking, namelijk hetgeen dat al eerder in de hadieth stond vermeld:

“Eet wat u wenst, en draagt wat u wenst, zolang u verspilling en arrogantie vermijdt.”

Bedoelende, wees niet verkwistend in uw kleding, en wees er niet arrogant in, vanwege hetgeen de Profeet (salallaahoe 'alayhie was sallem) heeft gezegd:

“Eenieder de zijn Izaar in arrogantie sleept. Allaah, de Almachtige en Meest Majesteitelijke, zal hem niet aankijken op de Dag der Wederopstanding.”

Dus hierbij is het antwoord duidelijk. Elke natie van mensen mag dragen wat zij ook maar wensen van kleding, maar op voorwaarde dat zij deze tegenstrijdigheden (aan de Sharie’ah) vermijden:

Het imiteren van de ongelovigen,

Het dragen van een te lang kledingstuk, (zodat het beneden de enkels uitkomt)
Er extravagant (oftewel verkwistend) in zijn, en er arrogant in zijn.

Dit is het antwoord. (Enkele broeders van onder degenen die aanwezig waren bij de bijeenkomst zeiden iets, waarop de Shaych iets aan zijn antwoord toevoegde.)

Hier herinnerden enkele broeders zich, dat deze van de voorwaarden zijn die ik in mijn boek ‘Hidjaaboel-Mar’atil-Moeslimah’ (Hidjaab van de Moslimvrouw) verzameld heb, hetgeen nu onder de titel ‘Djilbaaboel Mar’atil-Moeslimah’ wordt gedrukt (Het Overkleed van de Moslimvrouw). En er zijn voorwaarden welke bepaald zijn voor het kledingstuk op zich, en enkele van hen zijn voor vrouwen en enkele van hen ook voor mannen, en dit zijn acht voorwaarden. Van deze voorwaarden is, dat het kledingstuk niet strak mag zijn, dusdanig dat het de ‘Auwrah beschrijft. En de ‘Auwrah van een vrouw is vanzelfsprekend, groter (en breder) dan de ‘Auwrah van de man. Dus een voorwaarde van het kledingstuk is dat het niet beschrijvend strak behoort te zijn. Een broek bijvoorbeeld, deze is niet toegestaan om te dragen vanuit twee aspecten. Het eerste aspect is dat zij van de kledingstukken van de ongelovigen zijn. En het tweede aspect is dat zij de vorm van de dijen beschrijven, en de billen. Sterker nog, zij beschrijven spijtig genoeg zelfs hetgeen wat tussen hen is. Dit kledingstuk (de broek) spreekt ook de Islaamitische wet tegen.

En wat zelfs belangrijker is om te vermelden, is hetgeen waardoor men heen kan kijken en de ‘Auwrah kan zien (doorzichtige kleding). Zo is het dus ook een voorwaarde dat het kledingstuk niet doorschijnt waardoor hetgeen wat er onder zit te zien is. Deze doorzichtige kledingstukken, het is alsof zij de ‘Auwrah in zijn Fietnah vergroten (m.b.t verlokking en verleiding). Vanwege deze reden zei hij (de Profeet (salallaahoe 'alayhie was sallem)) in een bekende hadieth:

“Twee soorten mensen heb ik nog niet gezien. Mannen die zwepen dragen die op de staarten van koeien lijken, en de mensen ermee slaan; en vrouwen die gekleed zijn, (maar toch) naakt, verleidelijk (door tussen de mensen te lopen met lekkere geurtjes en parfum op) en aandacht trekkend (door het slingeren van hun schouders en de manier van lopen).”

Etc, tot aan het eind van de hadieth. Zij zijn vrouwen die kleren dragen maar toch naakt zijn, dit is omdat zij kledingstukken dragen die doorzichtig zijn. En dit is ook van hetgeen dat niet is toegestaan...

Bron: www.selefiepublikaties.com

De Verplichting van het Gezamenlijke Gebed.

2010-09-08T06:06:00.003+02:00

Shaych `Abdoel-`Aziez bin `Abdoellaah bin Baaz

Vraag:

“Veel van de moslims zijn vandaag de dag onachtzaam (nalatig) met betrekking tot het gezamenlijke gebed en zelfs sommige studenten van de kennis, en zij beweren dat sommige geleerden zeggen dat het niet verplicht is, dus wat is de regelgeving betreffende het gezamenlijke gebed en waarmee adviseert u hen?”

Antwoord:

“Het gezamenlijke gebed met de moslims in de moskeeën is verplicht, zonder twijfel, in authentieke uitspraken van de mensen van kennis, voor elke man die de oproep (tot het gebed) kan horen, vanwege de uitspraak van de Profeet (salallaahoe 'alayhie was sallem):

“Wie de oproep (tot het gebed) hoort en dan niet gaat dan is er geen gebed voor hem behalve voor degene die een excuus heeft.” Van Ibn Maadjah en Daaroeqoetnie en Ibn Hibaan en al-Haakim met een authentieke ketting.

En Ibn `Abbaas (radiallaahoe 'anhoe) vroeg over het excuus dus hij (de Profeet (salallaahoe 'alayhie was sallem)) zei: “Vrees of ziekte.”

En in Sahieh Moslim van Abie Hoerayrah (radiallaahoe 'anhoe), over de Profeet (salallaahoe 'alayhie was sallem), dat er een blinde man naar hem kwam, die zei: “O Boodschapper van Allaah, er is voor mij geen begeleider die mij naar de moskee kan begeleiden dus is er voor mij een toestemming dat ik bid in mijn huis?” Dus hij (de Profeet (salallaahoe 'alayhie was sallem)) zei tegen hem: “Hoor jij de oproep naar het gebed?” Hij (de blinde man) zei: “Ja.” Hij (de Profeet (salallaahoe 'alayhie was sallem)) zei: “Dan is het verplicht.”

En in de Sahiehayn (al-Boechaarie en Moslim) van Abie Hoerayrah (radiallaahoe 'anhoe) over de Profeet (salallaahoe 'alayhie was sallem) dat hij zei:

“Ik had me zeker voorgenomen om het gebed te laten aankondigen en een persoon te bevelen om de mensen te leiden in gebed, en dan zou ik samen met enkele mannen uitgaan met een fakkel en met hen naar de mensen die niet bij het (gezamenlijke) gebed aanwezig waren en zou hun huizen verbranden met vuur.”

Dus al deze ahaadieth - en wat duidelijk wordt van hun betekenis - wijzen op de waarachtige verplichting van het gezamenlijke gebed in de moskeeën voor de mannen en dat voor degenen die het laten een afschrikwekkende straf is en zelfs als het gezamenlijke gebed in de moskeeën niet verplicht was dan is het niet rechtvaardig om het te laten omdat het gebed in de moskeeën van de meest geweldige plechtigheden van de uiterlijke Islaam is, en van de oorzaken dat de moslims elkaar leren kennen en (de oorzaak van) het bereiken van hartelijkheid en liefde en het beëindigen van haatgevoelens, en omdat het laten ervan een gelijkenis is met de mensen van huichelarij, dus het is verplicht om daartegen te waarschuwen en niet te prediken met het laten ervan omdat het verplicht is om alle uitspraken die de legitieme bewijzen tegengaan te verwerpen en er niet op te vertrouwen.

Vanwege de Uitspraak van Allaah `azza wa djell:

“En als jullie over iets van mening verschillen, verwijs dan naar Allaah en Zijn Boodschapper, indien jullie in Allaah en de Laatste Dag geloven. Dat is beter en een betere afsluiting.” [Soerah an-Nisaa’a (4): 59]

En de Uitspraak van de Verhevene:

“En waar jullie ook van mening over verschillen: de beslissing daarover is aan Allaah.” [Soerah ash-Shoeraa (42): 10]

En in Sahieh Moslim over `Abdillaah ibn Mas`oed (radiallaahoe 'anhoe) dat hij zei:

“Ik heb de tijd gezien dat niemand wegbleef van het gebed behalve een hypocriet, wiens hypocrisie welbekend was, of een zieke man, terwijl een man wankelend (vanwege zijn zwakte) tussen twee mannen gebracht zou worden totdat hij stond in de rij (voor het gebed).”

Dus er is geen twijfel over dat dit wijst op de zorgzaamheid van de metgezellen betreffende het gezamenlijke gebed in de moskeeën en hun begerigheid daarvoor tot op het punt dat sommige personen kwamen met een zieke man wankelend tussen twee mannen totdat hij stond in de rij (voor het gebed) en dat is van de hevigheid van hun begerigheid voor het gezamenlijke gebed, moge Allaah tevreden met hen allen zijn. En Allaah is de Bezitter van het Succes.”

Bron: Tahfah al-Igwaan bi Adjwibati-Mohimah tata’alaq bi Arkaanil-Islaam - www.selefiepublikaties.com

de Positie van de Islaamitische Vrouw en haar Werk

2010-09-05T15:38:00.004+02:00

Shaych al-‘Allaamah al-Iemaam Mohammed ibn Saalih al-‘Othaymien –rahiemehoellaah-

“…En daarom zie je dat onze vijanden en de vijanden van ons geloof (de vijanden van de Wetgeving van Allaah ‘Azzowe Djellah) zich in deze tijd toeleggen op de zaak van de vrouw, en haar ontbloting, mixing met mannen, haar deelneming aan het gezamenlijk werken met mannen (etc). totdat de mensen net zo worden alsof zij ezels zijn; (op een manier dat) zij zich om niets anders bekommeren behalve hun buiken en geslachtsdelen, wal-‘Ijaadhen Billaah! De vrouwen zijn dan alsof het poppen zijn, de mensen interesseren zich voor niets anders dan alleen maar haar uiterlijk. Hoe zij haar opmaken, mooi maken en hoe zij haar van make-up artikelen en versiering voorzien. Hetgeen haar, haar en huid betreft, het epileren van haar haren, haar kuiten, haar armen, haar gezicht en al haar andere zaken. Totdat zij (de vijanden van ons geloof) haar grootste zorg maken dat een vrouw (zich gedraagt) alsof zij een plastic pop is, geen aanbidding nog kroost interesseren haar!

Vervolgens, voorwaar onze vijanden -de vijanden van Allaah’s religie, de vijanden van Zijn Wet, de vijanden van schaamte- willen de (Islaamitische) vrouw onderwerpen aan mannelijke beroepen, zodat zij (de vrouwen) de mannen verdringen (op het werkveld) waardoor de jongemannen, werkeloos rond gaan hangen op de markten. En door toedoen van hun vrije tijd ontstaat er een verschrikkelijk groot gevaar en geweldige fietnah, want jongeren, vrije tijd en rijkdom zijn de meeste funeste soorten (oorzaken) van verderf… Dus zij onderwerpen de vrouwen aan mannelijke beroepen en zij nodigen de jongeren uit om de jongeren en de vrouwen te verloederen.

Weten jullie wat de gevolgen van dit zijn? Door de vrouwen samen met de mannen (op hetzelfde werkveld) te laten werken, ontstaat er mixing van beide seksen. (Vervolgens) verboden seksuele contacten (Zina) en ontucht. Of dit nou Zina van het oog, de tong, de hand of het geslachtsdeel is. Want, als de vrouw samen met de man (op hetzelfde werkveld) aangesteld wordt dan kan je van alles verwachten!

En hoe geweldig is het verderf wel niet in de landen waar zij vrouwen samen met mannen laten werken? Vervolgens, als de vrouw gaat werken dan zal zij zich afwenden van haar huis en haar man en zal dit versplintering van het gezin tot gevolg hebben. En vervolgens als de vrouw gaat werken dan heeft het gezin een huisbediende nodig en vervolgens dan beginnen we vrouwen uit alle windstreken, van alle soorten religies en met alle soorten van gedragingen naar ons (land) te halen. Zelfs als zij een andere religie beleven dan de Islaam en zelfs als haar gedragingen verderfelijk zijn. Wij halen vrouwen naar ons toe om bedienden te zijn in de huizen en we laten onze vrouwen op de plaatsen van onze mannen werken. Dus wij maken de mannen werkeloos en laten de vrouwen werken. En hier zit ook een geweldig verderf in, en dat is de ontwrichting van het gezin. Want, wanneer het kind opgroeit terwijl er niemand anders voor hem is behalve de werkster dan vergeet hij zijn (werkelijke) moeder en vergeet hij zijn vader. En het kind zal zijn gebondenheid aan de ouders verliezen, waardoor de huizen verloederen, de gezinnen ontwrichten en hierna zal dit alles leiden tot geweldig veel soorten verderf waar geen ander kennis van heeft behalve Allaah!

En er is geen twijfel over dat onze vijanden en de dienaren van onze vijanden -want er bevinden zich onder ons (de moslims) dienaren van deze vijanden, die bij hen hebben gestudeerd en besmet zijn geraakt met hun verachtelijke ideeën. Ik zeg niet dat zij hun hersenen hebben gespoeld. Neen, ik zeg dat zij hun hersenen besmeurd hebben met dit soort valse gedachtewijzen die in tegenstelling zijn tot de Islaam.-

Zullen zeggen: “Voorwaar, dit gaat onze ‘Aqiedah (geloofbelijdenis) niet tegen!” Maar dan zeggen wij: “Voorwaar, dit verwoest de ‘Aqiedah! En het is niet alleen tegenstrijdig aan de ‘Aqiedah om te zeggen dat Allaah een partner heeft, of dat Allaah niet aanwezig is etc. Neen. Want, deze soort zonden die verwoesten de ‘Aqiedah en vernietigen het. Want, uiteindelijk wordt een mens (na hetgeen overblijft met dit soort ideeën) net zoals een stier of een ezel, hij bekommert zich niet om (zijn) geloofsovertuiging (-belijding) noch om (zijn) aanbidding. Want, hij is idool van de Doenya (het wereldse leven), haar pracht en praal en van vrouwen. En het (volgende) is overlevert in de authentieke hadieth: “Ik heb geen grotere fietnah na mij gelaten die schadelijker voor de mannen is dan die van vrouwen!”

En daarom is het een verplichting voor ons -en wij zijn alhamdoellillaah een Islaamitische natie- om dit soort gedachtegoed tegen te streven en ervoor te zorgen dat wij het overal en tijdens elke aangelegenheid in de weg staan. Niet te vergeten dat er zich onder ons -moge Allaah hen niet vermeerderen noch hun bedoelingen waarmaken- mensen bevinden die dit (het werken van vrouwen etc) graag willen en graag fietnah en kwaad willen voor dit veilige en beschermde Islaamitische land (Saoedi-Arabië). Want, zij (de vijanden van de Islaam) weten dat het laatste verstandelijke (toevluchts-) oord voor de moslims dit land is, waar zich de heilige plekken en het hart (Qiblah) van de moslims (Mekkah en Medienah) bevindt. Dus daarom willen zij dit land verderven, want hierdoor kunnen zij de totale Islaamitische natie verderven. De gehele Islaamitische natie die kijkt naar dit land en wat het zal doen, als vervolgens schaamte en religie (Islaam) in dit land vernietigd zijn, zeg dan maar salaam over hen, het geloof en de schaamte!!!…” [Einde Citaat]

zie ook; Het gevaar van de deelneming van een vrouw op het werkterrein van een man.

Bron: Fragment uit het Commentaar op Riyaad as-Saalihien deel 1 onder uitleg hadieth 70 blz: 525-527.
Vertaald door: Mohammed Aboe ‘Oebaydillaah Brinkman
Nagekeken door: Redactie Selefiepublikaties

Een Samenvatting van Tien profijtvolle punten.

2010-09-05T03:18:00.001+02:00

Waarover Ibn al-Qayyim spreekt in al-Fawaa’id
Ontleend uit het Bekende Boek al-Fawaa’id
van Iemaam Ibnoel-Qayyim al-Djawziyyah (d.751 NH)

Eén: Hoe kan iemand met een gezond verstand, het Paradijs en alles wat het bevat verruilen voor het genot van één uur?

Twee: Wanneer je (iets van) de schepping vreest, voel je je er door afgestoten en ren je er van weg, maar wanneer je de Schepper vreest, voel je je dicht bij Hem en ren je naar Hem toe.

Drie: Als kennis zonder handeling zou baten, waarom heeft Allaah dan de geleerden van de Mensen van het Boek veroordeeld? En als handelen zonder oprechtheid zou baten, waarom veroordeelt Hij dan de hypocrieten?

Vier: Verban de gedachte, want als je dat niet doet, dan wordt het een idee. Verban het idee, want als je dat niet doet, dan wordt het een begeerte. Vecht dus tegen dat (die begeerte), want als je dat niet doet, dan zal het een vastberadenheid worden en een passie. Als je dat niet verbant, dan zal het een daad worden. En als je het niet vervangt met het tegenovergestelde, dan zal het een constante gewoonte worden. En op dat punt zal het moeilijk voor je worden om het te veranderen.

Vijf: Wanneer een ‘abd (dienaar) van Allaah een vastgestelde (voorbestemde) aangelegenheid (gebeurtenis) overkomt, (iets) wat hij niet leuk vindt, dan zou hij er zes perspectieven over moeten hebben (hij zou er op deze zes manieren tegen aan moeten kijken):

1. Het perspectief van Tauwhied: En dat Allaah Degene is Die het voorbestemd heeft, het gewild en het geschapen heeft. En wat Allaah wil, dat gebeurt, en wat Hij niet wil, dat gebeurt niet.

2. Het perspectief van Eerlijkheid: En dat Hij heeft voorgeschreven dat deze gebeurtenis zal plaatsvinden in het verleden en dat er eerlijkheid zit in Zijn Goddelijke bepaling.

3. Het perspectief van Genade: En dat de genade van deze persoon zijn woede en wraak moet vervangen, met betrekking tot hetgeen dat was voorbestemd.

4. Het perspectief van Wijsheid: En dat het de oneindige Wijsheid van Allaah was dat het teweegbracht. Hij bepaalde het niet tevergeefs, noch bracht Hij het Goddelijke ten uitvoer zonder dat het een doel heeft.

5. Het perspectief van Loven: En dat aan Allaah de complete en gehele lof toekomt voor hetgeen bepaald was vanuit ieder oogpunt.

6. Het perspectief van Aanbidding tot Allaah (‘Oeboediyyah): En dat hij een pure aanbidder van Allaah is vanuit ieder standpunt. Zijn Meester’s Bepalingen en Voorbestemmingen gebeuren bij hem krachtens (het feit) dat hij Allaah’s bezit en slaaf is. Allaah bestuurt hem onder Zijn voorbestemde bepalingen net zoals Hij hem bestuurt onder Zijn religieuse bepalingen. Dus het (de voorbestemde gebeurtenis) wordt een plaats waar deze bepalingen hem overkomen.

Zes: Weinig succes (van Allaah), slechte inzichten, het zich niet bewust zijn van de waarheid, corruptie van het hart, luiheid in het maken van dhikr, tijdsverspilling, afkeer van de schepping, vervreemding tussen de dienaar en zijn Heer, de verhindering dat de smeekbede beantwoord wordt, verharding van het hart, de beëindiging van zegening van iemands voorziening en levensduur, de verhindering van kennis, omhuld zijn in vernedering, het vernederd worden door toedoen van de vijand, samentrekking van de borst, verlengde droefheid en leed, een ellendig leven in armoede, en een sombere bestaan. Zij allen worden teweeg gebracht door zondes en het nalaten van het gedenken van Allaah, zoals gewassen gemaakt worden met water en branden door vuur. En het tegengestelde van deze dingen komen voort uit gehoorzaamheid jegens Allaah.

Zeven: Als je geest zichzelf zou bevrijden van de besturing door jouw begeerten, dan zou de gemoedstoestand ernaar terug keren.

Acht: Je bent de verblijfplaats van begeerten binnengetreden, en heb je dus je leven op het spel gezet.

Negen: Er werd eens tegen een toegewijde aanbidder van Allaah gezegd: “Tot wanneer ga jij door jouw ziel uit te putten?” Hij antwoordde: “Het is zijn ontspanning die ik zoek.”

Tien: De vrouwen van deze wereld zijn mooi gemaakt voor hen die kunnen zien, om te testen wie van hen, hen verkiest boven de vrouwen uit het Hiernamaals. Dus degene die de omvang van verschillen kent, hij zal datgene kiezen wat verdient om gekozen te worden.

Christenman mag niet trouwen met een Moslima

2010-09-04T03:40:00.003+02:00

Vraag: Wat is het Islamitisch oordeel over een Christenman die met een Moslimvrouw trouwt? Als zij kinderen hebben, wat is dan de regelgeving ten aanzien van die kinderen binnen het Islamitisch Recht?

Antwoord: Het huwelijk van een Christenman met een Moslimvrouw is een ongeldig huwelijk. Allaah zegt in de Qor-aan:

..En huw haar (gelovige vrouwen) niet aan al-Mushrikoen (polytheïsten, heidenen, afgodendienaren en ongelovigen aan de eenheid van Allaah en aan Zijn Boodschapper Muhammad sallaah llaahu 'alayhi wa sallam) uit, totdat zij (alleen in Allaah) geloven... [2:221]

Daarom is het voor een ongelovige niet toegestaan om een Moslimvrouw te huwen. Allaah zegt ook:

..Deze (Moslim) vrouwen zijn voor hen onwettig, noch zijn zij (de ongelovigen) wettig voor deze vrouwen... [60:10]

Als hij haar huwt is het huwelijk ongeldig. De kinderen zijn als de kinderen van overspel. Zij behoren toegekend te worden aan de moeder en alleen aan haar toegeschreven te worden - tenzij het uit onwetendheid betreffende deze wet gedaan is. Voor onwetende mensen verschilt de zaak. In hun geval is het huwelijk nog steeds ongeldig. Echter, de kinderen worden toegeschreven aan de vader aangezien de daad uit onwetendheid begaan is. Dit geldt als hij onwetend was over het recht en zij dit ook was, het huwelijk is nog steeds ongeldig maar de kinderen worden aan hun ouders toegekend als gevolg van hun onwetendheid en er zich een twijfelachtig aspect in de onderlinge betrekkingen bevond. Maar als hij het Islamitisch oordeel kende en zij het Islamitisch oordeel kende en zij laks waren en de wet van Allaah niet respecteerden, dan zijn het de kinderen als gevolg van overspel. Zij zullen toegeschreven worden aan hun moeder en worden niet toegeschreven aan de vader.

Het paar zou berispt moeten worden en bestraffing zou hem opgelegd moeten worden, als gevolg voor het hebben van gemeenschap met een Moslimvrouw waar hij niet het recht toe had. Dit is wat in een Islamitische staat gedaan moet worden als deze daartoe in staat is. Als hij moslim wordt nadat Allaah hem geleid heeft, dan kan hij met haar trouwen met een nieuw contract.

Fataawal-Mar'ah - Darussalam Pag. 172-173

Als er gevraagd wordt; Wat is dan de wijsheid achter het toelaten van een huwelijk met de Muhsanaat van onder de Mensen van het Boek voor de Moslimman en het verbod op een huwelijk van Moslimvrouwen met de mannen van onder de Mensen van het Boek?

Het antwoordt daarop is - en Allaah weet het het best - te zeggen dat toen de Moslims van hun geloof in Allaah en Zijn Boodschappers getuigden, inclusief Moesa de zoon van 'Imraan, en 'Isa de zoon van Maryam, vrede zij met hen, en wat aan hen geopenbaard is, inclusief de Tawrah, geopenbaard aan Moesa en de Indjiel, geopenbaard aan 'Isa; toen zij in dit allemaal geloofden, (toen heeft) Allaah de Muhsanaat van de vrouwen van onder de Mensen van het Boek toegestaan voor hen gemaakt, als een Gunst en Genade van Hem en van Zijn complete Weldaad aan hen.

Toen de Mensen van het Boek ongelovig waren aan Muhammad (sallaah Allaahoe 'alayhi wa sallam) en het Geweldige Boek dat aan hem geopenbaard was, dat is de Qor-aan, verbood Allaah voor hen de vrouwen van de Moslims, tot op het moment dat zij geloven in Zijn Profeet (nabiy) en Boodschapper (rasoel), Muhammad (sallaah Allaahoe 'alayhi wa sallam), de laatste van de Profeten en Boodschappers. Dus als zij in hem geloven, zullen onze vrouwen toegestaan zijn voor hen, en zullen zij hebben wat wij hebben, en wat verplicht is voor ons zal verplicht zijn voor hen.

En Allaah, Meest Glorieus is de meest Rechtvaardige Scheidsrechter Die alle zaken van Zijn schepselen (door)ziet, Die het beste weet wat goed voor hen is en Die Wijs is in alle zaken. Verheven, Heilig en ver boven de uitspraak van hen die dwalen, de ongelovigen en alle polytheïsten.

Er is een andere wijsheid, welke is dat de vrouw zwak is en zich snel zal overgeven aan haar man. Dus als het toegestaan was voor de Moslimvrouw om mannen van onder de Mensen van het Boek te huwen, zou het haar in de meeste gevallen leiden naar de godsdienst van haar man. Dus de wijsheid van Allaah, Meest Glorieus, verreist dat het verboden is.

[En hij (rahimahoellaah) zegt over de Moslimman die een Joodse of een Christelijke vrouw trouwt.]

Maar hen (Joodse en Christelijke vrouwen) niet te huwen en hen te ontheffen ten gunste van Muhsanaat van onder de gelovige vrouwen is beter en verdient de voorkeur, gebaseerd op wat is verteld door de Bevelhebber van de Gelovigen, 'Omar bin al-Khattaab, zijn zoon 'Abdoellah en een aantal van de rechtschapen Salaf, moge Allaah tevreden met hen zijn. En omdat er gevaar is in het huwen van vrouwen van de Mensen van het Boek, vooral in deze tijden, waarin onwetendheid van de Islaam de norm geworden is, en het aantal aan rechtschapen mannen met begrip van de godsdienst afgenomen is, en voorliefde aan vrouwen en het luisteren naar hen en het vertonen van gehoorzaamheid aan hen in alle zaken, is toegenomen - behalve in wat Allaah wil.

Er wordt dus gevreesd voor de echtgenoot dat zijn Joodse of Christelijke vrouw hem naar haar godsdienst en morelen toe wendt, zoals dat gevreesd wordt voor hun kinderen. En Allaah is Degeen aan wie wij om hulp vragen.

Fatawa Islaamiyyah, Deel 5, Boek over Huwelijk, Sectie - Regelgevingen omtrent het huwen van Joodse en Christelijke vrouwen, Pag. 292-293

Geen Adhaan of Iqamah voor vrouwen.

2010-09-04T03:25:00.002+02:00

Vraag: Is het toegestaan voor vrouwen om de Adhaan en de Iqaamah voor het gebed te verrichten of niet?

Antwoord: Nee. Het is voor de vrouw niet wettig gemaakt om de Adhaan noch de Iqaamah om te roepen, betreffende haar gebed. Dit (de Adhaan & Iqaamah) behoort alleen tot de zaken van de mannen. Wat betreft de vrouwen, dan is er geen enkel voorschrift voor hen om de Adhaan noch de Iqaamah om te roepen. Veeleer, bidt zij zonder de Adhaan noch de Iqaamah. Ook is het aan haar dat zij let op de tijd (van het gebed) en dat zij khushu' (nederigheid) heeft en (dat zij) zich onthoudt van het friemelen tijdens het gebed, hetzelfde geldt voor de man. Dan is het aan de vrouw om vrees/eerbied te hebben en haar zicht te richten op de plek waar zij zal neerknielen. Daarenboven moet het friemelen vermeden worden in het gebed, noch met de handen noch met iets anders dan dat. Aldus is dit de manier van de Soennah voor de gelovige mannen en de gelovige vrouwen. En bij Allaah ligt het succes.

Al-Jaami'u lifataawa Al-Mar'aatul-Muslimah (li-Ashaabil Fadeelatil-'Ulamaa)

Gebedstijden op de Noordpool

2010-09-04T03:18:00.002+02:00

Alle lof en dank behoort toe aan Allaah alleen en zegeningen en vrede zij met degene na wie er geen Profeet zal zijn.

De "Standing Committee for Academic Research and Issuing Fatwas" heeft de vraag gelezen dat verstuurd was naar de secretaris-generaal (hoogste ambtenaar aan een ministerie) door de secretaris van de Unie Moslimstudenten in Holland, en welke doorgestuurd is aan hen door de secretaris van de Raad van Hoge Geleerden. De tekst van de vraag is als volgt.

Wij hopen dat u ons een fatwa kunt geven over de manier waarop de tijden van Maghrib, Isha en Fajr vastgesteld worden, en ook de eerste dag van Ramadan en de eerste dag van Eid al-Fitr. Dit omdat de wijze waarin de zon opkomt en daalt in de landen uit Noord-Europa die vlakbij de Noordpool liggen, anders is dan de wijze waarin het opkomt en daalt in de oostelijke Moslimlanden. De reden daarvoor heeft te maken met de timing van het einde van de rode en witte schemering. Er kan gesteld worden dat in de zomer de witte schemering voor bijna de hele nacht duurt, aldus is het moeilijk om de tijd voor Isha vast te stellen en het aanbreken van daglicht.

Zij antwoordden:

De Raad van Hoge Geleerden in het Koninkrijk van Saudi-Arabië vaardigde een verklaring uit over het vaststellen van de gebedstijden, het vaststellen van het begin van de dageraad voor iedere dag, en het einde van de dageraad in Ramadan, in landen als die van u. Dit is wat het vermelde:

Na bestudering, onderzoek en beraadslaging van de zaak, besloot de Raad het volgende:

Wie in een land verblijft waar de nacht onderscheiden kan worden van de dag door de aanvang van daglicht en de opkomst van de zon, maar de dag extreem lang is in de zomer en extreem kort in de winter, is verplicht om de vijf dagelijkse gebeden te verrichten op de tijden die bekend zijn in de sharee'ah. Dit vanwege de algemene betekenis van de woorden van Allaah (interpretatie van de betekenis):

Houd as-Salaat bij het verbleken van de zon tot aan het donker van de nacht (i.e. het Dohr, 'Asr, Maghreb en 'Isha gebed), en reciteer de Qor-aan bij de dageraad (i.e. het Fadjr - ochtendgebed). Voorwaar, van het reciteren bij de dageraad wordt getuigd (bijgewoond door de engelen die belast zijn met de mensheid van de dag en de nacht). [17:78]

Wanneer u as-Salaat (het gezamenlijk gebed) hebt beëindigd, gedenkt dan Allaah staande, zittende en op uw zijde (liggende). Maar wanneer u veilig zijt, houdt as-Salaat, voorwaar, as-Salaat is de gelovigen op vastgestelde uren opgelegd. [4:103]

En omdat het bewezen is door Buraydah (moge Allaah tevreden met hem zijn) dat een man de Profeet (sallAllaahu 'alayhi wa sallam) vroeg over de gebedstijden, en hij zei tegen hem: "Bid met ons voor deze twee." wat twee dagen betekent. Toen de zon zijn hoogtepunt voorbij ging, zei hij tegen Bilal om de Adhaan te geven, vervolgens zei hij hem om de Iqaamah voor Dohr te geven. Dan zei hij hem om de Iqaamah voor 'Asr te geven toen de zon nog hoog stond en helder wit was. Toen zei hij tegen hem om de Iqaamah voor Maghreb te geven wanneer de zon onderging. Toen zei hij tegen hem om de Iqaamah voor 'Isha te geven wanneer het avondrood verdwenen is. Toen zei hij tegen hem om de Iqaamah voor Fajr te geven wanneer het ochtendlicht tevoorschijn kwam. Toen, op de tweede dag, zei hij tegen hem om Dohr uit te stellen totdat de extreme hitte voorbij was, en hij deed dat. Hij bad 'Asr toen de zon hoog was, het uitstellende tot na de tijd waarop hij het voorheen verricht had. Hij bad Maghreb voordat het avondrood verdwenen was; hij bad 'Isha toen een derde van de nacht voorbij ging; en hij bad Fajr toen het klaarlichte dag was. Vervolgens zei hij: "Waar is de man die naar de gebedstijd vroeg." De man zei; "Hier ben ik, O Boodschapper van Allaah." De Profeet (sallAllaahu 'alayhi wa sallam) zei: "De tijd voor jouw gebed bevind zich binnen de limieten van wat je gezien hebt."

(Overgeleverd door Boekhaarie en Moesliem)

Het is overgeleverd door 'Abd-Allaah ibn 'Amr ibn al-'Aas dat de Boodschapper van Allaah (sallAllaahu 'alayhi wa sallam) zei: "De tijd voor Dohr is vanaf wanneer de zon zijn hoogtepunt voorbij is en de schaduw van een man even lang is als zijn lengte, totdat de tijd voor 'Asr aanbreekt. De tijd voor 'Asr duurt totdat de zon geel wordt. De tijd voor Maghreb duurt totdat het avondrood vervaagt. De tijd voor 'Isha duurt tot middernacht. De tijd voor Sobh (Fajr) duurt tot het begin van de dageraad zo lang de zon nog niet begonnen is op te komen. Wanneer de zon op komt stop (dan) met bidden, want het stijgt tussen de twee hoorns van Shaytaan." (Overgeleverd door Moesliem in zijn Saheeh)

En er zijn andere a'hadeeth overgeleverd over de definiëring van de tijden van de vijf dagelijkse gebeden, via de woorden en handelingen van de Profeet (sallAllaahu 'alayhi wa sallam). Het maakt geen verschil uit of dat de nacht en dag lang of kort zijn, zo lang als dat de gebedstijden onderscheiden kunnen worden door de tekenen die geïdentificeerd werden door de Boodschapper van Allaah (sallAllaahu 'alayhi wa sallam).

Dit met betrekking tot de tijden van de gebeden. Met betrekking tot de tijden van hun vasten in Ramadan, voor degene op wie het van toepassing is, moeten zich onthouden van voedsel, drank en al het andere dat het vasten ongeldig maakt, iedere dag van de Ramadan, vanaf het aanbreken van de dageraad tot zonsondergang in hun landen, zo lang de nacht onderscheiden kan worden van de dag, en wanneer dag en nacht samen 24 uur zijn. Het eten, drinken, hebben van gemeenschap, etc. is alleen in de nacht toegestaan, ook al is het kort. De sharee'ah van de Islam is universeel en van toepassing op alle mensen in alle landen. Allaah zegt (interpretatie van de betekenis):

..en eet en drinkt, totdat bij de dageraad de witte draad zich onderscheidt van de zwarte draad. Voltooit dan het vasten tot het vallen van de avond... [2:187]

Wie niet in staat is het vasten af te maken doordat de dag zo lang is, of wie het uit ervaring weet of door het advies van een bekwame, betrouwbare dokter of denkt dat het vasten tot zijn dood kan leiden of hem zeer ziek zal maken, of zijn ziekte zal verergeren of zijn herstel zal belemmeren, mag zijn vasten verbreken en de dagen inhalen die hij in een maand gemist heeft wanneer hij dat kan doen. Allaah zegt (interpretatie van de betekenis):

..Wie daarom (de halve maan op de eeste nacht van) de maand (van Ramadan) beleeft, moet die maand vasten en wie ziek of op reis is, dezelfde aantal (aan dagen waarin men niet vastte inhalen op) andere dagen...[2:185]

Allaah belast geen persoon boven zijn vermogen...[2:286]

..Allaah wenst u niet in moeilijkheden te brengen...[5:6]

Ten tweede:

Wie in een land leeft waar de zon niet onder gaat in de zomer en niet opkomt in de winter, of wie bijvoorbeeld in een land leeft waar de dag zes maanden duurt en de nacht zes maanden duurt, moet de vijf dagelijkse gebeden verrichten in iedere periode van vierentwintig uur. Zij moeten hun tijden ramen volgens het dichtstbijzijnde land waarin de tijden van de vijf dagelijkse gebeden van elkaar onderscheiden kunnen worden, want het is bewezen in de hadeeth van Israa-e en Mi'raadj (de Nachtreis van de Profeet en de Hemelvaart) dat Allaah deze Oemmah vijftig gebeden heeft opgelegd iedere dag en nacht, vervolgens bleef de Profeet (sallAllaahu 'alayhi wa sallam) zijn Heer om mindering vragen totdat Hij zei: ..O Muhammad, dat zijn vijf gebeden iedere dag en nacht, en voor ieder gebed is er de beloning van tien, dat zijn vijftig gebeden..." (Overgeleverd door Ahmad (3:148) en Moesliem (1:145))

En het is bewezen in de hadeeth van Talhah ibn 'Ubayd-Allaah (moge Allaah tevreden met hem zijn) dat hij heeft gezegd: Een man uit Najd met ongekamd haar kwam naar de Boodschapper van Allaah (sallAllaahu 'alayhi wa sallam) en wij hoorden zijn harde stem maar konden niet verstaan wat hij zei, totdat hij dichterbij kwam en wij erachter kwamen dat hij over de Islaam aan het vragen was. De Boodschapper van Allaah (sallAllaahu 'alayhi wa sallam) zei: Vijf gebeden iedere dag en nacht. De man vroeg: Moet ik nog iets anders doen? De Boodschapper van Allaah (sallAllaahu 'alayhi wa sallam) zei: Nee, tenzij je vrijwillige (naafil) gebeden wilt verrichten...

En het is bewezen in de hadeeth van Anas ibn Maalik (moge Allaah tevreden met hem zijn) dat hij heeft gezegd: Het was ons verboden om de Boodschapper van Allaah (sallAllaahu 'alayhi wa sallam) over iets te vragen, aldus hielden wij ervan wanneer een intelligente man van onder de mensen uit de woestijn kwam en zei: O Muhammad, jouw boodschapper kwam naar ons en zei dat je claimt dat Allaah jou gezonden heeft. Hij zei: Hij sprak de waarheid... De man zei: En jouw boodschapper claimde dat wij vijf gebeden iedere dag en nacht moeten verrichten. De profeet (sallAllaahu 'alayhi wa sallam) zei: Hij sprak de waarheid. De man zei: Bij Degene Die jou gezonden heeft, heeft Allaah dat jou opgelegd? Hij zei: Ja...

Het was bewezen dat de Profeet (sallAllaahu 'alayhi wa sallam) zijn metgezellen vertelde over de Dajjaal (antichristus). Hij werd gevraagd hoe lang hij op aarde zou verblijven, en hij zei: Veertig dagen, één dag als een jaar, één dag als een maand, één dag als een week en de rest zoals jullie dagen. Er werd gezegd: O Boodschapper van Allaah, de dag die als een jaar is, zullen de gebeden van één dag genoeg voor ons zijn dan? Hij zei: Nee, waardeer ze. Dus de dag die als een jaar zal zijn wordt niet gezien als één dag waarin enkel vijf gebeden genoeg zijn, veeleer zijn wij verplicht om vijf gebeden te verrichten in iedere vierentwintiguurse periode (etmaal). Hij beval hen om de gebeden te verrichten op de tijden als die van een reguliere dag.

Dus de moslims in het land die in de vraag genoemd worden moeten de tijden van het gebed in dat land bepalen, waarbij die tijden gebaseerd worden op het dichtstbijzijnde land waarin de nacht en de dag van elkaar onderscheiden kunnen worden en de tijden van de vijf dagelijkse gebeden zijn bekend volgens de tekenen beschreven in de sharee'ah, binnen iedere etmaal.

Evenzo moeten zij Ramadan vasten. Zij kunnen hun tijden voor het vasten instellen en het begin en einde van Ramadan en de tijden van het starten en verbreken van het vasten op iedere dag bij zonsopgang en zonsondergang vaststellen volgens het dichtstbijzijnde land waarin de nacht onderscheiden kan worden van de dag. De totale periode moet tot vierentwintig uur zijn, vanwege de bovengenoemde hadeeth van de Profeet (sallAllaahu 'alayhi wa sallam) over de Dajjaal, waarin hij zijn metgezellen vertelde hoe de tijden van de vijf dagelijkse gebeden vast te stellen. Er is geen verschil tussen het vasten en het gebed in dit opzicht.

En Allaah is de Bron van kracht. Moge Allaah de zegeningen en vrede over de Profeet Muhammad en zijn familie en metgezellen zenden.

Al-Lajnah al-Daa'imah li'l-Buhooth al-'Ilmiyyah wa'l-Ifta'.
Fataawa al-Lajnah al-Daa'imah, 6/130-136

Het gevaar van de deelneming van een vrouw op het werkterrein van een man.

2010-09-04T02:38:00.003+02:00

Door Zijne Eminentie, Shaych 'Abdoel-‘Aziez bin'Abdoellaah bin Baaz.

Alle Lof behoort aan Allaah, De Heer Der Werelden, en moge de Salaah en Salaam op Zijn betrouwbare Boodschapper en op zijn familie en zijn metgezellen zijn.

Voorwaar de oproep, om vrouwen er toe te bewegen om te gaan werken op dezelfde werkplek als mannen, wat resulteert in het mengen van de seksen, of dit nou rechtstreeks gedaan wordt of via andere wegen, met als argument dat dit één van de noodzaken van deze eeuw is en een vereiste is voor de beschaving, is inderdaad een zeer gevaarlijke kwestie die zeer gevaarlijke gevolgen en bittere uitwerkingen en desastreuze consequenties met zich mee brengt. Terwijl deze oproep in botsing is met de Islaamitisch Wettelijke argumentatie, die de vrouw opdraagt om in haar huis te blijven en haar te laten bekommeren om de plichten, die specifiek voor haar bepaald zijn en betrekking hebben op haar huishoudelijke aangelegenheden e.d.

Wie van nabijheid de onmetelijke immoraliteit wil achterhalen, die veroorzaakt is door het mixen van de seksen, laat hem dan met eerlijkheid en onpartijdigheid nadenken, alleen de waarheid zoekende, over die samenlevingen die bezweken zijn, door keuze of door dwang, aan deze beproeving en hij zal grief en spijt ondervinden van zowel het individu en de samenleving wegens het verlaten van de vrouw van haar huis en het uit elkaar vallen van de familie. We zien dat dit niet alleen vermeld wordt door vele auteurs, maar ook door de media, enkel omdat dit de vernietiging van de samenleving en zijn fundamenten inhoudt.

Er zijn veel duidelijke, authentieke bewijzen die het voor de man verbieden alleen te zijn met "Al-Adjnabiejah", naar haar te kijken en die alle redenen verbieden die (kunnen) leiden naar het vervallen in dat wat Allaah verboden heeft. De bewijzen hiervoor zijn veel en beslissend in het verbieden van het mixen van mannen en vrouwen omdat dit leidt naar iets waarvan de gevolgen niet prijzenswaardig zijn.

Al-Adjnabiejah: Letterlijk: een buitenlandse vrouw. Het omvat alle vrouwen waar een man volgens de islaamitische wet mee mag trouwen.

De vrouw uit haar huis halen, wat haar domein en levendige basis is in dit leven, is haar verwijdering van de aard en natuurlijke status waarin Allaah haar oorspronkelijk heeft geschapen.

De oproep aan vrouwen om de mannen te vergezellen op de gebieden die speciaal voor hen zijn bestemd is een kwestie van groot gevaar voor de Islamitische Samenleving. Het resulterende mixen van mannen en vrouwen is een van de voornaamste oorzaken van buitenechtelijke sexuele handelingen, die de samenleving versplintert, zijn waarde verlaagt en zijn moraliteit ondermijnt.

Het is bekent dat Allaah, De Gezegende, De Verhevene, de vrouw op een speciale manier in elkaar heeft gezet (schiep), die volkomen verschilt van de manier waarop de man in elkaar zit. Daarmee prepareerde Hij haar om taken in haar huis en te midden van de dochters van haar sekse te vervullen.

En dit betekent dat, het betreden van de vrouw op de gebieden die specifiek aangewezen zijn voor mannen, voor haar geldt als een verwijdering vanuit haar (werkelijke) aard en natuurlijke staat. Hierin berust dus een geweldig grote misdaad tegenover de vrouw en een vernietiging van haar motivatie en verwoesting van haar persoonlijkheid. Het effect hiervan wordt overdragen op de kinderen van zowel het mannelijke als het vrouwelijke geslacht van de volgende generatie, omdat zij hierdoor beroofd worden van (correcte) opvoeding, tederheid en genegenheid. Want, degene die deze taak op haar behoort te nemen is de moeder, maar zij wordt (door deze oproep) afgescheiden van haar verantwoordelijkheid in deze kwesties en geheel verwijderd van haar domein, van waarbuiten het niet mogelijk is om vrede, stabiliteit en kalmte te vinden. De conditie van de samenlevingen die verstrikt zijn geraakt in het feit dat de vrouw de (werk)gebieden van de mannen is gaan betreden is het sterkste bewijs voor wat wij zeggen.

De Islaam heeft voor zowel de echtgenoot als echtgenote bijzondere plichten aangewezen en het is aan ieder van hen deze plichten te vervullen, opdat de opbouw van de samenleving zowel van binnen als van buiten het huis voltooid kan worden.

De man is verantwoordelijk voor uitgave en inkomen, terwijl de vrouw verantwoordelijk is voor het opvoeden van de kinderen, tederheid en genegenheid, het zogen van de zuigelingen, hen vormen en alle andere plichten die geschikt zijn voor haar, zoals het onderwijzen van de jonge kinderen en het beheer van hun scholing, hun medische zorg en bijstaan wanneer zij ziek zijn, en alle andere zaken die specifiek voor vrouwen zijn bestemd.

Het verlaten van de plichten van het huishouden van de vrouw is gelijkwaardig aan de vernietiging van haar huis en zijn bewoners en er volgt als een consequentie daarvan, een letterlijke en figuurlijke breuk van de familie, tot zo'n omvang dat de samenleving niet meer is dan een vorm en een beeld, met noch een realiteit, noch een betekenis. Allaah De Sublieme, De Verhevene zegt:

De mannen zijn de verantwoordelijken (de man is haar verantwoordelijke, grotere, gezagvoerder en opvoeder wanneer zij afwijkt -Ibn Kethier) over de vrouwen, omdat Allaah de één boven de ander bevoorrecht heeft (want mannen zijn beter dan vrouwen. Daarom is het Profeetschap alleen voor mannen en ook het statelijke bewind) en omdat zij van hun eigendommen uitgeven (de bruidschat, de dagelijkse kosten en zijn verplichte kosten voor haar huishouden en de kinderen –zie Ibn Kethier).[Sura An-Nisaa (4): Ayaah 34]

Deze nobele Ayaah verwijst naar dat de Universele Bepaling van Allaah in Zijn schepping is dat de mannen voogdij(schap) hebben over de vrouwen, waarmee Hij hen bevoorrecht heeft.

Ayaah: De Qu'raan is verdeeld in 114 Soowar, of hoofdstukken. Iedere Sura is verdeeld in een variabel aantal Ayaat (meervoud). Het totale aantal Ayaat in de Qur'aan is 6236.

De betekenis van het bevel van Allaah aan de vrouw, dat zij verblijft in haar huis en de verbieding van haar voor at-Tabaroedj, is het verbod van al-Ichtilaat, wat het mixen van mannen en adjnabie vrouwen is op eenzelfde plek voor het doel van werken, kopen en verkopen, picknicken of reizen, enzovoort. Dit is omdat het betreden van deze arena door een vrouw ertoe kan leiden dat zij in iets valt wat verboden is voor haar en dat is een overtreding van Allaah Zijn bevel en het verzuim van Zijn Wet, waar het voor de Moslimvrouw verplicht voor is zich aan te houden.

At-Tabaraj is het tonen van de schoonheid van een vrouw wat de begeertes van de mannen opwekt, en wat verplicht is voor haar te bedekken.

De Qor’aan en Soennah (de Tradities van de profeet), laten beiden zien dat het mixen van de seksen en alles waar dat naar toe kan leiden, niet is toegestaan.

Allaah, De Sublieme, De Verhevene zegt:

En blijft in jullie huizen en vertoont jullie schoonheid niet zoals dat in de vroegere tijd van onwetendheid (al-Djaahiliejah) werd gedaan. En onderhoudt de salaat en geeft de zakaat en gehoorzaamt Allaah en Zijn Boodschapper. Allaah wenst slechts slechte daden en zondes van jullie weg te nemen, O leden van de familie van de Profeet, en jullie geheel rein te maken. En herinner jullie wat in jullie huizen wordt voorgedragen van de Verzen van Allaah en van de wijsheid (Soennah) Voorwaar Allaah is Zachtmoedig, Alwetend..[Sura Al-Ahzaab (33): Aayah 33.]

En zo beval Allaah de moeders van de gelovigen en alle moslimvrouwen behoren tot dat gebod, in hun huizen te blijven omdat dat hun bescherming is en hun afstand biedt van de oorzaken van immoraliteit. Een vrouw die haar huis onnodig verlaat kan “At-Tabarradj” veroorzaken en tot ander kwaad leiden. Vervolgens worden zij ook bevolen goede daden te verrichten, zoals het uitvoeren van het gebed, het geven van de zakaat en gehoorzaamheid aan Allaah en Zijn Boodschapper. Dat alles beschermt haar tegen het plegen van verachtelijke en laakbare handelingen. Vervolgens worden zij naar dat geleid wat hen voordeel oplevert in deze wereld en de volgende, en dat via het continue in contact te staan met de Qor’aan en de Reine Profetische Tradities die beide onreinheden van het hart verwijderen en het van onrechtvaardigheid/zonde reinigen, en naar de waarheid leiden en naar dat wat correct is.

Allaah De Verhevene zegt:

O profeet! Zeg jouw echtgenotes en jouw dochters en de vrouwen van de gelovigen dat zij zichzelf met hun Djalabieb sluieren. Op die manier is het makkelijker om hen te herkennen en er wordt hen geen kwaad aangedaan. En Allaah is Vergevingsgezind, Meest Barmhartig.. [Sura Al-Ahzaab (33): Aayah 59]

Jalaabeeb: meervoud van Jalbaab. Een los kledingstuk dat het gehele lichaam van de vrouw bedekt. Enkele van de commentatoren hebben gezegd dat een vrouw er haar gezicht en hoofd mee moet bedekken, met uitzondering van 1 oog, ten einde te weten dat zij een vrije vrouw is en zo niet blootgesteld wordt aan welk kwaad dan ook.

En zo beval Allaah Zijn Profeet, hij is de overbrenger van de Boodschap van zijn Heer, zijn vrouwen en dochters te vertellen en alle vrouwen van de gelovigen zichzelf te sluieren met hun Djalabieb wanneer zij naar buiten gaan voor een specifieke noodzaak, opdat zij geen schade ondervindt van mensen met corrupte harten. Als deze kwestie al van zo’n belang is, laat staan dat zij het werkterrein van mannen betreedt, zich met hen vermengt en haar behoefte aan hen laat zien door toedoen van haar werkneming waardoor zij, als gevolg van haar inzet om op hun nivo te komen, zoveel van haar vrouwelijkheid opgeeft en haar bescheidenheid verliest. Dit alles om een gelijkheid te bereiken van de twee seksen die beiden verschillen in betekenis en vorm.

Allaah, de Sublieme, De Verhevene zegt:

Zeg tegen de gelovige mannen dat zij hun ogen neerslaan en hun kuisheid bewaken. Dat is reiner voor hen. Allaah is Alwetend over wat zij doen. En zeg tegen de gelovige vrouwen dat zij hun ogen neerslaan en hun kuisheid te bewaken en niet hun sieraad tonen, behalve wat daarvan zichtbaar is en hun Chomor over hun Djoeyoeb te trekken.. [Sura An-Noor (24): Aayah 30-31]

Chomor: Meervoud van Chimaar. Het wordt gebruikt door een vrouw om haar hoofd te bedekken. De commentatoren hebben aangegeven dat gedurende de tijd van onwetendheid, voor de Islaam, de vrouwen hun ‘Khumaar’ van achter lieten vallen en vanwege de wijde opening van hun lange kledingstukken aan de voorkant hun nekken en kettingen blootgesteld werden.
Djoeyoeb: Meervoud van djayb. De oorspronkelijke betekenis van het woord is de opening in een kledingstuk waardoor het hoofd komt. Enkele van de commentatoren hebben aangegeven dat het refereert aan de positie van de opening en dus zou de betekenis in de Aayah ‘ hun boezems’ zijn.

Allaah beval Zijn Profeet, de gelovige mannen en vrouwen in te lichten hun ogen neer te slaan en zichzelf te beschermen van de geslachtsdelen tegen ontucht en toen maakte Hij, De Verhevene, duidelijk, dat dit reiner voor hen is. Het is duidelijk dat het zichzelf beschermen tegen het plegen van ontucht behaald wordt door zijn oorzaken (aanleidingen) te vermijden en er kan geen twijfel over bestaan dat het laten staren van ogen en het mixen van mannen en vrouwen op het werk en ergens anders één van de grootste oorzaken zijn voor de bedrijving van ontucht.

Deze twee kwesties, het neerslaan van de ogen en bescherming tegen immoraliteit die vereist worden van de gelovige, zijn onmogelijk te bereiken wanneer hij met “Al-Ajnabiyyah” werkt, als haar collega of partner.

Al-Marr’atoel-Adjnabiejah: Letterlijk: een buitenlandse vrouw. Het betreft alle vrouwen waar een man volgens de islaamitische wet mee mag trouwen.

En zo beval Allaah de gelovige vrouwen hun ogen neer te slaan en kuis te zijn en niet hun schoonheid te tonen behalve dat wat niet te verbergen valt (zoals haar eigenlijk verschijning). Hij beval hen tevens hun hoofdbedekkingen over hun boezems te laten vallen, welke het bedekken van haar hoofd en gezicht omvatten.

Hoe kan dus het neerslaan van de ogen, kuisheid en het verbergen van de schoonheid van de vrouw bereikt worden als zij gaat werken op het terrein van mannen en zich met hen vermengt? Hoe is het mogelijk voor de moslimvrouw haar ogen neer te slaan terwijl zij zij aan zij staat met “Al-Adjnabee”, onder het voorwendsel dat zij met hem samenwerkt of gelijk is aan hem in alles wat hij doet?

Al-Adjnabee: Letterlijk: een buitenlandse man. Het betreft alle mannen waar een vrouw volgens de Islaamitische Wet mee mag trouwen.

De Islaam heeft alle oorzaken en redenen verboden die leiden tot dat wat verboden is en daarom heeft de Islaam vrouwen bevolen niet op een verleidende manier met mannen te praten omdat dat een begeerte voor die vrouwen bij de man kan opwekken. Zoals Allaah, De Verhevene zegt:

O vrouwen van de Profeet! Als jullie Allaah vrezen zijn jullie niet als andere vrouwen. Weest daarom niet minzaam in jullie manier van spreken, waardoor degene in wiens hart een ziekte is begeerte gaat voelen, en spreekt een juist woord..[Sura Al-Ahzaab (33): Aayah 32]

Wat bedoeld wordt is de ziekte van lust, hoe kan dat dus vermeden worden terwijl er vermenging van de seksen plaatsvindt?

Wat vrij duidelijk is dat wanneer zij gaat werken waar mannen werken zij hoogstwaarschijnlijk met hen zal gaan moeten praten en zij met haar, en zij zal haar spraak mooi moeten maken voor hen en zij voor haar. Vervolgens verfraait de Satan immoraliteit en maakt het aantrekkelijk en nodigt hiernaar uit, totdat zij ten prooi vallen aan hem.

Allaah is Wijs en Alwetend en daarom heeft Hij vrouwen bevolen om de Hidjaab te dragen. Dat is alleen omdat er tussen de mensen deugdzame en pure mensen zitten maar ook anderen die ontuchtplegers en criminelen zijn. Het dragen van de Hidjaab voorkomt dus, met de Wil van Allaah, verleiding en verhindert zijn oorzaken en zorgt daarbij voor zuiverheid voor de harten van zowel de mannen als de vrouwen als ook voor ontwijking van elke verdenking en beschuldiging.

Allaah, De Sublieme, De Verhevene zegt:

En wanneer jullie hen (de vrouwen van de Profeet) om iets vragen, vraagt het hen dan van achter een afscheiding. Dat is reiner voor jullie harten en voor hun harten..[Sura Al-Ahzaab (33): Aayah 53]

En de beste Hidjaab (afscheiding) voor een vrouw, na het bedekken van haar gezicht en lichaam met kleding, is haar huis.

De Islaam heeft het voor haar verboden zich te mengen met mannelijke “Adjaanib” zodat zij zichzelf niet blootstelt aan directe of indirecte verleiding (fietnah). Het vereist haar thuis te blijven en niet naar buiten te gaan, behalve wanneer er een toegestane noodzakelijke reden is die haar dit toestaat, maar dan met handhaving van het Islaamitische fatsoen dat van haar wordt geeist. Allaah heeft haar verblijf in het huis aangeduid als “Qaraar”, en deze betekenis omvat één van de edelste betekenissen omdat het stabiliteit van haar eigen-ik en kalmte voor haar hart en verruiming van haar innerlijk bevat. De verlating van deze stabiliteit leidt tot verstoring van haar eigen-ik, onstabiliteit van haar hart, versmalling van haar innerlijk en blootstelling aan dat wat waarvan de gevolgen niet prijzenswaardig zijn.

De Islaam heeft het geheel en al verboden verklaard alleen te zijn samen met “Al-Adjnabiyyah”, behalve wanneer daar een “Mahram” bij aanwezig is en het heeft de vrouw verboden te reizen zonder haar “Mahram” zodat elke aanleiding tot ontucht vermijdt kan worden, de zonde ontweken kan worden en alle redenen die naar het slechte kunnen leiden gestopt worden (Inshaa-Allaah). Dit is een daadwerkelijke bescherming tegen twee van de beramingen van de Satan. Om deze reden is het authentiek dat de Boodschapper van Allaah heeft gezegd:

Mahram: Een volwassen en bij volle verstand zijnde persoon die moslim is waar het voor een vrouw niet toegestaan is mee te trouwen volgens de Islaamitische Wet, zoals haar vader, broer, oom of opa.

“Ik heb geen Fietnah (beproeving) achter me gelaten die schadelijker is voor mannen dan ‘de vrouwen’.”

En het is authentiek dat Hij heeft gezegd:

“Vrees het wereldse leven en vrees de (fietnah van) vrouwen want voorwaar, de eerste Fietnah (beproeving) voor de Israëlieten werd veroorzaakt door vrouwen.”

Het is mogelijk dat sommige uitnodigers die oproepen tot ‘het mengen van de seksen’ zich vasthouden aan de oppervlakkige betekenis van enkele wetteksten, waarvan de echte betekenis en bedoeling niet waargenomen kan worden behalve door degene wiens hart verlicht is door Allaah en aan wie begrip van de religie is gegeven en al het argumentatiemateriaal (Qor`aan, Soennah, Selef) bijelkaar verzameld heeft, en alle delen van deze argumentatie van elkaar af kan wegen zonder ook maar één deel te scheiden van een ander deel.

Een voorbeeld voor één van die wetteksten waar zij zich aan vasthouden is, dat een aantal vrouwen tijdens enkele militaire expedities uittrokken met de Profeet.

Het antwoord hierop is echter dat zij voor het bereiken van vele profijten uitrokken met hun “Mahaarim” en hier konden voor hen, door hun Iemaan, Godsvrees, vergezelling van hun Mahaarim en hun bekommering voor het dragen van de Hidjaab nadat de Verzen hierover waren neergezonden, geen nare gevolgen van ontucht uit voortvloeien. Integenstelling tot vele vrouwen in deze tijd!

Het is bekend dat de situatie van een vrouw die haar huis verlaat om te gaan werken totaal anders is dan die van de vrouwen die met Allaah’s Profeet . op een militaire expeditie gingen. De vergelijking van deze twee situaties is dus een onjuiste analogie. Ook moeten we ons eens afvragen wat onze vrome voorgangers (de Selefoes-Saalih) begrepen van deze kwestie, want er is geen twijfel dat ‘zij’ de bedoelingen van het argumentatiemateriaal beter begrepen dan wie dan ook en zij stonden dichter bij de praktuele toepassing van de Qor’aan en de Tradities van de Profeet.

Wat is hetgene dat door de geschiedenis heen over hen is overgeleverd? Hebben zij het werkveld voor de activiteiten van de vrouw uitgebreid zoals diegenen die oproepen tot het mengen van mannen en vrouwen claimen? Hebben zij aan de hand van dat wat in de teksten vermeld staat overgeleverd dat een vrouw op elk terrein in het leven mag samenwerken met mannen en met hen mag concurreren en mixen? Of begrepen zij dat deze kwesties begrensd waren en deze niet toepasbaar zijn op andere aangelegenheden?

Wanneer we de Islaamitische overwinningen en militaire expedities die door de geschiedenis heen plaatsvonden, gaan onderzoeken, vinden we deze vermenging van mannen en vrouwen niet. De oproep van vandaag de dag echter, voor de verwerving van een vrouw als soldaat, die wapens draagt en moordt als een man, is niets meer dan een reden van de verwoesting en het kapot gaan van de morrelen van het leger, ookal noemt men dit “verlichting” van het leger.

Want, wanneer het natuurlijke gevoel van een man samen komt met die van een vrouw en zij alleen met elkaar zijn zal er door woordenwisselingen en conversaties een natuurlijke, affectie, intimiteit en ontspanning ontstaan tussen beiden. En aangezien het één tot het ander leidt is het sluiten van de deur van Fietnah (verleiding) veiliger en verstandiger en vermijdt vervalling in toekomstige spijt.

De Islaam neemt het bevorderen/steunen/propageren van hetgeen wat nuttig/voordelig is en het voorkomen/vermijden van het kwaad en het sluiten van de deuren van zijn oorzaken serieus inacht. Het is eerder genoemd dat het mengen van mannen en vrouwen op het werk een grote oorzaak is voor het verval van een volk en de corruptie van zijn samenleving. Het is tevens een historisch feit dat een van de voornaamste redenen voor het verval en bederf dat plaatsvond bij de oude Romeinse en Griekse beschavingen e.d. de verschijning was van de vrouw die haar domein verliet en in die van de mannen terecht kwam en met hen ging concurreren. Dit heeft tot corruptie van de morrelen van de man geleid en hun verlating van dat wat de gemeenschap naar een materiele en spirituele ontwikkeling zou duwen. Als de vrouw tevens druk is buitenshuis, leidt dit tot falen van de man en verbeuring van de natie en het veroorzaakt tevens ineenstorting van de structuur en corruptie van de familie, achteruitgang van de morrelen van de kinderen. Evenals dit, leidt dit ook tot de overtreding van de principes die Allaah heeft verklaard in de Qor’aan, wat inhoudt dat de man als toezichthouder over de vrouw is aangesteld.

De Islaam bekommert zich tevens voor het feit dat een vrouw afstand dient te nemen van alles dat tegen haar aard in gaat en dus is het verboden voor haar toevertrouwd te worden met openbaar gouverneurschap, zoals de leiderschap van een land, de uitvoering van de wet (rechter) en al die taken die ‘openbare verantwoordelijken’ met zich meebrengen. Omdat de Profeet hierover gezegd heeft:

"Geen volk zal slagen als het de leiding van zijn zaken aan een vrouw toevertrouwd." Overgeleverd door Al-Boechaarie in zijn verzameling van authentieke Hadieth.

Het openen van de deur die haar op het werkterrein van mannen laat binnenkomen, moet gezien worden als een tegenstelling van wat de Islaam voor haar geluk en stabiliteit bedoelt heeft. En dus verbiedt de Islaam de recrutatie van de vrouw voor de deelneming aan dat wat buiten haar oorspronkelijke werkgebied en activiteitenveld valt.

Naast dat wat er gesteld wordt in de Qor'aan en de Tradities van de Profeet betreffende de verschillen tussen hun twee aarden en taken, hebben verschillende ervaringen bewezen dat, voornamelijk in de samenlevingen waarin mannen zich vrijelijk vermengen met vrouwen, dat mannen en vrouwen niet van nature noch van aard gelijk zijn. Zij die oproepen tot gelijkheid van de tedere seks met die van mannen zijn of onwetend of doen alsof ze onwetend zijn omtrent de basisverschillen tussen hen.

De voorafgaande Fatwaa (Rechtsgeldige Uitspraak) werd genomen uit het boek getiteld "Mushaarikatul Marr'a Lirrajuli Fee Maydaan 'Amaliihee"- door Zijne Eminentie Abdoel-‘Aziez bin Abdoellaah bin Baaz (Rahimahoellaah). Hij is tevens aanwezig in deel 1 blz. 424 van zijn Fatawa.

Het vragen aan de Geleerden en hun waarde.

2010-09-04T02:09:00.001+02:00

door Shaych 'Abdoel-Aziez ibn 'Abdoellaah ibn Baaz rahiemehoellaah.

Eenieder die onwetend is over de waarheid, moet de mensen van kennis vragen, (daarmee bedoelende) de mensen die bekend staan om hun kennis, hun deugdzaamheid en uitmuntendheid, en de superioriteit van hun geloof en leven. Hij (degene die onwetend is) zou naar hen moeten kijken vanuit dit perspectief, en moet de geleerden waarderen, en hun uitmuntendheid en deugdzaamheden kennen en doe`aa voor hen maken om de hoogste graad van succes en de grootste beloning te verkrijgen. Dit is omdat zij ons zijn voorgegaan in het behalen van grootse verdiensten, deugdzaamheden en goedheid. Zij zijn het geweest die onderwezen, leiding gaven en het pad duidelijk maakten voor ons. Moge Allaah, de Meest Verhevene, genade hebben met hen allemaal.

Het zijn de geleerden die deugdzaamheden en uitmuntendheid van 'het ons voorgegaan te zijn' bezitten, en de deugdzaamheden van kennis en da’wah van onder de Sahaabah en de mensen van kennis, en de Imaams die na hen kwamen. Dus men moet de enorme waarde van deze geleerden kennen. Het is dus noodzakelijk dat we Allaahs genade voor hen verzoeken en hen volgen in hun activiteiten, in het vermeerderen in kennis en het geven van da’wah, en we zouden altijd voorrang moeten geven aan hetgeen wat Allaah en zijn Boodschapper (salallaahoe 'alayhie was sallem) hebben gezegd.

En men moet geduldig hierin zijn, vaart maken in het doen van goede daden en het nabootsen van de geleerden in deze grootse deugdzaamheden. En voor hen Allaah`s genade verzoeken.

Echter, in geen enkel geval moet iemand zich helemaal vasthouden aan één enkele geleerde, zeggende dat hij (de geleerde waar hij aan vasthoudt) altijd helemaal gelijk heeft. Eerder zou hij moeten weten dat iedereen fouten kan maken (bij het geven van een regelgeving) en hij kan ook correct zijn. De correcte regelgeving is hetgeen wat in overeenstemming is met hetgeen wat Allaah en de Profeet Mohammed (salallaahoe 'alayhie was sallem) hebben gezegd, hetgeen is afgeleid uit de Qor'aan en de Soennah, door algemene overeenstemming van de mensen van kennis. Als zij onderling verschillen dan moeten ze terugkeren naar Allaah, de Meest Verhevene, en de Soennah van de Profeet Mohammed (salallaahoe 'alayhie was sallem).

Zoals Allaah in de Qor'aan zegt:

"En als jullie onderling ergens over geschillen, keer dan terug naar Allaah en Zijn Boodschapper." [Soerah an-Nisaa` 4: Vers 59]

"En waar jullie ook in verschillen van mening, het besluit daarvan is bij Allaah." [Soerah ash-Shoeraa 42:Vers 10]

Bron: Hoofdstuk 19 van het boek 'Words of Advice Regarding Da'wah'

Meningsverschil onder de Geleerden

2010-09-03T05:59:00.003+02:00

Shaych Mohammad bin 'Omar Baazmoel

Vraag:

“Wat betreft Allaah`s Uitspraak [Soerah 5: Vers 3]: “Vandaag heb ik jullie Religie vervolmaakt.” Wij bevestigen het vers en geloven erin, wij geloven dat Allaah`s Religie perfect is en dat er geen tegenstrijdigheden zijn in hetgeen Allaah heeft geopenbaard. Maar wanneer een iemaam of een geleerde iets verboden heeft, en een andere iemaam en geleerde zegt dat hetzelfde toegestaan is, hoe moeten we dit begrijpen, aangezien deze twee regelgevingen tegenstrijdig aan elkaar zijn?”

Antwoord:

“Dit antwoord vereist kennis van een grote wetenschap bekend als Moechtalif al-Hadieth, en ook kennis van de fundamenten in Fiqh met betrekking tot de zaak van de reden waarom de geleerden geschillen.

Het is mogelijk dat een geleerde niet alle overleveringen van de Boodschapper (salallaahoe `alayhie was sallem) is tegengekomen betreffende een bepaald onderwerp, dus komt hij tot het begrip dat een bepaalde handeling toegestaan is, gebaseerd op zijn principes. Daarnakomt er een andere geleerde nadat hij overleveringen heeft bestudeerd die de eerste geleerde niet bereikt hebben, dus verklaart hij dat de regelgeving over deze handeling niet toegestaan of afgeraden is, gebaseerd op bewijs dat hij gevonden heeft maar de eerste geleerde niet heeft bereikt. Dit is alleen één van de vele redenen waarom de geleerden geschillen.

In werkelijkheid, zijn de geleerden allemaal op verschillende niveau`s in termen van hoeveel bewijsvoering dat hen heeft bereikt. Dus de boeken en bewijzen die een (bepaalde) geleerde heeft bestudeerd zijn niet hetzelfde als die een ander heeft bestudeerd. De geleerden zijn niet allen even gelijk in hun kennis van Hadieth, net zoals zij niet allen even gelijk zijn in hoeveel zij weten over de zaken van consensus, etc.

Vanwege dit, zien we dat een geleerde zegt dat een bepaald iets is toegestaan en een ander zegt van niet. Dit is de manier dat Allaah, de Verhevenste, de mensen test, om te zien wat zij zullen doen in deze soort van omstandigheden, wat zullen zij doen als de bewijzen niet met elkaar overeenkomen of dat de geleerden zijn gaan geschillen over bepaalde zaken.

Hoe dan ook, de geleerden hebben dit onderwerp eruit gepikt en er boeken over geschreven, en de redenen duidelijk gemaakt waarom de geleerden geschillen, en excuses gevestigd voor diegene die niet hebben gehandeld bij bepaalde bewijsvoeringen of hen zijn tegengegaan. Ik zou de vrager willen aanbevelen om een uitstekend boek over dit onderwerp te lezen, ´Raf`oel-Malaam `an A`immatil-A`laam´ door Shaychoel-Islaam ibn Taymiyyah (rahiemehoellaah). Voorwaar hij produceerde een groot profijt met dit boek, waarin hij de excuses vermeld voor de Iemaams in deze zaken van geschil en de ware reden waarom zij geschillen. Het lezen van dit boek zou de zaak die de vrager gesteld heeft verduidelijken, en Allaah weet het, het beste.”

bron: www.selefiepublikaties.com

Korte Richtlijnen voor de Hadj en 'Oemrah

2010-09-03T05:55:00.004+02:00

1. Om oprecht berouw te tonen voor alle zondes, en de Hadj en `Oemrah te betalen van zijn wettige verdiensten.

2. Over zijn tong waken tegen liegen, roddelen, belasteren en spotten.

3. De intentie voor het verrichten van de Hadj of ‘Oemrah te zuiveren, en zoekend naar het Hiernamaals en de tevredenheid van Allaah de Allerhoogste als enige, ver weg van pronken en opscheppen.

4. De handelingen leren zoals ze zijn voorgeschreven door de Sharie`ah voor de Hadj en ‘Oemrah, en in het geval van enige moeilijkheid of probleem de mensen die het weten te vragen.

5. Wanneer de pelgrim arriveert bij al-miqaat (Plaats van ihraam) is hij vrij om te kiezen uit drie soorten Hadj (ifraad, tamatt’oe of qiraan). Tamatt’oe heeft de voorkeur voor iemand die geen offerdier met zich heeft meegebracht, terwijl qiraan de voorkeur heeft voor iemand die zijn dier bij zich heeft.

6. Als de persoon de ihraam binnen gaat bang is dat hij niet in staat zal zijn om alle rituelen te verrichten vanwege ziekte of angst, dan moet hij voorwaarde maken (door de volgende doe'a te zeggen): “Ik zal terug keren naar de normale staat als ik daartoe gedwongen wordt.”

7. The Hadj van kinderen is geldig, maar vervult niet hun Islaamitische verplichting van de Hadj.

8. Gedurende de staat van ihraam, mag men een bad nemen of zijn hoofd wassen of krabben indien nodig.

9. Het is toegestaan voor een vrouw om haar gezicht te bedekken met haar hoofdbedekking als ze bang is dat mannen naar haar kijken.

10. Veel vrouwen dragen een hoofdband onder de sluier om het weg te houden van het gezicht. Deze handeling heeft geen basis.

11. Het is toegestaan om de ihraam kleding te wassen en ze opnieuw te dragen, of andere ihraam kleding aan te trekken.

12. Als iemand - gedurende de staat van ihraam - een genaaid kleed draagt, zijn hoofd bedekt, of een geur gebruikt uit vergeetachtigheid of onwetendheid, wordt er geen compensatie (straf of compensatieoffer) van hem vereist.

13. Als iemand Hadj at-tamatt’u of `Oemrah verricht, dan moet hij stoppen met het reciteren van talbiejah bij het arriveren bij de Ka`bah en voor het beginnen aan de tawaaf.

14. Snel lopen, korte stappen nemen en ontbloten van de rechterschouder is niet toegestaan gedurende tawaaf behalve tijdens de eerste drie omsingelingen van de Tawaaf van Aankomst (tawaaf al-qoedoem) deze is voor het lopen met snelle, korte stappen. Maar wat betreft het ontbloten van de schouder, dat geldt voor alle zeven omsingelingen. Dit gaat alleen op voor mannen.

15. Als de pelgrim is vergeten hoeveel ronden hij heeft verricht, m.a.w., of het er drie of vier waren, dan moet hij ze tellen als drie (dat is, de minste van twee getallen). Dezelfde procedure moet worden doorlopen voor de Sa’ye.

16. In het geval van grote menigte, is er geen kwaad in het verrichten van de omsingelingen verder dan de Zam Zam bron en de Plaats van Ibraahiem of zelfs nog verder, want de gehele Heilige Moskee is een plek van tawaaf.

17. Het is verboden voor een vrouw om tawaaf te maken terwijl ze haar schoonheid toont, parfum gebruikt, of niet voldoende bedekt wat de Sharie`ah van haar verlangt te bedekken.

18. Als de menstruatie van een vrouw begint of ze baart na het binnen gaan van ihraam, is het voor haar niet acceptabel om tawaaf te verrichten totdat de stroom van bloed stopt en ze gereinigd is.

19. Een vrouw mag voor ihraam iedere jurk (Iebajaah) dragen, zolang het niet lijkt op mannenkleding, haar schoonheid toont, of verleiding bij mannen veroorzaakt.

20. Het uitspreken van de intentie voor de handelingen van aanbidding behalve de Hadj of ‘Oemrah is een innovatie (bid’ah), en om het hardop te zeggen is zelfs nog meer onjuist.

21. Als een Moslim de intentie voor de Hadj of ‘Oemrah heeft gemaakt, is het verboden om langs een aangewezen Plaats van Ihraam (al-miqaat) zonder in ihraam te gaan.

22. Als de pelgrim voor de Hadj of ‘Oemrah vanuit de lucht aankomt, gaat hij in ihraam in het vliegtuig wanneer hij dat passeert waar zijn route gelijkloopt met een Plaats van Ihraam. Hij moet zich daarvoor voorbereiden gedurende de vlucht of voor het aan boord gaan van het vliegtuig om klaar te zijn om de staat van ihraam binnen te gaan.

23. Als iemand in Mekkah woont, of tussen Mekkah en de Plaatsen van Ihraam hoeft hij nergens naar toe te gaan om ihraam te nemen. In dit geval, moet hij ihraam nemen voor Hadj of ‘Oemrah op de plek waar hij verblijft.

24. Om het aantal van hun `Oemrah’s te vergroten, gaan sommige mensen na de Hadj naar at-Tan`iem of al-Dj`iranah en gevolgd daarop keren ze terug voor `Oemrah. Er bestaatgeen ondersteuning voor deze praktijk in de Sharie`ah.

25. De pelgrim gaat in ihraam op de achtste van Dhoel-Hidjah op de plek waarin hij verbleef in Mekkah. Het is niet nodig voor hem om vanaf een specifieke plaats in Mekkah (zoalsal-Mizab – de regengoot aan de Ka'abah) ihraam te nemen, zoals veel mensen doen, noch is er deze keer een Afscheid Tawaaf voor het verlaten van Mekka.

26. Het heeft de voorkeur om van ‘Arafat naar Mina te gaan op de negende van Dhoel- Hidjah nadat de zon is opgekomen.

27. Het is niet toegestaan om van ‘Arafat te vertrekken op de negende van Dhoel-Hidjah voordat de zon onder is. Wanneer de pelgrim na zonsondergang vertrekt, moet hij dat doen met rust en respect.

28. De Maghreb en `Ieshaa'a gebeden moeten worden verricht na het arriveren in Moezdelifah, of het nou de tijd voor Maghreb is of na het aanbreken van de periode van `Ieshaa'a.

29. Het is toegestaan om kiezels te verzamelen voor het stenigen van de Pilaren van elke plek binnen de grenzen van Mekkah (al-Haraam), niet perse in Moezdelifah.

30. Het is niet aanbevolen om de kiezels te wassen. Er bestaat geen enkele overlevering dat gaat over dat de Profeet (vrede en zegeningen zij met hem) of zijn Metgezellen dit ooit deden. Noch horen de gebruikte kiezels opnieuw gebruikt te worden.

31. Het is toegestaan voor vrouwen, kinderen en zwakke individuen om verder te gaan naar Mina aan het einde van de nacht.

32. Wanneer de pelgrim in Mina arriveert op de Dag van ‘Eid (de tiende van Dhoel-Hidjah), moet hij stoppen met het reciteren van talbiejah. De kiezels moeten achtereenvolgend gegooid worden, één voor één, naar de Stenen Pilaar van ‘Aqabah

33. Het is niet vereist dat de kiezels blijven waar ze neergegooid zijn; het is alleen nodig dat ze naast de Pilaar in de ring vallen.

34. Volgens de meningen van geleerden, reikt de periode van offer tot de zonsondergang van de derde dag.

35. Tawaaf al-ifaadah of al-ziyaarah op de dag van `Ied (de tiende van Dhoel-Hidjah) is een essentieel deel van de Hadj, en Hadj is zonder dat niet compleet.

36. De persoon die qiraan maakt tussen Hadj en `Oemrah verricht alleen èèn Sa’ye. Hetzelfde geldt voor het geval van ifraad.

37. Op de Dag van Offer, heeft het de voorkeur dat de pelgrims dingen doen in de volgende volgorde: beginnen met het gooien van de kiezels naar de Pilaren van `Aqabah; dan zijn offer offeren; dan scheert of knipt hij zijn haar, dan maakt hij tawaaf van de Ka`bah gevolgd door sa’ye. Hoewel, het veranderen van deze volgorde is toegestaan.

38. Terugkeren naar volledig normale staat wordt bereikt nadat iemand het volgende heeft gedaan.

a. De kiezels naar de Pilaren van ‘Aqabah gegooid;

b. Zijn hoofd scheert of zijn haar knipt;

c. Tawaaf al-ifaada gedaan met sa’ye.

39. Als een pelgrim besluit zijn verblijf in Mina te verkorten, is het nodig dat hij voor zonsondergang van Mina vertrekt.

40. Voor een kind dat de kiezels zelf niet kan gooien, gooit de voogd namens hem na het gooien van zijn eigen kiezels.

41. Een persoon die niet in staat is om zelf te gooien vanwege hoge leeftijd, ziekte of zwangerschap is toegestaan om iemand anders aan te wijzen (zijn gevolmachtigde) om namens hem of haar te gooien.

42. De gevolmachtigde gooit eerst zijn eigen kiezels en daarna, zonder de plek te verlaten, gooit hij de kiezels van degene die hem gevolmachtigd heeft, bij alle drie de pilaren.

43. Behalve voor de inwoners van de Heilige Moskee, is het verplicht voor iedereen die Hadj at-Tamatt`oe of Hadj al-Qiraan doet om een schaap te offeren of om één zevende deel van een kameel of een koe te delen.

44. Als de pelgrim niet zijn eigen offer kan maken, moet hij drie dagen gedurende de Hadj vasten en zeven dagen nadat hij weer naar huis is gegaan.

45. Het heeft de voorkeur dat deze drie dagen van vasten volbracht zijn voor de Dag van ‘Arafat zodat hij niet hoeft te vasten op die dag, of anders vast hij op de elfde, twaalfde en dertiende dag van Dhoel-Hidjah.

46. Het is toegestaan om deze drie dagen achtereenvolgend of afzonderlijk te vasten, en hetzelfde gaat op voor het thuis vasten van de zeven dagen.

47. De Afscheid Tawaaf (tawaaf al-wida’) is verplicht voor iedere pelgrim behalve de menstruerende en postnatale vrouwen.

48. Het bezoeken van de Moskee van de Profeet (salallaahoe 'alayhie was sallem) is een Soennah, of het nu voor of na de Hadj wordt gedaan.

49. Wanneer je de Moskee van de Profeet (salallaahoe 'alayhie was sallem) binnen gaat, is het Soennah om twee rak’ats van tahiyyat al-masdjied (de salaah van het begroeten van de moskee) te bidden. Hoewel je dit gebed overal in de moskee kan bidden, heeft het de voorkeur om het in de Rawdah te verrichten.

50. Het bezoeken van de graven van de Profeet (salallaahoe 'alayhie was sallem), en anderen is alleen toegestaan voor mannen, en niet voor vrouwen, zodat ze niet hoeven te reizen voor zo’n bezoek.

51. Het wrijven en vegen van de hand over de muren van de kamer met de tombe van de Profeet (salallaahoe 'alayhie was sallem), het kussen, of het omcirkelen zijn allemaal innovaties die zijn verboden. Zulke dingen werden niet gedaan door de vrome voorvaderen, en in het bijzonder, het maken van tawaaf om de kamer de Profeet (salallaahoe 'alayhie was sallem) is shirk (het toeschrijven van deelgenoten aan Allaah Soebhaanahoe wa ta’Ala.

52. Het is ook shirk om de Profeet (salallaahoe 'alayhie was sallem) aan te roepen, voor de vervulling van een behoefte of om een verdriet weg te nemen.

53. Het leven van de Profeet (salallaahoe 'alayhie was sallem) in zijn graf is de staat van barzach (de staat van leven tussen dood en wederopstanding op de Dag des Oordeels) en is in geen enkele manier gelijk met zijn leven op aarde voor zijn dood. De natuur en realiteit van het leven van barzach zijn alleen bekend bij Allaah!!!!

54. Wat een aantal mensen doen die voor het graf van de Profeet (salallaahoe 'alayhie was sallem) staan, de handen opheffen en smeekbedes maken, doen dingen die vreemd zijn voor de Islaam. Dit is een innovatie in de religie.

55. Het bezoeken van het graf van de Profeet (salallaahoe 'alayhie was sallem) is geen verplichting, noch is het een voorwaarde voor het volmaken van de Hadj, zoals sommige mensen denken.

56. De hadieth die door sommige mensen gebruikt worden als argumentatiemateriaal om moedwillig te gaan reizen (uitsluitend) voor het bezoeken van het graf van de Profeet (salallaahoe 'alayhie was sallem), zijn oftewel zwak of ze zijn gefabriceerd.

bron: www.selefiepublikaties.com

De Misprijzing om de Eigen Mening te volgen!

2010-09-03T04:09:00.007+02:00

Allaah Soebhaanehoe wa Ta´ala zegt:

Volgt wat van jullie Heer naar jullie is neergezonden en volgt in plaats van Hem geen andere beschermers; Hoe weinig laten jullie je vermanen! (Soerah Al-Araf Vers: 3)

Imaam aboe Haniefa rahiemehoellaa heeft gezegd:

Als een hadieth sahieh wordt bevonden, dan is dat mijn madhab.

Het is voor niemand halal om meningen te accepteren als ze niet weten waar wij ze vandaan hebben.

Het is Haram voor iemand die mijn bewijsvoering niet kent, om uitspraken te doen op basis van deze woorden.

Wanneer ik iets zeg, dat in tegenspraak is met het Boek van Allaah Ta'ala of met wat verteld is door de boodschapper, vrede en zegeningen zij met hem, negeer dan mijn uitspraak.

Imaam Maaliek ibn Anas rahiemehoellaa heeft gezegd:

Voorzeker, ik ben slechts een sterveling: ik maak (soms) fouten en ik ben (soms) juist. Kijk daarom naar mijn meningen: accepteer alles wat overeenkomt met het Boek en de Soennah; en negeer al hetgeen dat niet overeenkomt met het Boek en de Soennah.

Van iedereen van na de profeet, vrede en zegeningen zij met hem, zal zijn uitspraken worden geaccepteerd en worden verworpen - maar niet van de profeet, vrede en zegeningen zij met hem.

Ibn Wahb heeft gezegd: "Ik hoorde dat er aan Maaliek werd gevraagd over het reinigen tussen de tenen tijdens woedoe-e." Hij zei: De mensen hoeven dit niet te doen.

Ik benaderde hem niet totdat de menigte minder was geworden, en zei toen tegen hem;

"Wij kennen daar een Soennah over." Hij zei: Hoe luidt die? Ik zei, Laith ibn Sa'ed, ibn Lahie'ah en 'Amr al-Ma'aafiri van aboe 'Abdoe-Rahman al-Hoeboeli van Moestawrid ibn Shaddaad al-Qoerayshi die zei: Ik zag de boodschapper van Allaah, vrede en zegeningen zij met hem, tussen zijn tenen wrijven met zijn kleine vinger. Hij zei: Deze hadieth is zuiver; ik had er nog nooit van gehoord tot op heden.

Naderhand hoorde ik dat hij werd gevraagd over hetzelfde onderwerp, waarop hij beval om je te reinigen tussen de tenen.

M’an ibn Iesaa al-Qazzaaz rahiemehoellaah heeft gezegd: Op een dag verliet Iemaam Maalik ibn Anas rahiemehoellaah de moskee. Een man genaamd Aboel-Djieriyah één van de

Moerdjiyah volgde hem en zei: O Aboe Abdillaah! Luister naar wat ik tegen je te zeggen heb, ik zal je overtuigen mijn mening duidelijk maken! Iemaam Maalik rahiemehoellaah zei: En wat als je mij overrompelt (met je mening)? Hij zei: Als ik je overrompel dan volg jij mij! Hij (Maalik) zei: En wanneer er dan een ander persoon komt en ons overrompelt (met ‘zijn’ mening)? Hij zei: Dan volgen wij hem! Maalik rahiemehoellaah zei (daarop): O dienaar van Allaah, Allaah heeft de Profeet maar met één religie gezonden terwijl ik jou van religie naar religie zie overstappen!

Imaam Shaafi'i rahiemehoellaa heeft gezegd:

De Soennah's van de boodschapper van Allaah, vrede en zegeningen zij met hem, bereiken ons allemaal, maar ontsnappen ons net zo goed. Dus altijd als ik mijn mening uitspreek, of een principe formuleer: mocht er op gezag van de boodschapper van Allaah, vrede en zegeningen zij met hem, iets zijn dat tegen mijn mening in gaat, dan is de correcte mening die van de boodschapper van Allaah, vrede en zegeningen zij met hem, en wordt het ook mijn mening.

De moeslimien zijn het er unaniem over eens dat als een Soennah van de boodschapper van Allaah, vrede en zegeningen zij met hem, duidelijk is voor iemand, het niet halal is deze te verlaten voor de uitspraak van wie dan ook.

Als je in mijn geschriften iets vindt dat verschilt met de Soennah van de boodschapper van Allaah, vrede en zegeningen zij met hem, spreek dan op basis van de boodschapper van Allaah, vrede en zegeningen zij met hem, en laat achterwege wat ik heb gezegd.

Als een hadieth sahieh wordt bevonden, dan is dat mijn madhab.

Jij (Ahmad ibn Hanbal) weet meer over hadieth dan ik, dus als een hadieth sahieh is, breng me er dan van op de hoogte, of het nu van Kufah, Basrah of Syri? komt, opdat ik de visie van de hadieth kan overnemen, als het tenminste sahieh is.

In iedere zaak waar de mensen van de overleveringen een uitspraak van de boodschapper van Allaah, vrede en zegeningen zij met hem, bevinden, en die mijn uitspraak tegen spreekt, neem dan mijn woorden terug, of het nu tijdens mijn leven of na mijn dood gebeurt.

Als je mij iets hoort zeggen, en tegengesteld daaraan is authentiek overgeleverd van de profeet, vrede en zegeningen zij met hem, weet dan dat mijn intelligentie verloren is gegaan.

Voor alles wat ik zeg geldt, dat als er iets onvervalst van de profeet, vrede en zegeningen zij met hem, is dat tegengesteld is aan mijn woorden, dan komt de hadieth van de profeet, vrede en zegeningen zij met hem, eerst, dus volg dan niet mijn mening.

Iedere verklaring op gezag van de profeet, vrede en zegeningen zij met hem, is ook mijn visie, zelfs al hoor je het niet van mij.

Imaam Ahmad ibn Hanbal rahiemehoellaa.

Imaam Ahmad ibn Hanbal was de belangrijkste van de imaams in het verzamelen van de Soennah en het er zich aan houden, zo sterk zelfs dat hij het zelfs afkeurde dat er een boek bestond die uit gevolgtrekkingen en meningen werd geschreven. Daarom heeft hij gezegd:

Volgt mijn mening niet; noch die van Maaliek, Shaafi'i, Awzaa'i of Thawri, maar neem van waar zij namen.

Doe je dien niet na van 1 van hen, maar van alles wat van de profeet, vrede en zegeningen zij met hem, en zijn metgezellen komt; vervolgens komen hun opvolgers, waartussen men kan kiezen.

Navolgen betekent dat men datgene volgt wat van de profeet, vrede en zegeningen zij met hem, en zijn metgezellen komt; na de opvolgers, heeft men een keuze.

De mening van Awzaa'i, van Maaliek, van aboe Haniefah: Het zijn allemaal meningen, en in mijn ogen is alles gelijkwaardig. Echter, het bewijs staat in de overleveringen (van de profeet, vrede en zegeningen zij met hem, en zijn metgezellen).

Degene die een verklaring van de boodschapper van Allaah, vrede en zegeningen zij met hem, verwerpt, staat aan de rand van destructie.

Dit zijn duidelijke, heldere uitspraken van de imaams (moge Allaah Ta'ala tevreden met hen zijn) over het vasthouden aan de hadieth en het verbieden van het volgen van hun meningen zonder duidelijk aantoonbare bewijzen, zodanig dat louter meningen en interpretaties niet acceptabel zijn.

Kortom, degene die vast zou houden aan alles van de Soennah dat authentiek bevonden was, ook al ging het tegen sommige van de uitspraken van de imaams in, zou niet tegen zijn madhab ingaan, noch van hun pad afwijken; sterker nog, een dergelijk persoon zou ze allemaal volgen en daarmee het meest betrouwbare handvat pakken, dat nooit breekt. Dit zou echter niet het geval zijn voor degene die 1 van de authentieke Soennahs zou verlaten, omdat deze hun visie tegensprak; nee, een dergelijk persoon zou hen ongehoorzaam zijn en tegen bovengenoemde uitspraken in gaan, terwijl Allaah Soebhaanehoe wa Ta´ala zegt: Bij jouw Heer, zij zullen geen gelovigen zijn totdat zij jou (profeet) laten oordelen over waar zij over van mening verschillen en dan in zichzelf geen weerstand vinden tegen wat jij oordeelde, en zij het volledig aanvaarden. (Soerah An-Nisa Vers: 65)

Waarom worden sommige mensen lelijk?

2010-09-03T03:42:00.004+02:00

Shaychoel Islaam ibn Taymiyyah rahiemehoellaa zegt het volgende:

''De persoon die oprecht en eerlijk is'', zijn eerlijkheid is klaarblijkelijk vanuit de straling op zijn gezicht, en zijn eerlijkheid kan gekend worden aan de hand van zijn gloed op zijn gezicht, evenzo het tegengestelde van de zondaar en leugenaar. Hoe ouder een persoon wordt, des te meer deze tekenen duidelijk worden. Dus een persoon zal als kind een helder gezicht hebben, echter als hij een zondig persoon wordt, volhardend in het verrichten van zonden, dan zal er zich een lelijk gezicht manifesteren in een latere stadia in zijn leven, en het tegenovergestelde is ook waar. Er is overlevert dat ibn `Abbaas (radiallaahoe `anhoe) heeft gezegd:

Voorzeker, rechtschapenheid verlicht het hart, laat het gezicht stralen, versterkt het lichaam, vermeerdert voorzieningen, en produceert een liefde in de harten van de schepping voor die persoon. Terwijl zondigheid het hart donker maakt, het gezicht vergrijst (somber maakt), het lichaam verzwakt, en een haat produceert in de harten van de schepping voor die persoon.

Het is mogelijk dat een persoon niet met opzet liegt, hij kan zelfs een persoon zijn die zich inzet in het verrichten van ibaadah en zuhd (wegblijven van de genietingen in deze wereld die toegestaan zijn) heeft. Echter heeft hij een valse incorrecte `Aqiedah betreffende Allaah, Zijn religie of Zijn Boodschapper (sallahoe `alayhie was sallem) of Zijn rechtschapen dienaren. En wat zich in de binnenkant bevindt heeft een effect op de buitenkant. Dus, deze valse incorrecte `Aqiedah waarvan hij dacht dat die correct was reflecteer op zijn gezicht, en zijn gezicht zal donker zijn in de mate van de valsheid die hij bezit. Zoals het is overlevert dat `Othmaan ibn `Affan (radiallahoe `anhoe) heeft gezegd:

Niemand verbergt het kwade in zichzelf behalve dat Allaah het duidelijk maakt aan de hand van zijn gezichtsuiterlijk en hetgeen zijn tong uitspreekt.

Vandaar dat sommige selef zeiden:

Als een persoon van innovatie zijn baard iedere dag zou verven, dan zou de verf van innovatie op zijn gezicht blijven.

Op de Dag des Oordeels zal dit zeer duidelijk zijn zoals Allaah zegt:

En op de Dag des Oordeels zul je zien van degene die gelogen hebben tegen Allaah dat hun gezichten zwart zullen zijn. Is er niet in Hel een verblijfplaats voor de arroganten?" [Soerah az-Zoemar, 39:60]

Hij Ta`ala zegt ook:

Op de dag dat sommigen gezichten wit zullen worden en sommigen zwart zullen worden; wat betreft degene waarvan de gezichten zwart zullen worden (tegen hen zal er gezegd worden): Hebben jullie Geloof verworpen nadat jullie het geaccepteerd hebben? Proef dan de bestraffing voor het verwerpen van Geloof. [Soerah Ali-`Imraan, 3:106]

Ibn `Abbaas en anderen hebben over dit vers gezegd:

'De lichte gezichten zullen Ahloel-Soennah zijn, en de donkere gezichten zullen de mensen van bid`ah en opsplitsing.

Bron: Aj-jawaab as-saheeh (Vol.4, pg. 306-307)

Kennis is in vele opzichten superieur over het geld!

2010-09-03T03:36:00.002+02:00

Door Iemaam Ibn Qaiyyim rahiemehoellaah.

In de volgende stappen legt Ibn Al-Qayyim (rahiemehoellaah) uit waarom kennis volmaakter is dan het geld:

1.Jij bewaakt het geld, terwijl de kennis (van Islaamitisch monotheïsme) jou bewaakt.

2.Geld vermindert alleen maar als je het weggeeft, terwijl de kennis zich vermenigvuldigt als je het weggeeft.

3.Het geld is de erfenis van de koningen en de rijken. De kennis is de erfenis van de profeten (`alayhimoes-salaam). Het geld verlaat zijn eigenaar bij overlijden. De kennis gaat bij overlijden met zijn eigenaar mee het graf in.

4.Het geld beheerst de kennis niet, daarentegen beheerst de kennis het geld wel.

5.Iedereen (ver)krijgt het geld: de moe’min (gelovige), de kafir (ongelovige), de eerlijke en de oneerlijke. Maar profijtvolle kennis (ver)krijgt alleen de moe’min (gelovige in de Eenheid van Allaah en de boodschap van Zijn profeet).

6.Niemand, behalve de arme en de behoeftige, heeft de rijken nodig, terwijl alle lagen van de bevolking, van zwerver tot koning, de bezitter van kennis (de `aalim) nodig hebben.

7.Het verzamelen en bewaren van geld maakt de ziel verrot, gierig en hebzuchtig, terwijl het verzamelen en bewaren van kennis de ziel (eigen-ik) versterkt en reinigt.

8.Het geld maakt de ziel (eigen-ik) opstandig, trots, hooghartig en pronkzuchtig, maar de kennis (van Islaamitisch monotheïsme) maakt de ziel nederig en gehoorzaam (aan Allaah en Zijn profeet Mohammed (moge Allaah's Zegen en Vrede met hem zijn)).

9.Het geld is een gordijn tussen geluk en ongeluk (aan de hand waarvoor het gebruikt wordt). De kennis brengt de ziel naar het geluk (waar deze voor geschapen is).

10.Rijkdom aan kennis is volmaakter dan rijkdom aan geld, want als je geld opraakt wordt je straatarm terwijl je niet bang hoeft te zijn dat je kennis opraakt, want het vermenigvuldigt zich alleen maar (als je handelt naar hetgeen je weet).

11.Geld maakt zijn eigenaar slaaf van het wereldse. Kennis echter maakt zijn eigenaar slaaf van de Heer der Werelden (Allaah (Soebhaanehoe wa Ta`ala)).

12.Liefde voor de doenja (het wereldse), geld en het streven naar rijkdom is de oorsprong van elke zonde, maar liefde voor de kennis (van Islaamitisch monotheïsme) en het bestuderen van deze kennis is de oorsprong van elke gehoorzaamheid aan Allaah (Soebhaanehoe wa Ta`ala).

13.De waarde van de rijke (voor zichzelf en voor de mensen) ligt in zijn geld en rijkdom, echter de waarde van de `aalim (Islaamitische geleerde) ligt in zijn kennis. Nu, als het geld op is en de rijke niet meer rijk is, dan verdwijnt zijn waarde en aanzien, terwijl de waarde en het aanzien van de `aalim nooit verdwijnt, omdat zijn kennis blijvend is (zolang hij datgene wat hij weet in de praktijk brengt).

14.Zelfs al kreeg de `aalim voor zijn kennis doenja (geld, wereldse rijkdom) aangeboden, dan zou dit voor hem (omgerekend) niet eens de waarde van een droog stokje hebben, terwijl de (nadenkende) rijke als hij de edelheid, superioriteit en volmaaktheid van de kennis (van Islaamitisch monotheïsme) begrijpt, zou willen dat hij de kennis heeft ter waarde van zijn rijkdom of meer (kijk bijv. naar de metgezel van de Profeet (moge Allaah's Zegen en Vrede met hem zijn); Moes’ab Ibn Oemayr (radieAllaahoe `anhoemaa). Hij gaf zijn grote rijkdom op voor de kennis (van Islaamitisch monotheïsme).

15.Niemand heeft Allaah (Soebhaanehoe wa Ta`ala) ooit gehoorzaamd zonder kennis (van Islaamitisch monotheïsme) en de grootste groep mensen die Hem ongehoorzaam is, is dit alleen maar door hun slaafsheid aan geld (denk aan drugs, prostitutie, gokken, steekpenningen, rentegelden enz.).

16.De verzamelaar van geld nodigt de mensen uit naar de doenja (met zijn positie en bezit). De `aalim nodigt de mensen uit naar Allaah (Soebhaanehoe wa Ta`ala)(met zijn kennis en positie).

17.Rijkdom is de oorzaak van de ondergang en vernietiging van zijn bezitter omdat velen rijkdom vereren en adoreren. Als je iemand ziet die zich bezighoudt met de aanbidding van rijkdom, weet dan dat het een versnelling is van zijn ondergang. Rijkdom aan kennis (van Islaamitisch monotheïsme) is de oorzaak dat de mens levens (kracht) krijgt en levens(kracht) kan geven aan anderen. Wanneer de mensen iemand zien die zich bezighoudt met kennis, dan respecteren, bewonderen en houden ze van hem en volgen ze hem aan de hand van wat hij hen onderwijst over Allaah's Woord (De Koran) en de authentieke Soennah (uitspraken, handelingen en goedkeuringen) van de profeet (moge Allaah's Zegen en Vrede met hem zijn).

18.Het genot dat uit rijkdom (van geld) valt te putten is of een illusionair genot, of een dierlijk genot. Als iemand geniet van het verzamelen en verkrijgen van geld (op een zodanige wijze dat dit zijn belangrijkste levensdoel wordt) dan is dit een illusionair genot. Maar wanneer hij ervan geniet om het geld uit te geven aan zijn lusten en begeerten (in haraam = alles wat Allaah (Soebhaanehoe wa Ta`ala) voor de mens verboden heeft, omdat het schadelijk is voor hem of om een reden die alleen Allaah (Soebhaanehoe wa Ta`ala) kent) dan is dit een dierlijk genot. Het genot dat vanuit kennis (van Islaamitisch monotheïsme) voortvloeit is een spiritueel genot wat lijkt op het verheven genot van de engelen (maar er is een verschil tussen de twee soorten van genot!)

19.Rijkdom in geld gaat gepaard met vrees en bedroefdheid, want de rijke is bedroefd voordat hij het geld heeft en nadat hij het geld heeft bang dat ze het van hem zullen stelen en hoe groter de omvang van het geld des te groter is zijn angst.

20.De rijkelui moeten hun rijkdom zeker een keer verlaten en dat doet verschrikkelijk veel pijn. De kennis (van Islaamitisch monotheïsme) verlaat zijn eigenaar nooit (zolang hij het naleeft en ernaar werkt) dus pijnigt en kwelt het hem niet.

21.Wie wordt gerespecteerd en bewonderd omwille van zijn geld is, als zijn geld op is, alle respect en bewondering kwijt. Terwijl degene die wordt gerespecteerd en bewonderd voor zijn kennis alleen nog maar meer gerespecteerd en bewonderd wordt (als die kennis is gebaseerd op de Koran, de Soennah en het begrip van de Selefoes-Saalih (Vrome Voorgangers).

Verder zegt Ibnoel-Qaiyyim (rahiemehoellaah):

“Als de doenja uit tijdelijk aanwezig goud zou bestaan en het hiernamaals uit eeuwig aanwezig zand zou bestaan, dan zou een slim persoon voor het eeuwig blijvende zand kiezen en het tijdelijk bestaande goud links laten liggen!!!. Welnu, de doenja is tijdelijk bestaand zand en het hiernamaals eeuwig blijvend goud. Hoe kun je dan voor het tijdelijke kiezen?”

Arabische Bron: Samenvatting uit Miftah Daar as-Sa’aada

Vragen aan een vrouw voor een huwelijk

2010-08-28T04:18:00.002+02:00

De regelgeving betreffende goedkeuring vragen aan een vrouw voor een huwelijk

Auteur: Shaych Saalih al-Fauwzaan (hafidhahullaah)

Aan het huwen van een vrouw worden voorwaarden gesteld. Een vrouw zal onder één van de volgende drie voorwaarden vallen:

1. Zij zal oftewel een jonge maagd zijn die de puberteit nog niet heeft bereikt en die nog nooit getrouwd is geweest.
2. Of zij zal een maagd zijn die de puberteit heeft bereikt en nog nooit getrouwd is geweest.
3. Of zij zal reeds getrouwd zijn geweest. Voor elk geval bestaat een aparte regelgeving.

1.) Betreffende de jonge maagd die de puberteit nog niet heeft bereikt is er geen ikhtilaaf (verschil van mening) tussen de geleerden, dat de vader het recht heeft haar te huwen zonder haar toestemming, want er is geen reden voor het vragen om toestemming aan een jong kind.

Aboe Bakr (Radie Allaahoe ‘anhoe) huwde zijn dochter Aisha (Radie Allaahoe ‘anhaa) uit aan de Boodschapper (Sal Allaahoe ‘alayhi wa sellem) toen zij slechts zes jaar oud was en hij (Radie Allaahoe ‘anhoe) stuurde haar naar de Profeet (Sal Allaahoe ‘alayhi wa sellem) toen zij negen jaar was. (Overgeleverd door Boechaarie en Moeslim)

Iemaam ash-Shawkaanee (Rahiemehoellaah) zei in Neel al-Awtaar V.6 blz. 128-129: “De genoemde hadieth is een bewijs dat een vader volledige autoriteit heeft, om zijn dochter, die nog niet de puberteit heeft bereikt, uit te huwen zonder haar toestemming.” Tevens schrijft hij, “Deze hadieth bewijst ook dat een jong meisje aan een oudere man uitgehuwelijkt kan worden.” Iemaam Boecharie (Rahiemehoellaah) heeft een hoofdstuk in zijn Sahieh dat over deze kwestie gaat, en onder dit hoofdstuk overleverde hij dezelfde hadith over Aisha (Radie Allaahoe ‘anhaa). Al-Hafiedh ibn Hajar (Rahiemehoellaah) heeft een idjmaa’(overeenstemming) overgeleverd (van geleerden) in zijn boek Fathul Baari over deze kwestie.”

Al-Allaamah ibn Qudaamah (Rahiemehoellaah) schrijft in al-Mughni dat al-Allaamah ibn Mundir vast heeft gesteld dat: “Alle mensen van de kennis van wie wij kennis hebben genomen een idjmaa’(overeenstemming) hebben over deze kwestie, dat een vader zijn jonge dochter die nog niet de puberteit heeft bereikt kan uithuwen (zonder haar goedkeuring) op de voorwaarde dat hij de geschiktheid en aansluitbaarheid van het huwelijk voor ogen houdt.”

Ik (Shaych Fauwzaan) zeg dat het uithuwelijken van Aisha (Radie Allaahoe ‘anhaa) aan de Boodschapper (Sal Allaahoe ‘alayhi wa sellem) door Aboe Bakr (Radie Allaahoe ‘anhoe) op de leeftijd dat zij slechts zes jaar was, een weerlegging is van die mensen die het uithuwelijken van jonge meisjes aan oudere mannen ontkennen of er een afkeer van hebben. En op grond van onwetendheid over het Boek en de Soennah proberen zij het af te schilderen als iets slechts en verkeerd.

2.) Wat een jonge maagd of een vrouw betreft die de puberteit heeft bereikt; zij kan alleen uitgehuwelijkt worden met haar toestemming, en haar zwijgzaamheid zal gezien worden als goedkeuring. De Boodschapper van Allaah (Sal Allaahoe ‘alayhi wa sellem) heeft namelijk gezegd: “Een jonge maagd kan alleen met haar toestemming gehuwd worden.” Er werd gezegd, “En hoe is haar goedkeuring? “ Hij (Sal Allaahoe ‘alayhi wa sellem) zei: “Haar zwijgzaamheid.” (Boechaarie en Moeslim)

In overeenstemming met de mensen van de kennis is er bepaald dat het noodzakelijk is toestemming te vragen aan een vrouw die de puberteit bereikt heeft, zelfs als degene die haar uithuwelijkt haar eigen vader is.

Al-Allaamah ibnul Qayyim (Rahiemehoellaah) zegt in al-Hoedaa an-Nabawi v.5, blz. 96: “De meerderheid van de Selef en Iemaam Aboe Haniefah en Iemaam Ahmed (Rahimahoemoellaah) nemen hetzelfde aan volgens één overlevering, en hier wordt de voorkeur aan gegeven.” Want dit is wat overeenkomt met de bevelen en verboden van de Boodschapper van Allaah (Sal Allaahoe ‘alayhi wa sellem).

3.) Voor een vrouw die reeds getrouwd is geweest geldt dezelfde regel, dat haar toestemming nodig is om te kunnen trouwen, het verschil is alleen dat haar toestemming duidelijk en uitgesproken moet worden in woorden als “ja”of “nee”, in tegenstelling tot een jonge maagd of een vrouw wiens zwijgzaamheid als een “ja” wordt beschouwd. In al-Mughni v.6 p.493 wordt er vermeld: “We kennen geen enkel ikhtilaaf (verschil) tussen de mensen van de kennis over deze kwestie, dat de vrouw die eerder getrouwd is geweest haar goedkeuring in expliciete woorden moet uitdrukken, want er zijn duidelijke ahaadieth, en ook omdat de tong hetgeen zegt wat er zich in het hart afspeelt. Dit gebeurt altijd als er een goedkeuring nodig is.

Shaychoel Islaam ibn Taymiyyah (Rahiemahoellaah) zegt in Majmoo’ al-Fataawaa v.32 p.39-40: “Niemand heeft het recht een vrouw te trouwen zonder haar goedkeuring. Dit hebben we geleerd van de Boodschapper van Allaah (Sal Allaahoe ‘alayhi wa sellem). Als een vrouw iemand niet wil trouwen dan kan zij niet gedwongen worden hem te huwen, maar een jong meisje die nog niet de puberteit heeft bereikt kan zonder haar goedkeuring uitgehuwd worden door haar vader. Maar degene die al getrouwd is geweest kan niet zonder haar toestemming uitgehuwd worden, niet door haar vader, noch door een ieder ander, en de moslims zijn het hier unaniem over eens. Een jonge maagd of een vrouw die de puberteit heeft bereikt kan eveneens niet uitgehuwd worden, door haar vader of grootvader, zonder haar goedkeuring. Ook hierover is er een overeenkomst van de moslims. De vader en grootvader moeten ook toestemming aan haar vragen. Maar er is een verschil van mening over dit hoekm ( bevel), of dit waadjieb (verplicht) of moestahab (aanbevolen) is. De juiste uitspraak is dat het vragen om haar goedkeuring waadjieb (verplicht) is voor beiden. De verantwoordelijke, (i.e. de vader) als het om de man gaat aan wie hij zijn dochter uithuwelijkt, moet de vrees en Taqwa voor Allaah voor ogen houden aangezien het een vereiste is om in overweging te nemen en of die persoon bij zijn dochter zal passen. Hij moet de voordelen die zijn dochter zou kunnen bereiken voor ogen houden en haar om die reden uithuwelijken. En hij moet voorzichtig zijn haar niet uit te huwelijken omdat het hem persoonlijke voordelen zou kunnen opleveren.”

Bron: www.selefiepublikaties.com

Deugdzaamheid van het gebed

2010-08-27T02:20:00.006+02:00

door Iemaam Mohammed Ibn Saalih al-`Othaymien

Het gebed is de tweede pilaar van de pilaren van Islaam, en de meest belangrijke pilaar van de Islaam na de Shahaadah (getuigenis) van geloof.

Het gebed is een link tussen de dienaar en zijn Heer. De Profeet (salallaahoe `alayhie was sallem) heeft gezegd:

"Voorwaar, wanneer één van jullie bidt, dan spreekt hij in het privé met zijn Heer." [Overgeleverd door al-Boechaarie]

En Allaah heeft in een hadieth qoedsie gezegd:

"Ik heb het gebed tussen Mijzelf en Mijn dienaar in twee gedeelten verdeeld, en Mijn dienaar zal datgene krijgen waarnaar hij vraagt.

Dus wanneer de dienaar zegt: ‘Al-Hemdoelilaahie Rabbi al ‘Alamien’, zegt Allaah: ‘Mijn dienaar heeft Mij geprezen.’

En wanneer hij zegt: ‘Ar Rahmaanie Rahiem’, zegt Allaah: ‘Mijn dienaar heeft Mij verheerlijkt.’

En wanneer hij zegt: ‘Maalikie yamie Dien’, zegt Allaah: ‘Mijn dienaar heeft Mij geëerd.’

En wanneer hij zegt: `Iyyaaka Na`boedoe wa Iyyaak Nasta`ien`, zegt Allaah: `Dit is tussen Mij en Mijn dienaar en Mijn dienaar zal krijgen waarnaar hij vroeg.`

En wanneer hij zegt: `Ihdienas Siraatal Moestaqiem. Sieraatal Ladhiena an `amta `alayhiem. Ghayriel Maghdoebie `Alayhiem wala Daalien`, zegt Allaah:

`Dit is voor Mijn dienaar en voor Mijn dienaar zal datgene zijn waarnaar hij heeft gevraagd.`" [Overgeleverd door Moslim]

Het gebed is een tuin van `ibaadaat (handelingen van aanbidding), waarin elke schitterende type van aanbidding wordt gevonden. Er is Takbier, waarmee het gebed wordt begonnen, het staan (qiyaam) waarin een persoon de woorden van Allaah reciteert, het buigen (roekoe`) waarmee hij zijn Heer eert, het terugkomen van de buigende positie (rafa` min ar-roekoe`), die gevuld is met het prijzen van Allaah, de neerwerping (soedjoed) waarin hij Allaah verheerlijkt bij Zijn Hoogheid en waarin hij Hem smeekt door middel van smeekbeden, het zitten waarin zich de tashahoed bevindt en vele smeekbeden, en het afsluiten met de Tasliem.

Het gebed is een middel van hulp en ondersteuning in tijden van nood en verdriet. En het weerhoudt een persoon van kwade en schaamteloze daden. Allaah zegt:

"Zoek hulp in geduld en het gebed."

En Hij zegt:

"Reciteer wat aan je is geopenbaard van het Boek en verricht het gebed. Voorwaar, het gebed weerhoudt iemand van kwade en schaamteloze daden."

Het gebed is het licht van de gelovigen in hun harten en de plaatsen waar zij bijeenkomen (Dag des Oordeels). De Profeet (salallaahoe `alayhie was sallem) heeft gezegd:

"Het gebed is licht"

En hij (salallaahoe `alayhie was sallem) heeft gezegd:

"Diegene die waakt over zijn gebeden, het zal een licht zijn, een bewijs en een middel van redding voor hem op de Dag des Oordeels." [Overgeleverd door Ahmed, Ibn Hibbaan en at-Tabaraanie]

Het gebed is de vreugde en genot van de ziel van een gelovige. De profeet (salallaahoe `alayhie was sallem) heeft gezegd:

"Denk je dat als er een rivier was bij een van jullie deuren en je er vijf maal per dag in zou baden dat er nog viezigheid op je zal blijven?"

Zij de Metgezellen antwoordde:

"Er zou geen viezigheid op hem blijven."

De Profeet (salallaahoe `alayhie was sallem) zei toen:

"Zo is dat ook met de vijf dagelijkse gebeden, door hen wast Allaah de (kleine) zondes weg." [Overgeleverd door al-Boechaarie en Moslim]

En de Profeet (salallaahoe `alayhie was sallem) heeft gezegd:

"De vijf dagelijkse gebeden en Djoemoe`ah (gebed) tot aan Djoemoe`ah zijn een compensatie voor de zonden die tussen hen plaats vinden zo lang iemand niet schuldig is aan grote zonden." [Overgeleverd door Moslim ]

Het gezamenlijk gebed: Ibn `Omar (radiallaahoe `anhoe) overlevert dat de Profeet (salallaahoe `alayhie was sallem) heeft gezegd:

"Het gezamenlijk gebed is beter dan het alleen bidden door middel van zevenentwintig graden." [Overgeleverd door al-Boechaarien en Moslim]

Ibn Mas`oed (radiallaahoe `anhoe) heeft gezegd:

"Diegene die blij zou zijn om Allaah morgen te ontmoeten als Moslim, laat hem dan de vijf dagelijkse gebeden verrichten vanuit de plaatsen waar ze worden opgeroepen (i.e. moskeeën), want voorwaar, Allaah heeft voor jouw Profeet de wegen van leiding opgelegd. En zeer zeker zijn deze (vijf dagelijkse gebeden in de moskeeën) de wegen van leiding. En als je thuis bidt zoals deze man die weg blijft (bij het bidden in de moskeeën) en thuis bidt, dan zou je de Soennah hebben verwaarloosd. En als je de Soennah verwaarloosd van jouw Profeet (salallaahoe `alayhie was sallem) dan zul je afdwalen. Er is geen persoon die de reiniging goed verricht, en zich dan opmaakt om naar een van de moskeeën te gaan behalve dat Allaah een goede daad voor hem noteert voor elke stap die hij neemt en hem verheft in rang en een kwade daad doet uitwissen. Je hebt ons gezien, en niemand zou weg blijven van het gebed in de moskee behalve een hypocriet wiens hypocrisie bekend is. En voorwaar een persoon zou gesteund door twee mannen worden gebracht tot dat hij in de rijen stond voor het gebed." [Overgeleverd door Moslim]

Al-Ghoeshoe` (onderdanigheid) in het gebed, dat betekent:
1) het hart aanwezig is en oplettend, en
2) het behouden van die conditie, zijn allebei van de middelen van het binnentreden van het Paradijs.

Allaah zegt:
"Voorwaar, succesvol zijn de gelovigen. Diegene die onderdanig zijn in hun gebeden. En diegene die weg blijven van arrogant gepraat. En diegene die de zakaat betalen. En diegene die hun geslachtsdelen beschermen, behalve voor (met uitzondering van) hun echtgenoten of degenen (vrouwen) die zij met hun rechterhanden bezitten (slavinnen), want voorwaar zij hebben geen schuld (hierin). Dus diegene die het buiten dit zoekt, zij zijn de zondaren. En diegene die hun toevertrouwingen en verplichtingen in stand houden. En diegene die hun gebeden verrichten. Zij zijn de erfgenamen, diegene die al-Firdaus (hoogste niveau in het paradijs) zullen erven, waarin zij voor altijd zullen verblijven."

Oprecht zijn in het gebed jegens Allaah, en het te verrichten volgens de manier waarop het staat beschreven in de Soennah zijn de twee fundamentele voorwaarden voor de acceptatie ervan. De Profeet (salallaahoe `alayhie was sallem) heeft gezegd:

"Voorwaar, handelingen worden alleen door hun intentie bepaald en voorwaar ieder mens zal alleen dat krijgen wat met zijn intentie (bedoeling) samenhangt." [Overgeleverd door al-Boechaarie en Moslim]

De Profeet (salallaahoe `alayhie was sallem) heeft gezegd:

Bid zoals jullie mij hebben zien bidden." [Overgeleverd door al-Boechaarie]

"Geschreven door Mohammed Ibn Saalih al-`Othaymien op 4-13/1406 NH

Bron: Sifat Salaat an-Nabie - www.selefiepublikaties.com – Deugdzaamheid van het gebed.

De etiquetten van het Huwelijk en de Bruiloft

2010-08-26T03:29:00.002+02:00

Deel 1 - Deel 2- Deel 3 - Deel 4

door schaych al-Albaani rahiemehoellaah

De basisregel in de wereldse zaken is geoorloofdheid

2010-08-12T03:49:00.002+02:00

In dit artikel, dat genomen is uit het prachtige werk "Mandhoema Oesoel al-Fiqh wa qawaa'iedoehoe" van de Edele Shaykh Muhammed ibn Saalih al-Uthaymien -rahiemahoellaah-, wordt uitvoerig een belangrijke stelregel behandeld die van groot belang is in ons dagelijkse leven als moslims.

Lees het hier

Regelgevingen omtrent al-Ghoesl.

2010-08-12T03:46:00.001+02:00

In dit artikel wordt er gefocust op het verduidelijken van de regelgeving van reiniging voor al-hadath al-akbar (grote rituele onreinheid), zij het janaabah, of al-haydh (menstruatie) of an-nifaas (postnatale bloeding).

Deze vorm van reiniging wordt al-ghoesl (grote rituele wassing) genoemd, gedurende welke iemand zijn gehele lichaam wast op een specifieke manier welke wij hieronder zullen uitwerken.

Lees meer hier

Salaat ad-Doha

2010-08-12T03:43:00.002+02:00

In dit artikel wordt er ingegaan op de regelgevingen omtrent het Doha gebed en de belangrijke positie die dit gebed geniet binnen de Islaam. Zoals Aboe Hoerairah (radiyaAllaahoe ‘anhoe) zei:

“Mijn vriend de Boodschapper van Allaah (salallaahoe ‘alayhie wa sallam) adviseerde mij drie zaken: elke maand drie dagen vasten, het verrichten van as-Salat ad-Doha, en het verrichten van al-Witr voor het slapengaan.”

Lees meer hier

Het gevaar van ribaa en de situatie van de accountant.

2010-08-12T03:39:00.001+02:00

“De boodschapper van Allaah ( صلى الله عليه و سلم ) vervloekte degene die (rente) neemt, degene die het betaald, de schrijver die de rente opschrijft, en de twee getuigen.”

En hij zei over hen, “Zij zijn allen hetzelfde.”.

Is de schrijver van ribaa nu enkel degene die de oorspronkelijke aangelegenheid van de transactie zelf opschrijft? Of omvat het elk individu ongeacht hoe ver hij staat van de oorspronkelijke aangelegenheid van de ribaa, zoals het voorbeeld van een accountant die verzamelt en cijfers uitrekent in boekhoudkundige werken anders dan de oorspronkelijke ribaa contracten, zoals dit verwacht wordt van hem? Word zo een accountant gezien als een “schrijver die de ribaa opschrijft”?

Lees meer hier

Verboden handelingen tijdens rituele onreinheid.

2010-08-12T03:31:00.002+02:00

Dit artikel van de Moelakhas al-Fiqhie serie van Selefienederland gaat in op de regelgevingen omtrent de rituele onreinheid en welke handelingen verboden zijn om te verrichten wanneer de moslim in deze staat van onreinheid verkeert.

Lees meer hier

Omgang met kinderen in de moskee.

2010-08-12T03:29:00.001+02:00

Dit artikel bevat twee belangrijke vragen betreffende situaties die vaak voorkomen in het dagelijkse leven, en die iedereen die regelmatig in de moskee komt wel eens heeft meegemaakt. De ene vraag gaat over personen die kinderen laten opstaan uit de eerste rij en ze naar achteren sturen om vervolgens hun plaats in te nemen, Shaykh oel-Islaam Bin Baaz geeft hierop antwoord. De tweede vraag gaat over of kinderen mogen meebidden in de rijen of dat men aparte rijen dient te maken voor hen, Shaykh Yahyaa al-Haadjoerie geeft hierop antwoord.

Lees het hier

Idjtihaad en Taqlied.

2010-08-08T03:51:00.002+02:00

De methodologie van de Selef desbetreffende Idjtihaad en Taqlied.

Verboden en toegestane vormen van Taqlied (blindvolgen)

De toegestane vorm van Taqlied:

Shaych Saalih al-Fauwzaan (hafidhahullaah) heeft hierover gezegd: “En betreffende de toegestane vorm van het blind volgen (at-taqliedoel-moebaah), dan is dit voor de algemene persoon ('ammee) die, als hij niet de mensen van kennis volgt hij zal afdwalen van het pad van Allaah. Allaah, de Almachtige en Majesteitelijke, zegt:

“Vraag de mensen van kennis indien jullie het niet weten.” (Soerah an-Nahl 16:43)

En Taqlied (blindelings volgen) wordt niet gedaan bij zo maar iemand. Eerder, wordt het gedaan bij degene waaraan kennis en vroomheid wordt toegeschreven en hier om bekend staat bij de mensen.” (Moentaqaa min Fataawaa (5/363))

Shaychoel-Islaam Ibn Taymiyyah (rahimahullaah) zei: “Wanneer een Moslim tegen over een problematische situatie staat, dan moet hij trachten een uitspraak te verkrijgen van iemand waarvan hij gelooft dat die hem een uitspraak zal geven gebaseerd op wat Allaah en Zijn Boodschapper (salallaahu aleihi wa sallem) wettig hebben gemaakt; welke school van belijding (madhab) hij dan ook heeft. Het is geen verplichting voor elke moslim om een bepaald individu van onder de Geleerden blindelings in alles wat hij zegt te volgen. Noch is het een verplichting voor elke moslim om een bepaalde madhab van de Geleerden blind te volgen. Sterker nog, van elke persoon wordt diens uitspraken genomen of gelaten, behalve die van Allaah`s het, het volgen van een Imaam of persoon zonder zijn bewijsvoering te kennen.

Boodschapper (salallaahoe `alayhie was sallem). Het volgen van een madhab van een bepaald individu vanwege een onvermogen van weten wat wettig is gemaakt, is van datgene wat toegestaan is; het is niet hetgeen wat verplicht is voor elke individu, als zij de mogelijkheid hebben om te weten wat wettig is zonder deze vorm van blindelings volgen (taqlied). Dus elke individu moet Allaah zoveel hij kan vrezen, en kennis zoeken van hetgeen wat Allaah en Zijn Boodschapper (salallaahoe `alayhie was sallem) ons hebben opgedragen; (namelijk het) doen van hetgeen wat is opgedragen en het wegblijven van hetgeen wat verboden is.” (Madjmoo’ Fataawaa (20/208-209))

Shaychoel-Islaam Ibn Taymiyyah zei ook: “En voor degene die het vermogen heeft om idjtihaad3 uit te voeren, is het dan voor hem toegestaan om taqlied te maken? Over deze vraag is een verschil van mening, maar de correcte mening is, dat het toegestaan is voor degene als hij niet in staat is om idjtihaad uit te voeren; vanwege de bewijzen die hetzelfde zijn, of vanwege een tijdsdwang om idjtihaad uit te voeren, of door de bewijzen die niet duidelijk voor hem zijn. Dus, in (zulke) gevallen waardoor hij er niet toe in staat is, dan vervalt de verplichting van het maken van idjtihaad vanwege zijn onvermogen.” (Madjmoo Fataawaa 20/204)

De verboden vormen van Taqlied

Ibn al-Qayyim (rahimehoellaah) zei over de verboden vormen van taqlied:

“Dit is van drie typen:

1. Totaal weg gaan van hetgeen wat Allaah heeft doen nederdalen, maar eerder tevreden zijn met de taqlied van onze voorvaderen.

2. Het doen van taqlied van diegene waarvan je niet weet of die persoon iemand is waarvan zijn uitspraak kan worden aangenomen.

3. Het doen van taqlied nadat de bewijzen duidelijk zijn gemaakt en het duidelijk wordt dat de bewijzen de mening van diegene tegenspreekt die taqlied doet. (Ilaamul-Moewaqqieen (2/188))

Iemaam Ahmad bin Hanbal (rahimehoellaah) zei: “Hoe vreemd is het dat mensen die de ketting van een overlevering van een hadieth (isnaad) en zijn authenticiteit kennen, en toch de mening van Soefyaan [ath-Thawrie] volgen, ook zegt Allaah, de Nobele:

“Laat diegene die de opdracht van de Boodschapper tegengaan oppassen, uit vrees dat hen geen rampspoed (fitnah) zal overkomen, of een pijnlijke bestraffing hen zal worden opgelegd.” (Soerah an-Noer 24:63)

Weet jij wat die fitnah is? Die fitnah is shirk! Gezien de verwerping van zijn uitspraken door sommigen, opsplitsing kunnen veroorzaken die het hart binnentreden, en het dus vernietigen.” (Overgeleverd door Ibn Battah in al-Ibaanatoel-Koebraa (no.97). Refereer ook naar al-Masaail (3/1355) van Abdoellaah ibn Iemaam Ahmad)

Shaych Abdur-Rahmaan ibn Hasan (de kleinzoon van Mohammad ibn Abdoel-Wahab) (rahimehoellaah) zei: “In de woorden van Iemaam Ahmad (rahimehoellaah) is een indicatie dat; het doen van taqlied voordat de bewijzen een persoon bereiken niet afkeurenswaardig is. Eerder, degene die men moet censureren is de persoon bij wie de bewijzen hem bereiken, maar hij er vervolgens toch tegenstrijdig aan is door zich vast te houden aan de uitspraak van zijn geleerde.” (Fathoel-Madjied (2/649)

De Hadj

2010-08-08T03:12:00.002+02:00

Auteur: Shaych al-Islaam Ibn Qayyim al-Jawziyyah.

Het woord Hadj betekend, letterlijk; zich naar een plaats begeven om het te bezoeken, maar in de terminologie van de Islaamitische Sharia wordt ermee bedoeld; zich begeven naar Bait-Allaah (het Huis van Allaah, één van de namen van de Ka’abah) om de noodzakelijke aanbiddingen te verrichten. De Hadj is geen nieuwe instelling die geïntroduceerd is door de Islaam en zijn Sharia, deze instelling is zo oud als de Ka’abah zelf, hetgeen in de Heilige Qor’aan (op de volgende manier) beschreven staat;

"Het eerste Huis van Verheven Aanbidding dat voor de mensheid voorgeschreven is" [Soerah Al-Imraan 3:95]

Dit Vers bevestigt de Hadieth die ons uit legt dat de Ka’abah het eerst gebouwd werd door Adam (‘alayhie salaam), de eerste man op aarde.

De gehele plechtigheid van de Hadj is een herdenking van de handelingen van toewijding van de Profeet Ibrahiem en zijn familie, aan Allaah de Almachtige. Dit toont aan dat de Profeet Mohammed (salallaahoe ‘alayhie wasellem) met deze instelling geen nieuwigheid heeft ingevoerd, maar het gezuiverd heeft van alle kwaadaardige gebruiken, en heeft het een verplichte handeling van vroomheid gemaakt waardoor men Godsbewustzijn kan ontwikkelen. Vandaar dat het één van de vijf pillaren van het geloof is, en een plicht voor elke gelovige, mits hij er fysiek en financieel toe in staat is. Bedevaart wordt terrecht de perfectie van het geloof genoemd, omdat het een combinatie is van alle kenmerkende kwaliteiten van andere verplichte handelingen, zoals gebed, geduld, gemis aan de genoegens van het leven, toewijding, Zakaat (aalmoezen) en smeekbeden. In feite vormt de lichamelijke bedevaart een inleiding tot de geestelijke bedevaart tot Allaah, wanneer een man alles van de wereld vaarwel zegt en zichzelf voor Hem presenteert als Zijn nederige dienaar, zeggende: "Hier sta ik voor U, mijn Heer, zijnde een slaaf voor U."

De rites die verbonden zijn met de bedevaart zijn verdeeld in twee soorten:

1. ‘Oemrah (kleine bedevaart) wordt door de individu op een willekeurige datum naar wens verricht, behalve tijdens de tijd van de officiële bedevaart.

2. Hadj (officiële bedevaart) hetgeen verricht moet worden op een specifieke datum en in gezelschap van de andere pelgrims. Het vindt plaats tijdens de maanden van Shawwal, Dhoel-Qua’da en Dhoel-Hidjaa (de laatste drie maanden van de Hidrie kalender).

Het Mekkaans gebied is heilig (al-Haram). De pelgrims betreden dit grondgebied, zijnde in een staat van Ihraam (men treedt een staat binnen, waarin men verboden is om bepaalde handelingen te verrichten die daarvoor wel toegestaan waren. In technische termen houdt het in; het ondernemen van de Hadj of de ‘Oemrah). Al-Ihraam brengt met zich mee dat men een speciaal kledingstuk draagt. Betreffende dit onderwerp is er een consensus dat het een pelgrim niet is toegestaan om genaaide kleren te dragen, noch (is het voor hem toegestaan) om zijn hoofd of handen te bedekken. Wanneer hij kousen of schoenen draagt dan moeten deze onder de enkels blijven. Dit wordt gedaan om een gevoel van nederigheid te creëren en een gevoel van broederschap onder de Moslims. Al-Ihraam of het kledingstuk van de pelgrims bestaat uit twee zeemloze (ongenaaide) lappen witte wollen of katoenen stof, waarvan men er één om de taille windt en zodat het tot over de knieën rijkt, terwijl de andere losjes over de schouders geworpen wordt, en het hoofd onbedekt blijft. Deze kleding is voor mannen, terwijl vrouwen hun hele lichaam moeten bedekken behalve het gezicht, de handen en de voeten. En voordat men deze heilige kleding aan trekt, moet de pelgrim een reiniging ondergaan (Ghoesl voor grote reiniging en zijn haren worden geschoren). Een man in Ihraam wordt ingewijd; hij mag niet jagen, planten plukken, bloed afstaan, noch seksuele omgang hebben. Nadat de pelgrim zich in een staat van Ihraam heeft gebracht draagt hij een gebed voor en spreekt hij tegelijkertijd zijn intentie uit voor het maken van de ‘Oemrah en de Hadj, of alleen één van beide, naar gelang van de omstandigheid. Vervolgens begint hij met luide stem "Labeek" uit te spreken, hetgeen betekent; "tot Uw beschikking". Deze uitspraak wordt veelvuldig herhaald tot aan het begin van de ceremonie van het gooien van de stenen.

Wanneer men in Mekka aangekomen is, circuleert de pelgrim zeven keer de Ka’abah (Tawaf), en treedt het hof van het heiligdom binnen, kust de Zwarte Steen en raakt het aan. Wanneer de pelgrim het heiligdom verlaat spreekt hij zijn intentie uit voor het verrichten van het ritueel van as-Sa’i, hetgeen bestaat uit enkele malen (zeven keer heen en terug) de twee heuvels van Mekka te passeren; Safa en Marwa. Een gedeelte van de route wordt afgelegd door op een drafje te lopen.

Deze bezoeken voltooien de rites van de ‘Oemrah. Als de pelgrim geen verdere intentie heeft voor het verrichten van de officiële Hadj, dan scheert hij zijn hoofd als teken dat hij vrij is van verdere rituele verboden. Anderzijds, als hij de intentie heeft om verder te gaan met de Hadj, dan behoudt hij zijn Ihraam en neemt hij de volgende regels in acht:

1. Op de achtste dag van Dhoel-Hidjaa, gaat de pelgrim naar Mina.

2. Op de ochtend van de negende dag stopt hij bij (de heuvel van) ‘Arafat; waar de pelgrims de heuvel opklimmen roepende: "Labeek, Labeek (Hier kom ik naar U (Allaah))".

3. Nadat de zon voorbij het hoogste punt is, daalt de leider (Imaam) van de bedevaart de heuvel van ‘Arafat af, waar hij een preek houdt en vrome smeekbeden reciteert temidden van grote ontroering (van de aanwezige mensen). Wanneer de zon onder gegaan is, begint de ‘Iefféda. Dit is een snelle verplaatsing richting de Moezdalifa-vlakten waar de pelgrims hun nacht doorbrengen.

4. Vroeg in de ochtend op de tiende dag wordt er een gezamelijk (fadjr) gebed gehouden, gevolgd door een preek, waarna de pelgrims zich naar Mina begeven. De dag wordt gekenmerkt door drie verschillende rituelen:

a. Elke pelgrim draagt enkele stenen van Moezdalifah met zich mee. Wanneer men de bijeenkomst bereikt, gooit iedere pelgrim zijn stenen (Jamraat) op elke hoop met stenen van Mina (Jamrat al-Aqaba, al-Jamrat al-Wustat, al-Jamrat al-Sughra). Het gooien van de stenen is een lichamelijke beweging dat uitdrukking brengt aan het spirituele streven om satan te overwinnen en zijn kwaadaardige plannen af te weren.

b. Elke pelgrim offert een offerdier dat geslacht wordt, en het vlees dient onder de armen verdeeld te worden. Tot slot scheert (of knipt) de pelgrim nog eens zijn haar. Hij is dan in een staat van semi-inwijding (Tahallul). Zijn volledige inwijding wordt bereikt nadat hij de rest van de heilige plaatsen van Mekka heeft bezocht...

Bron: “Moekhtasar Zaad al-Ma’aad”

De vruchten van Taqwah.

2010-08-07T02:52:00.004+02:00

Auteur: Iemaam el-`Uthaymien rahiemehoellaah.

Alle lof is aan Allaah Heer der werelden. Vrede en Zegeningen zijn op Mohammed, zijn familie, zijn metgezellen en diegenen die hem volgen tot aan de Laatste Dag.

O gelovige broeders! Voorwaar, het advies dat Allaah gegeven heeft aan Zijn dienaren vanaf de tijd van Adam tot nu toe, is het hebben van taqwah (vrees) voor Hem, Heilig en Verheven is Hij.

De Allermachtigste Koning zegt:

En voorzeker, Wij hebben degenen die de Schrift voor jullie gegeven was opgedragen, en ook jullie, om Allaah te vrezen. En indien jullie ongelovig zijn, dan voorwaar: aan Allaah behoort wat in de hemelen en op aarde is. En Allaah is Behoefteloos, Prijzenswaardig. (Soerah an Nisaa¡¦ (4): 131)

Overgeleverd door Aboe Oemaamah Soeddi ibn `Oedjlaan al Baahielie: Ik hoorde de Boodschapper van Allaah een preek geven in de afscheids-Hadj, zeggende:

Vrees uw Heer, bidt uw vijf gebeden, vast in de maand Ramadaan, betaal de Zakaah, en gehoorzaam uw leiders, en als u dat doet, dan zal u het Paradijs van uw Heer binnentreden. (Overgeleverd door at Tirmidhies)

De Vrome Voorgangers (Selef) stopten niet met het wederzijds geven van advies voor het hebben van taqwah (vrees) voor Allaah, in hun preken, hun corresponderende brieven en hun testamenten nadat de Boodschapper van Allaah doodgegaan was.

`Omar ibn al Chattaab, schreef aan zijn zoon `Abdoellaah: Vervolgens: Voorwaar, ik adviseer jou om taqwah (vrees) te hebben voor Allaah, de Almachtige en de Koninklijke, want eenieder die Hem vreest, Allaah zal hem beschermen, en eenieder die Hem iets afstaat, Allaah zal hem belonen, en eenieder die Hem bedankt, Allaah zal hem in rang verheffen.”

`Ali , gaf advies aan een man door te zeggen: Ik adviseer jou met het hebben van taqwah (vrees) voor Allaah de Allermachtigste en de Koninklijkste. Er is geen ontkomen aan het ontmoeten van Hem en er is geen ander om jou te ontmoeten behalve Hem wanneer je het Hiernamaals bereikt, want waarlijk, Allaah bezit deze wereld en het Hiernamaals.¨

Een van de oprechten schreef naar zijn gelovige broeder: Ik adviseer jou (met) taqwah (vrees) voor Allaah die jouw geheimen kent en die jouw openlijke daden ziet, dus gedenk Allaah op elk moment van de nacht en de dag, en vrees Allaah volgens Zijn nabijheid, en de macht die Hij heeft over jou. En weet dat Hij jou altijd ziet. En laat Zijn Regels niet voor andere regels, noch Zijn Heerschappij voor een andere heerschappij, dus prijs Hem, door Hem immens te vrezen¨

De betekenis van taqwah is dat de dienaar tussen hemzelf en datgene wat hij vreest, een bewaker stopt die hem zal beschermen.

[Ibn Radjab, heeft gezegd: De essentie van taqwah is om een schild te maken (die beschermt) tegen Allaahs toorn en bestraffing. Dat schild is Zijn bevelen te gehoorzamen en zich te onthouden van Zijn verboden¨ (Djaami`oel-`Oeloem wal Hikam: 190/191)]

De betekenis van taqwah betreffende Allaahs dienaren is ¡§dat de dienaar tussen hemzelf en datgene wat hij vreest (d.w.z. het verkrijgen van de Toorn van zijn Heer), een afscheiding stopt die hem zal beschermen.'' Door Hem te gehoorzamen en je te onthouden van het ongehoorzaam zijn aan Hem.

Mijn edele broeder, hier zijn een paar gezegdes van onze Vrome Voorgangers, in het uitleggen van de betekenis van taqwah (vrees) voor Allaah:

Ibn Abbaas, heeft gezegd: Diegenen die Allaah vrezen, zij zijn diegenen die zich bewust zijn van Allaah en Zijn Bestraffingen.¨

De taabi`ie Talq ibn Habieb heeft gezegd: Wanneer een beproeving komt onder jullie doof hem dan met taqwah.¨ Toen gevraagd werd wat taqwah is, antwoordde hij: Taqwah (vroomheid) is dat je handelt in gehoorzaamheid aan Allaah, en hoopt op Zijn genade, op een licht van Hem; en taqwah is het laten van handelingen van ongehoorzaamheid aan Allaah uit vrees voor Hem, op een licht van Hem.¨ (Overgeleverd door Ibn Abi Shaybah in Kitaaboel-Iemaan (Nr. 99) en hij is Sahieh verklaard door Shaych al Albaanie.)

Ibn Mas`oed heeft gezegd: Spreken over de uitspraak van Allaah, de Allerhoogste, “O jullie die geloven, vreest Allaah vol ware godsvrees voor Hem, en sterft niet anders dan als moslims.” (Soerah Aal`Imraan (3): 102)

is dat Allaah is bedoeld om te gehoorzamen, en niet ongehoorzaam te zijn jegens Hem; herdacht op elk tijdstip, en niet vergeten; wordt bedankt, en we zijn niet ondankbaar jegens Hem.”

Dus streef, O mijn edele broeder, naar het vrezen van Allaah, de Almachtige en de Koninklijke, omdat Hij, de Prijzenswaardige, het recht heeft om gevreesd, geëerd en geprezen te worden in jouw hart.

Hier zijn enkele duidelijke voordelen, die het resultaat zijn van het vrezen van Allaah, in deze wereld:

[1] Voorwaar, het vrezen van Allaah maakt de algemene zaken van de mensheid gemakkelijk.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

“En wie taqwah (vrees) heeft voor Allaah, voor hem zal Hij zijn zaak makkelijk maken.” (Soerah at Thalaaq (65): 4)

“Wat betreft degene die geeft en (Allaah) vreest. En in de goede beloning (het Paradijs) gelooft. Wij zullen voor hem het gemakkelijke vergemakkelijken.” (Soerah al Layl (92): 5 - 7)

[2] Taqwah beschermt de mensheid tegen het kwaad van shaytaan.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

“Voorwaar, wanneer degenen die (Allaah) vrezen door een influistering van de Satan getroffen worden, gedenken zij (Allaah). En dan zien zij (de Waarheid) in.” (Soerah al A`raaf (7): 201)

[3] Voorwaar, taqwah is ook de oorzaak voor het openen van de zegeningen vanuit de hemelen en de aarde voor hen.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

“En als de inwoners van de steden hadden gelooft en (Allaah) hadden gevreesd, dan hadden Wij zeker voor hen zegeningen uit de hemel en de aarde geopend…” (Soerah al A`raaf (7): 96)

[4] Taqwah maakt de dienaar van Allaah succesvol in het onderscheiden van de waarheid en de leugen, en het hebben van kennis over elk van deze.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

“O jullie die geloven, als jullie Allaah vrezen, zal hij jullie een onderscheidingsvermogen (Foerqaan) geven…” (Soerah al Anfaal (8): 29)

[Al Haafidh Ibn Kethier (overleden 774 NH) (rahiemehoellaah), heeft gezegd: “Ibn `Abbaas, as-Soeddie, `Ikramah, ad-Dahhak, Qataadaah en Moeqaatil ibn Hayyaan hebben allemaal over ‘Foerqaan’ gezegd dat het betekent dat het een uitweg is (uit moeilijkheden). Moedjaahid voegde eraan toe: Een uitweg (uit moeilijkheden) zowel in deze wereld als in het Hiernamaals. In een overlevering van Ibn `Abbaas zei hij dat het ‘Redding’ betekent; en in een andere overlevering van hem, ‘geholpen worden’. Mohammed Ishaaq heeft gezegd dat het betekent: Een criterium om te oordelen tussen de waarheid en de leugen. Deze uitleg van Ibn Ishaaq is de meest algemene van het voorgaande en het is een noodzakelijke consequentie ervan. Sinds diegene die taqwah (vrees) heeft voor Allaah door Zijn bevelen te gehoorzamen en te laten wat Hij heeft verboden, de bevoegdheid zal krijgen om de waarheid en de leugen te herkennen. Dit zal de oorzaak zijn voor zijn redding, zijn verkregen hulp; en de oorzaak voor het vergemakkelijken van zijn aardse zaken en zijn vreugde op de Dag des Oordeels. Het zal de oorzaak zijn dat zijn zondes teniet gedaan worden door Allaah en hem vergiffenis geschonken zal worden en Allaah zal hem beschermen tegen de mensen. Het zal ook de oorzaak zijn voor hem dat hij de ontvanger wordt van een grootse beloning van Allaah, zoals Hij, de Allerhoogste, zegt: “O jullie die geloven, vreest Allaah en gelooft in Zijn Boodschapper, dan zal Hij jullie dubbel van Zijn Barmhartigheid geven en jullie een licht geven waarmee jullie (recht) zullen voortgaan…” (Qor`aan (57): 28) Tafsir al-Qor`aan al-`Adheem (2/301-302) van Ibn Kethier.]

“O jullie die geloven (in Mozes(Joden) en in Jezus(Christenen)), vreest Allaah en gelooft in Zijn Boodschapper, dan zal Hij jullie dubbel van Zijn Barmhartigheid geven en jullie een licht geven waarmee jullie (recht) zullen voortgaan…” (Soerah al Hadied (57): 28)

[5] Als een gelovige in moeilijkheden is, voorwaar, het hebben van taqwah maakt het mogelijk voor hem om eruit te komen, en om voorzieningen en verlichting van Allaah te verkrijgen, (het gelijke) van wat hij zich nooit had kunnen voorstellen.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

“…En wie Allaah vreest, die zal Hij een oplossing geven. En Hij voorziet hem van waar hij het niet verwacht…” (15 Soerah at Thalaaq (65): 2 en 3)

[6] Voorwaar, taqwah is een middel om bescherming van Allaahs Dien (Geloof, Religie) te verkrijgen. Waarlijk, omdat de beschermers van Allaahs Dien degenen zijn die vrees voor Hem hebben.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

De (rechtmatige) beheerders ervan zijn slechts de moettaqoen¨(Soerah al Anfaal (8): 34)

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

En voorwaar, de onrechtvaardigen zijn elkaars helpers. En Allaah is de beschermer van de moettaqoen. (Soerah al Djaathiejah (45): 19)

[7] Taqwah zorgt ervoor dat een gelovige niet bang is wanneer enig kwaad hem treft veroorzaakt door de ongelovigen of hun samenzweringen.

Allaah, de Allerhoogste, verklaart,

Maar als jullie geduldig zijn en (Allaah) vrezen, dan zal hun listigheid julliegeen schade berokkenen. Voorwaar, Allaah omvat wat zij doen. (Soerah Aal`imraan (3): 120)

[8] Het is ook de reden waarvoor Allaah hulp zendt vanuit de hemelen in tijden van tegenspoed en tijdens het ontmoeten van de vijanden van Allaah.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

En voorzeker, Allaah heeft jullie toch op (het slagveld van) Badr geholpen terwijl jullie zwakker waren, vreest daarom Allaah, hopelijk zullen jullie dankbaar zijn. (Gedenk) toen jij (Mohammed) tegen de gelovigen zei: Is het niet voldoende voor jullie dat jullie Heer jullie helpt met drieduizend nedergezonden Engelen?” Jawel, als jullie geduldig zijn en (Allaah) vrezen en zij komen op jullie afgestormd, dan zal Allaah jullie helpen met vijfduizend welonderscheiden Engelen. En Allaah heeft jullie hiermee alleen maar een verheugende boodschap willen geven en jullie harten daarmee gerust willen stellen, en er is geen hulp dan die van Allaah, de Allermachtigste, de Alwijze.” (Soerah Aal`imraan (3): 123 - 126)

Het nederdalen van hulp komt als een verheugende boodschap voor de gelovigen, een geruststelling voor de harten en het bereik van hulp van de Allermachtigste, de Alwijze.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

En Allaah heeft jullie hiermee alleen maar een verheugende boodschap willen geven en jullie harten daarmee gerust willen stellen, en er is geen hulp dan die van Allaah, de Allermachtigste, de Alwijze.¨ (Soerah Aal`imraan (3): 126)

[9] Taqwah zorgt voor een gebrek aan vijandschap of grief onder de dienaren van Allaah.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

Ondersteunt elkaar bij al Birr en at Taqwah (deugdzaamheid, rechtschapenheid en vroomheid) en steun elkaar niet bij zonde en overtreding¨ (Soerah al Maa`idah (5) vers 2)

[Birr is de uitmuntendheid, deugdzaamheid en goedheid dat aanwezig is in iets. Dit komt van de stam en de afleiding van dit woord in het Arabisch. Het verwante woord is borr (tarwe¡) die andere granen overtreft in voordeel en goedheid. Ook een goede man wordt omschreven als baarr (vervullende in zijn belofte). Allaah beschrijft de engelen als Bararah (vroom en rechtvaardig) en de bewoners van het Paradijs als abraar (rechtschapen). Birr omvat dus alle soorten goedheid en perfectie in een menselijk wezen. Het tegenovergestelde hiervan is iethm (zondigen). An Noewaas bin Semaan , heeft overgeleverd dat de Profeet heeft gezegd: Birr is goede manieren, en ithm zijn die (kwade) gedachten die geweven zitten rondom je borst(kas) en waarvoor je bang bent dat andere mensen ervan afweten.¨ (Overgeleverd door Moslim)

Taqwah, aan de andere kant, is het middel en de weg die leidt tot birr. De stam van het Arabische woord betekent bescherming¨. Diegene die het praktiseert beschermt zichzelf tegen het vuur. Aldus, de relatie tussen birr en taqwah is gelijk aan die van gezondheid (wat een doel is) en de zorg voor het lichaam (wat een middel is).]

Allaah heeft verklaard in het verhaal van Maryam:

Vervolgens zonden Wij haar Djibriel en hij verscheen aan haar als een volmaakt mens. Zij zei: Ik zoek mijn bescherming bij de Barmhartige tegen jou, als jij (Allaah) vreest.¨ (Soerah Maryam (19): 17-18)

[10] Voorwaar, taqwah zorgt ervoor dat een gelovige de symbolen van Allaah (de heilige plaatsen) eert.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

En wie de gewijde Tekenen van Allaah eer bewijst, dat is door het vrezen (van Allaah) in de harten.¨ (Soerah al Hadj (22): 32)

[11] Het is ook een middel waardoor een gelovige goede daden verricht, en een oorzaak voor hen om geaccepteerd te worden door Allaah. Eveneens is het een vergiffenis van zonden.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

O jullie die geloven, vreest Allaah en spreekt het ware woord. Hij (Allaah) zal jullie goede daden aanvaarden en jullie je zonden vergeven. En wie Allaah en Zijn Boodschapper gehoorzaamt: waarlijk, die heeft een geweldige triomf behaald.¨(Soerah al Ahzaab (33): 70-71)

[12] Voorwaar, taqwah zorgt ervoor dat een gelovige zijn stem verzacht in aanwezigheid van de Boodschapper van Allaah of het nu tijdens zijn leven was of na zijn dood.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

Voorwaar, degenen die hun stemmen verzachten in de aanwezigheid van de Boodschapper van Allaah: zij zijn degenen wiens harten Allaah heeft beproeft op taqwah. Voor hen is er vergeving en een geweldige beloning. (Soerah al Hoedjoeraat (49): 3)

De geleerden hebben gezegd: Het is afkeurenswaardig om je stem te verheffen bij het graf van de Profeet net zoals het afkeurenswaardig was om je stem te verheffen in aanwezigheid van hem toen hij nog in leven was. Dus net zoals hij werd gerespecteerd toen hij in leven was, wordt hij gerespecteerd wanneer hij in zijn graf is.

[13] Voorwaar, taqwah zorgt ervoor dat een gelovige Allaahs Liefde verkrijgt, en deze liefde die Allaah aan de gelovigen schenkt is voor dit leven en voor het Hiernamaals.

De Boodschapper van Allaah heeft overgeleverd dat zijn Heer (Allaah) heeft gezegd:

Er is geen betere weg waarmee Mijn dienaar dicht bij Mij komt, behalve door de dingen die Ik verplicht heb gesteld voor hem. En Mijn dienaren die de vrijwillige handelingen verrichten, blijven richting Mij komen, totdat Ik hem Liefheb, en als Ik hem Liefheb, dan wordt Ik zijn gehoor waarmee hij hoort, en zijn zicht waarmee hij ziet, en zijn hand, waarmee hij grijpt, en zijn voeten waarmee hij loopt, en als hij Mij vraagt, zeker zal Ik hem geven, en als hij bescherming zoekt bij Mij, dan zal Ik hem zeker beschermen.¨ (Sahieh al Boechaarie)

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

Welzeker, hij die zijn belofte nakomt en (Allaah) vreest: voorwaar, Allaah houdt van de moettaqoen.¨(Soerah Aal`imraan (3): 76)

[14] Taqwah zorgt ervoor dat een gelovige kennis vergaard, en het is de sleutel tot kennis.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

En vreest Allaah, dan zal Allaah jullie onderwijzen, en Allaah is Alwetend over alle zaken.¨ (Soerah al Baqarah (2): 282)

[15] Taqwah zorgt ervoor dat een gelovige sterk wordt. Een persoon die taqwah heeft zal beschermd worden tegen dwaling, en het afwijken van de Rechte Weg, nadat Allaah hem leiding geschonken heeft.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

“En dat dit Mijn Weg is, een rechte Weg, volgt het dan, en volgt geen (andere) wegen, want die zullen jullie doen afsplitsen van Zijn Weg. Dat is wat Hij jullie heeft opgedragen, opdat jullie (Allaah) zullen vrezen.” (Soerah al An`aam (6): 153)

[16] Voorwaar, taqwah zorgt ervoor dat een gelovige Allaah’s Barmhartigheid verkrijgt voor dit leven en voor het Hiernamaals.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

“…En Mijn Barmhartigheid omvat alle dingen. Ik zal haar voorschrijven aan degenen die (Mij) vrezen, die de zakaat geven en die in Mijn Tekenen geloven.” (Soerah al A`raaf (7): 156)

[17] Taqwah zorgt ervoor dat de gelovige Allaah’s gezelschap verkrijgt, en hiervan zijn twee vormen:

(1) De eerste is algemeen voor al Zijn dienaren. Dat Allaah hen vergezelt door middel van Zijn Gehoor, Zicht en Kennis want voorzeker, Allaah, de Allerhoogste, is de Alhorende, de Alziende en de Alwetende van de conditie van al Zijn dienaren.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

“…En Hij is met jullie, waar jullie ook zijn…” (Soerah al Hadied (57): 4)

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

“Zie jij niet dat Allaah weet wat er in de hemelen en op aarde is? Er is geen geheim gesprek tussen drie mensen, of Hij is hun vierde (met Zijn Kennis, terwijl Hij Zelf zetelt over de troon, boven de zeven hemelen op een manier die bij Zijn Goddelijkheid past); en niet tussen vijf, of Hij is hun zesde; en niet minder of meer dan dat, of Hij is met hen, waar zij zich ook bevinden…” (Soerah al Moedjaadalah (58): 7)

(2) De tweede vorm is een specifieke vorm van vergezellen wat Allaah’s hulp en steun omvat.

Zoals Allaah, de Allerhoogste, zegt,

“…Treur niet, voorwaar, Allaah is met ons.…” (Soerah at Tauwbah (9): 40)

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

“Hij (Allaah) zei: ‘Weest niet bang. Voorwaar, Ik ben met jullie beiden (Moesaa en Haaroen), Ik Hoor en Ik Zie.” (Soerah Thaa Haa (20): 46)

Er is geen twijfel dat deze specifieke vorm van vergezellen is voor degenen die Allaah vrezen.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

“Voorwaar, Allaah is met degenen die (Hem) vrezen en met degenen die weldoeners zijn.” (Soerah an Nahl (16): 128)

“…En weet dat Allaah met de moettaqoen is.” (Soerah at Tauwbah (9): 36)

[18] Voorwaar, zij (de moettaqoen) zullen een goede uitkomst hebben op de Dag des Oordeels gelijk aan hun taqwah (vrees) voor Allaah.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

“…Het (goede) einde is voor degene die (Allaah) vreest.” (Soerah Thaa Haa (20): 132)

“…en voorwaar, voor de moettaqoen is er zeker de beste plaats van terugkeer.” (Soerah Saad (38): 49)

“Wees daarom geduldig. Voorwaar, het goede einde is voor de moettaqoen.” (Soerah Hoed (11): 49)

[19] Voorwaar, taqwah zorgt ervoor dat de gelovige verheugende tijdingen heeft in dit leven, ofwel doordat het een oprechte droom van hem is of door de liefde die de mensen hebben voor hem.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

Degenen die geloofden en voortdurend (Allaah) vreesden. Voor hen is er de verheugende tijding in het wereldse leven en in het Hiernamaals. (Soerah Yoenoes (10): 63 - 64)

Iemaam Ahmed heeft overgeleverd op gezag van Aboe Dardaa dat de Profeet zei met betrekking tot Allaahs Vers:

Voor hen zijn er verheugende tijdingen¨

Dat het de ware goede droom is (die verheugende tijdingen verkondigt) die de moslim zal zien, of hij zal erin gezien worden door iemand anders.¨ (Sahieh Moslim)

Aboe `Omar al Ghafaarie heeft overgeleverd dat hij de Boodschapper van Allaah vroeg: O Boodschapper van Allaah! Hoe zit het met de man die goede daden verricht waarmee de mensen hem prijzen en aanbevelen?¨

De Profeet antwoordde:

Dat is het goede nieuws in het leven van de gelovige.¨(Sahieh Moslim)

[20] Taqwah weerhoudt een vrouw ervan teder te spreken, oftewel het stopt een man wiens hart een ziekte heeft (d.w.z. een kwaad verlangen naar overspel)

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

O vrouwen van de Profeet! Jullie zijn zoals geen van de andere vrouwen. Als jullie Allaah vrezen, ben dan niet teder in jullie manier van spreken, waardoor degene in wiens hart een ziekte is, begeerte gaat voelen, en spreekt het ware woord.¨ (Soerah al Ahzaab (33): 32)

[21] Voorwaar, het houdt onrechtvaardigheid tegen betreffende geldzaken (zoals bijv. een testament).

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

Het is jullie verplicht wanneer de dood een van jullie nabij is, als hij bezit nalaat, een testament te maken voor de ouders en de verwanten, volgens wat redelijk is, (dit is) een plicht voor de moettaqoen.¨ (Soerah al Baqarah (2): 180)

[22] Het zorgt ervoor dat de gelovige de gescheiden vrouw haar voorgeschreven compensatie geeft (alimentatie)

Allaah, de Allerhoogste, zegt:

En voor de gescheiden vrouwen is er een gift naar redelijkheid (schaal), als een plicht voor de moettaqoen.¨ (Soerah al Baqarah (2): 241)

[23] Voorwaar, het zorgt ervoor dat een gelovige zijn goede beloningen die hij heeft verzameld niet verliest, voor dit leven of het Hiernamaals.

Allaah, de Allerhoogste, zegt nadat Hij Zijn gunsten heeft geschonken aan Joesoef, door hem te verenigen met zijn familie:

Voorwaar, wie (Allaah) vreest en geduldig is: voorwaar, Allaah doet de beloning van de weldoeners niet verloren gaan.¨ (Soerah Yoesoef (12): 90)

[24] Voorwaar, het zorgt ervoor dat een gelovige leiding ontvangt.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

Alif Laam Miem. Dit is het Boek (de Qor`aan) waaraan geen twijfel is, een leidraad voor de moettaqoen. Degenen die in het onwaarneembare geloven en de salaah onderhouden en die bijdragen geven waar Wij hun mee hebben voorzien.¨ (Soerah al Baqarah (2): 1-3)

De voordelen die een gelovige kan vergaren in het Hiernamaals als gevolg van het hebben van taqwah (vrees) voor Allaah:

[1] Voorwaar, het zorgt ervoor dat een gelovige nobel wordt in het zicht van Allaah.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

“…Voorwaar, de meest edele van jullie is bij Allaah degene die het meest (Allaah) vreest.” (Soerah al-Hoedjoeraat (49): 13)

[2] Het zorgt ervoor dat een gelovige zal welslagen.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

“En wie Allaah en Zijn Boodschapper gehoorzaamt en bang is voor Allaah en Hem vreest: zij zijn degenen die de overwinnaars zijn.” (Soerah an-Noer (24): 52)

[3] Voorwaar, het zorgt ervoor dat een gelovige gered wordt van de Bestraffing van Allaah, de Allerhoogste, op de Dag des Oordeels.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

“En er is niemand onder jullie of hij treedt daar binnen (de Hel). Het is van jouw Heer een als onafwendbaar vastgesteld besluit. Dan zullen wij hen redden die (Allaah) vreesden, en wij laten de onrechtplegers er in achter, knielend.” (Soerah Maryam (19): 71-72)

“Maar degenen die (Allaah) vrezen zullen daar (de Hel) ver van gehouden worden.” (Soerah al-Layl (92): 17)

[4] Voorwaar, het zorgt ervoor dat de goede daden van een gelovige geaccepteerd worden.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

“Voorwaar, Allaah aanvaardt alleen het offer van de moettaqoen.” (Soerah al-Maa`idah (5): 27: 13)

[5] Het zorgt ervoor dat een gelovige het Paradijs erft (verkrijgt).

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

“Dat is het Paradijs dat Wij onze dienaren die (Allaah) vrezen doen erven.” (Soerah Maryam (19): 63)

[6] Voorwaar, het zorgt ervoor dat een gelovige verheven woningen krijgt (in het Paradijs) de een boven de ander.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

Maar degenen die hun Heer vreesden; voor hen zijn er woningen waarboven (nog andere) woningen zijn gebouwd, waar onderdoor de rivieren stromen. Als een belofte van Allaah, en Allaah breekt de belofte niet.¨ (Soerah az-Zoemar (39): 207: 13)

Er is een hadieth die zegt: Voorzeker, in het Paradijs zijn er woningen waarvan de voorkant gezien kan worden van de achterkant en waarvan de achterkant gezien kan worden van de voorkant (d.w.z. dat ze doorzichtig zijn).¨ Toen vroeg een bedoeien:¨Voor wie zijn deze woningen O Boodschapper van Allaah? ¨ Hij zei tegen hem:

Hij die een beleefd woord spreekt, de hongerigen voedt en het nachtgebed bidt, terwijl de mensen slapen.¨ (Soenan at-Tirmidhie)

[7] Voorwaar, het zorgt ervoor dat de gelovigen een hoge status hebben boven de ongelovigen op de Dag des Oordeels, en dat ze zullen verblijven in het hoogste deel van het Paradijs.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

Voor degenen die ongelovig zijn, is het wereldse leven schoonschijnend gemaakt en zij bespotten degenen die geloven. Maar degenen die (Allaah) vrezen, zullen zich op de Dag der Opstanding boven hen bevinden. En Allaah schenkt voorzieningen zonder berekening aan wie Hij wil.¨ (Soerah al-Baqarah (2): 212: 13)

[8] Voorwaar, het zorgt ervoor dat ze het Paradijs binnentreden, en dat is omdat het Paradijs is bereidt voor degenen die taqwah hebben.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

“En haast jullie naar vergeving van jullie Heer en (naar het) Paradijs, dat net zo wijd is als de hemelen en de aarde, gereedgemaakt voor de moettaqoen.” (Soerah Aal`imraan (3): 133)

“En als de Lieden van de Schrift (Joden en Christenen) maar hadden geloofd en (Allaah) gevreesd, dan hadden Wij hen hun fouten uitgewist en hadden wij hen gelukzalige Tuinen (het Paradijs) binnengeleid.” (Soerah al-Maa`idah (5): 65)

[9] Het zorgt voor uitwissing van slechte daden en vergeving voor de fouten die een gelovige gemaakt kan hebben.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

“En wie Allaah vreest, voor hem zal Hij zijn zonden uitwissen en hem een geweldige beloning geven.” (Soerah ath-Thalaaq (65): 5)

[10] Voorwaar, het zorgt ervoor dat de gelovige krijgt wat zijn hartje begeert, en wat aangenaam is voor zijn ogen.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

“Zij zullen de Tuinen van `Adn (het Paradijs) binnengaan, waaronder door de rivieren stromen. Voor hen is daarin wat zij willen. Zo beloont Allaah de moettaqoen.” (Soerah an-Nahl (16): 31)

[11] Voorwaar, het zorgt ervoor dat de gelovige geen angst zal hebben, noch zal treuren, en ook zal geen kwaad hem bereiken op de Dag des Oordeels.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

En Allaah zal degenen die (Hem) vreesden redden vanwege hun overwinning, het slechte zal hen niet treffen, en zij zullen niet bedroefd zijn.¨ (Soerah az-Zoemar (39): 61)

Weet: voorwaar, er zal geen vrees over de geliefden van Allaah komen en zij zullen niet treuren.¨(Soerah Yoenoes (10): 62)

[12] Zij zullen verzameld worden op de Dag des Oordeels, wafdan (als een soort afgevaardigden gepresenteerd voor een koning van eer) en de betekenis van wafdan, is dat ze voor Allaah, de Allerhoogste, komen aangereden.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

Op die Dag zullen Wij de moettaqoen verzamelen voor de Barmhartige als afgevaardigden.¨ (Soerah Maryam (19): 85)

Ibn Kethier zei, een hadieth van Noe`maan ibn Sa`ied citerende, die zei: We zaten met `Ali, toen `Ali dit Vers reciteerde;

Die dag zullen Wij de moettaqoen verzamelen voor de Barmhartige als gevaardigden (gepresenteerd voor een Koning van Eer) Hij zei, Nee, bij Allaah, zij zullen niet verzameld worden op hun benen, maar op een vrouwtjeskameel, een dergelijke creatie die nooit eerder gezien is, haar zadels zullen zijn gemaakt van goud en zij zullen erop rijden totdat zij aankloppen aan de poorten van het Paradijs.¨

[13] Het Paradijs zal dichtbij hen gebracht worden, omdat zij beschikken over taqwah.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

En het Paradijs wordt dichtbij de moettaqoen gebracht.¨ (Soerah ash-Shoe`araa (26): 90)

[14] Voorwaar, het zorgt ervoor dat de gelovige niet op dezelfde rang is als de foedjaar (verdorvenen, criminelen etc.) of de koeffaar (ongelovigen).

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

Zullen Wij degenen die geloven en goede werken verrichten behandelen als de verderfzaaiers op de aarde? Of zullen Wij de moettaqoen behandelen als de verdorvenen?¨ (Soerah Shaad (38): 28)

[15] Elke vorm van gezelschap of vriendschap, omwille van iets anders dan Allaah zal op de Dag des Oordeels getransformeerd worden in vijandschap, behalve voor de gezelschap van degenen die taqwah hadden.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

De boezemvrienden zullen op die Dag vijanden zijn van elkander, behalve de moettaqoen.¨ (Soerah az-Zoekhroef (43): 67)

[16] Zij zullen in een veilige plaats verblijven, tussen tuinen en fonteinen.
Allaah, de Allerhoogste, zegt,

Voorwaar, de moettaqoen verblijven in een veilige plaats. In tuinen en bij bronnen (het Paradijs). Zij dragen kleding van fijne zijde en brokaat (zij zijn) tegenover elkaar gezeten. Zo is het. Wij zullen hen huwen met schone maagden. Daarin vragen zij in veiligheid om allerlei vruchten. Zij zullen daarin, na de eerste dood, geen dood meer ondergaan, en Hij beschermt hen voor de bestraffing van de Hel.¨ (Soerah ad-Doekhaan (44): 51 en 56)

[17] Voorwaar, zij zullen een waarachtige verblijfplaats hebben (d.w.z. het Paradijs) bij de machtige Heerser (Allaah, de Koninklijkste, de Allerhoogste). Allaah, de Allerhoogste, zegt,

In een waarachtige verblijfplaats, bij de Machtige Heerser (Allaah, de Koninklijke, de Allerhoogste).¨(Soerah Qamar (54): 55)

[18] Taqwah is de oorzaak voor het hebben van verschillende rivieren in het Paradijs, de een van versblijvend water, de ander van melk waarvan de smaak nooit veranderd, en weer een andere rivier van wijn, heerlijk voor degenen die het drinken.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

Is het Paradijs dat aan de moettaqoen beloofd is, waarin rivieren zijn met versblijvend water, en van melk waarvan de smaak niet veranderd, en rivieren van wijn, als een genot voor degenen die het drinken, en rivieren van zuivere honing, en waarin voor hen allerlei vruchten zijn en vergeving van hun Heer¨ (Soerah Mohammed (47): 15)

Er is een hadieth in Sahieh Boechaarie waarin de Profeet zegt:

Wanneer je Allaah vraagt, vraag Hem dan al-Firdauws, want voorwaar, het is in het midden van het Paradijs, en het is de hoogste graad van het Paradijs, van waaruit rivieren stromen, en daarboven is de Troon van de Barmhartigste(Allaah).¨

[19] Taqwah zorgt ervoor dat de gelovige de mogelijkheid heeft om te reizen onder de schaduw van het Paradijs, en dat hij comfort heeft van die schaduw.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

Voorwaar, de moettaqoen verkeren in schaduwen en bij bronnen. En er zijn vruchten die zij wensen. (Er wordt gezegd) Eet en drinkt smakelijk voor wat jullie plachten te verrichten.¨ (Soerah al-Moersalaat (77): 41 - 43)

Anas ibn Maalik heeft gezegd dat de Boodschapper van Allaah heeft gezegd:

Voorwaar, in het Paradijs is een boom, waarin de ruiter zal reizen onder zijn schaduw voor honderd jaren en nog steeds niet de andere kant gepasseerd is.¨ (Sahieh al-Boechaarie)

[20] Voor de moettaqoen zullen op de Dag des Oordeels verheugende tijdingen aanbreken; het grootste terreur (op de Dag des Oordeels) zal hen niet bereiken, en de engelen zullen hen ontmoeten.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

Weet; Voorwaar, er zal geen vrees over de geliefden van Allaah komen en zij zullen niet treuren. Degenen die geloofden en voortdurend (Allaah) vreesden. Voor hen is er de verheugende tijding in het wereldse leven en in het Hiernamaals.¨ (Soerah Joenoes (10): 62 - 64)

Ibn Kethier zegt: Dit is wat Allaah, de Allerhoogste, zegt betreffende de verheugende tijdingen in het Hiernamaals,

Het grootste terreur bedroeft hen niet en de engelen zullen hen ontvangen (en zeggen) Dit is jullie dag, die jullie beloofd was.¨ (Soerah al-Anbiyaa (21): 103)

[21] Voorwaar, de moettaqoen zullen een beter thuis hebben in het Hiernamaals.

Allaah, de Allerhoogste, zegt,

En het huis van het Hiernamaals is zeker beter. En het Huis van de moettaqoen is zeker het beste.¨ (Soerah an-Nahl (16): 30)

[22] Voorwaar, de moettaqoen zullen hun beloningen ontvangen, en hun goede daden worden vermenigvuldigt, zoals Allaah, de Allerhoogste, heeft gezegd,

O jullie die geloven, vreest Allaah en gelooft in Zijn Boodschapper, dan zal Hij jullie dubbel van Zijn Barmhartigheid geven en jullie een licht geven waarmee jullie (recht) zullen voortgaan en Hij zal jullie vergeving schenken.¨ (Soerah al-Hadied (57): 28 20)

We vragen Allaah, de Almachtige en de Koninklijke om ons van Zijn dienaren te maken die taqwah hebben en die dankbaar zijn. Alle lof is aan Allaah de Heer der Werelden en Moge Allaahs Zegen en Vrede zijn met onze Profeet Mohammed, met zijn familie en al zijn Metgezellen.

Vragen over het gebed.

2010-07-27T23:18:00.001+02:00

Fataawaa van Shaikh Al-Albaanee

Vraag: Is de Adhaan verplicht voor iedereen die bidt, zelfs de persoon die alleen bidt in de moskee die een (vaste) Imaam in dienst heeft?

Antwoord: Ja, want het is vastgesteld in sommige wegen van de overlevering van de hadeeth over de man die niet goed had gebeden dat de Profeet, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam, tegen hem zei: ‘Verricht de Adhaan, dan de Iqaamah’. Dit is dus een bevel van hem, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam. En de regel van de grondbeginselen van ‘Ilm-ul-Osool (De Wetenschap van Principes/Grondbeginselen) is dat er met betrekking tot een bevel een verplichting wordt aangegeven, zolang er niets is overgeleverd dat deze verplichting teniet zou doen. En er is hier geen overlevering die deze regel teniet doet. [Al-Asaalah, #5]

Vraag: Als je de moskee binnenkomt en de eerste gebedsrij is vol, kun je dan iemand uit deze rij trekken zodat hij met jou kan bidden (in de tweede rij) of moet je gewoon alleen bidden?

Antwoord: Als de hadeeth, over het iemand uit de rij trekken zodat men niet alleen hoeft te bidden in de tweede rij, betrouwbaar was, zou het verplicht zijn om de mening erop te baseren. De keten van overlevering is echter niet betrouwbaar, zoals ik heb uitgelegd in Irwaa-ul-Ghaleel & Al-Silsilah Ad-Da’eefah (tweede hoofdstuk). Zolang deze hadeeth dus niet betrouwbaar is, moet de persoon die de moskee binnenkomt waarvan de eerste rij vol is, zichzelf proberen tussen de mensen van de eerste te rij te dringen. Dit is in de meeste gevallen mogelijk, omdat de meerderheid van de Moslims in deze tijd het nauw tegen elkaar aanstaan in de gebedsrijen(door tegen elkaar aan te dringen) achterwege hebben gelaten. Als deze persoon (die binnenkomt in de moskee) dus ziet dat de eerste rij vol is, moet hij zijn best doen om er een lege plaats in te vinden, zelfs als hij daarvoor gebaren moet maken naar degene waar hij naast wil bidden, zodat deze plaats voor hem maakt om in de eerste rij te staan.

Maar als hij niet in de mogelijkheid is om dit te doen, omdat de mensen in de rij te dicht op elkaar staan of omdat sommige mensen die aan het bidden zijn geen plaats voor hem willen maken, dan kan hij alleen staan in de tweede rij en zijn gebed zal dan (gewoon) geldig zijn. Dit omdat de Profeet’s, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam, woorden: ‘Er is geen gebed voor degene die alleen bidt in een rij’ alleen refereert naar de mate van iemands mogelijkheid en geschiktheid om alle andere daden van aanbidding te verrichten. We weten bijvoorbeeld dat het staan tijdens het verplichte gebed een zuil is (van het gebed). Daarom is het gebed van degene die zittend bidt, maar wel de mogelijkheid heeft om te staan, niet geldig. Als hij echter niet de mogelijkheid heeft om te staan, dan kan hij ook zittend bidden, zoals de Profeet, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam, heeft gezegd: ‘Bidt staand. Maar als je hiertoe niet in staat bent, dan zittend. Maar als je hiertoe niet in staat bent, dan op je bed’. Ditzelfde gaat op voor de persoon die achter de eerste rij in zijn eentje bidt, onder de voorwaarde dat hij niet de mogelijkheid heeft om in de rij voor hem te staan. Dus de hadeeth: ‘Er is geen gebed voor degene die alleen bidt in een rij’ is meest waarschijnlijk toepasselijk op de persoon die deze zaak te licht opneemt of op degene die zich afkeert van zijn wettelijke regels. Zoals wordt gedaan door vele mensen, vooral door de mu’addhins die zich niet bij de rijen voegen, maar eerder alleen gaan bidden op plaatsen vlakbij de deur (van de moskee). Dus deze individuen zijn degenen op wie de hadeeth gericht is. Wat betreft de man die de moskee binnenkomt en probeert in de eerste rij te gaan staan, maar daartoe niet in staat is, noch dat iemand naast hem komt staan (in de tweede rij), deze man kan dan alleen bidden. En Allaah belast een ziel niet met verantwoordelijkheid, behalve als Hij het de mogelijkheid heeft gegeven om deze verantwoordelijkheid te vervullen. En dit is de mening van Shaikh-ul-Islaam Ibn Taimiyyah. [Al-Asaalah, #10]

Vraag: Een man gaat de moskee binnen wanneer het ‘Ishaa gebed opgeroepen wordt te gaan beginnen. Hij heeft echter het Maghreb gebed (nog) niet gebeden, door een geldige reden. Wat moet hij in deze situatie doen?

Antwoord: Deze man moet de Imaam volgen die het ‘Ishaa gebed leidt, terwijl hij de intentie heeft om het Maghreb gebed te bidden. Maar wanneer de Imaam opstaat voor de vierde raka’ah, moet hij zich voornemen om zichzelf af te zonderen van de Imaam en dan te (blijven) zitten, de Tashahhud te doen en zijn gebed alleen afmaken. [Al-Asaalah, Uitgifte #1]

Vraag: Wat zijn de wettelijke regels m.b.t. het houden van een tweede gezamenlijk gebed in de(zelfde) moskee?

Antwoord: De Fiqh geleerden hebben een punt van verschil gehad m.b.t. de regels van het houden van een tweede gezamenlijk gebed. Voordat we echter de verschillende meningen noemen en aangeven welke de meest correcte mening is, moeten we eerst ‘de soorten van gezamenlijk’ waar zij over verschillen identificeren.

Het onderwerp van onenigheid m.b.t. het gezamenlijke gebed is dat het verricht wordt in een moskee die een vaste Imaam en mu’adhin in dienst heeft. Wat betreft de gezamenlijke gebeden die verricht worden op elke andere plaats, zoals bij iemand thuis, of een moskee die gebouwd is langs de weg (een musalla) of een winkel, dan is er niets dat iemand tegenhoudt om herhaalde gezamenlijke gebeden te hebben op deze plaatsen.

De geleerden die de mening hebben dat het niet toegestaan is om verschillende gezamenlijke gebeden te hebben in een moskee die een vaste Imaam en een vaste mu’adhin heeft, ontlenen hun regelgeving aan twee bewijzen. De eerste is tekstueel en komt van de Goddelijke Regelgever, terwijl de andere theoretisch is en een beschouwing is van de overleveringen en de wijsheid achter het voorgeschreven gezamenlijke gebed.

Wat betreft het tekstuele bewijs, deze hebben zij onderzocht en zij vonden dat de Profeet, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam, gedurende zijn leven de mensen in het gezamenlijke gebed leidde in zijn moskee. En tezamen met dit, wanneer een ieder van zijn Metgezellen de moskee binnenkwam en zag dat het gezamenlijke gebed was afgelopen, dan bad hij alleen en wachtte hij niet (op anderen die zouden komen). Noch keek hij naar rechts of links, zoals de mensen vandaag doen, op zoek naar één of meerdere mensen zodat één van hen met hen kon bidden als een Imaam.

De Salaf deden geen van dit alles nooit. Als één van hen de moskee binnenkwam en zag dat de mensen al gebeden hadden, dan bad hij zelf. Dit is de conclusie van Imaam Ash-Shaafi’ee in zijn boek Al-Umm. En zijn bespreking over dit onderwerp is de meest uitgebreide die ik heb gezien van de besprekingen door de Imaams over deze zaak. Zo heeft hij gezegd:

‘Als een groep mensen een moskee binnengaat en ziet dat de Imaam al heeft gebeden, dan moeten zij individueel bidden. Maar als zij gezamenlijk bidden, dan is hun gebed aannemelijk en geldig, echter ik haat het dat zij dit doen gezien het niet de gewoonte was van de Salaf.’

Toen zei hij: ‘Wat betreft de moskee die zich bevindt langs de snelweg en welke geen vaste Imaam en mu’adhin in dienst heeft, hierin is het niet erg om verschillende gezamenlijke gebeden te verrichten.’

Vervolgens zei hij: ‘En we hebben in ons geheugen geprent dat een groep van de Profeet’s Metgezellen het gezamenlijke gebed gemist hadden, dus baden zij individueel. Zelfs al waren zij in de gelegenheid om een tweede gezamenlijk gebed te houden, deden zij dit niet. Dit omdat zij het haatten om (hetzelfde) gezamenlijke gebed twee keer te verrichten in de moskee.

Dit zijn de woorden van Imaam Ash-Shaafi’ee. En wat hij heeft gezegd over de Metgezellen die gewend waren om individueel te bidden als zij het gezamenlijke gebed hadden gemist, is genoemd als een ta’leeq overlevering in een verkorte vorm. En Al-Haafidh Abu Bakr Ibn Abee Shaibah heeft dit opgenomen zijn bekende boek Al-Musannaf. Hij heeft het overgeleverd met een sterke keten van overlevering onder gezag van Al-Hasan Al-Basree dat wanneer de Metgezellen een gezamenlijk gebed hadden gemist, zij individueel baden.

Ibn Al-Qaasim heeft dit begrip, in zijn Mudawwanat-ul-Imaam Maalik, in verband gebracht met een groep van de Salaf, zoals de Naafi’ de bediende van van Ibn ‘Umar, Saalim Ibn ‘Abdillaah en anderen, dat wanneer zij het gebed hadden gemist, zij individueel baden en zij het gezamenlijke gebed niet een tweede keer verrichten.

Imaam At-Tabaraanee heeft in zijn Mu’jam Al-Kabeer ook, met een goede keten van overlevering van Ibn Mas’ood, gerapporteerd dat deze op een dag weg ging met twee van zijn Metgezellen van zijn huis naar de moskee om het gezamenlijke gebed te bidden. Toen zij er echter bij de moskee aankwamen, zagen zij de mensen naar buiten komen gezien het gebed was afgelopen. Hij ging toen terug naar huis en leidde hen in het gebed. Dus het terugkeren naar huis van Ibn Mas’ood –de persoon zijnde die hij was te danken aan het vergezellen van de Profeet, sallAllaahu ‘alayhi wa sallam, en zijn kennis over en begrip van de Islaam – als hij de voorschrijving van het bidden van verschillende gezamenlijke gebeden in één moskee kende, dan zou hij de moskee binnen gegaan zijn en zou hij samen met zijn twee metgezellen gezamenlijk gebeden hebben. Dit is omdat hij de woorden van de Profeet, sallAllaahu ‘alayhi wa sallam: ‘Het beste gebed van een man is het gebed dat hij verricht in zijn huis, met uitzondering van de verplichte gebeden’ kende. Dus wat is het dat Ibn Mas’ood, radyAllaahu ‘anhu, verhinderde om zijn verplichte gebed in de moskee te bidden? –zijn kennis dat als hij in de moskee zou bidden, hij het alleen zou moeten doen. Dus hij bedacht dat als hij het gezamenlijke gebed bij hem thuis zou houden, dat beter zou zijn dan dat hij en degenen die met hem waren het gebed alleen moesten bidden in de moskee.

Dit is een verzameling van de uitspraken die de mening, van de meerderheid van de geleerden ondersteunt die het houden van meerdere gezamenlijke gebeden in de omschreven moskee op de manier zoals hiervoor genoemd afkeuren.

Daarnaast zullen mensen nog meer bewijzen vinden als zij enig onderzoek verrichten. De twee Imaams, Al-Bukhaaree en Muslim hebben gerapporteerd van de hadeeth van Abu Hurairah, radyAllaahu ‘anhu, dat de Profeet, sallAllaahu ‘alayhi wa sallam, heeft gezegd: ‘Ik voelde een sterk verlangen om een man het bevel te geven om de mensen in het gebed te leiden. Dan een aantal mannen het bevel te geven om hout te gaan verzamelen, dan naar de mensen gaan die het gezamenlijke gebed niet komen bidden en hun huizen in brand te steken. Bij Degene in wiens hand de ziel is van Mohammed, als één van hen zou weten dat hij twee goede…. zou vinden in de moskee, dan zou hij zeker komen om de twee (die bidden) te zien.’

In deze hadeeth heeft de Profeet, sallAllaahu ‘alayhi wa sallam, degenen die zich onthouden van het bijwonen van het gezamenlijke gebed in de moskee, bedreigd met hen verbranden met vuur. Ik geloof dat deze hadeeth alleen ons informeert over de hiervoor genoemde regel of het informeert ons over wat Imaam Ash-Shaafi’ee heeft verklaard en wat Ibn Abee Shaibah in verband heeft gebracht. En dat was dat de Metgezellen herhaalde gezamenlijke gebeden zouden bidden in de moskee??? Dit is omdat, als we zouden aannemen dat het tweede en derde gezamenlijke gebed was toegestaan in de moskee, er deze strenge bedreiging was van de Boodschapper van Allaah, sallAllaahu ‘alayhi wa sallam, gericht op degenen die zich onthielden van het gezamenlijke gebed, van welk gezamenlijk gebed onthielden zij zich dan? En voor welk gezamenlijk gebed waar zij zich van onthielden was deze strenge bedreiging bedoeld?

Als gezegd wordt: ‘Voor het eerste gezamenlijke gebed’, dan moet er gezegd worden: De andere gezamenlijke gebeden zijn niet toegestaan. En als gezegd wordt: ‘Deze strenge bedreiging geldt alleen voor degenen die zich onthouden van elk gezamenlijk gebed, ongeacht welk nummer (tweede, derde, vierde etc.) het van het gezamenlijke gebed is. In dit geval zou het argument van de Allaah’s Boodschapper, sallAllaahu ‘alayhi wa sallam, gericht op een ieder van de mensen die zich onthouden van elk van de gezamenlijke gebeden, helemaal niet ingesteld kunnen worden. Als hij, sallAllaahu ‘alayhi wa sallam, namelijk één van hen (die het gezamenlijke gebed niet bijwoonden) [na iemand de leiding gegeven te hebben om het gebed te leiden] zou betrappen door naar zijn huis te gaan en hem zou aantreffen terwijl hij zijn vrije tijd met zijn vrouw en kinderen aan het doorbrengen was en hem zou vragen: ‘Waarom ga je niet meebidden in het gezamenlijke gebed?’, deze persoon simpelweg zou zeggen: ‘Ik zal meebidden met het tweede of derde gezamenlijke gebed.’ Zal het argument (i.e. de bedreiging) van de Boodschapper dus tegen hem werken? Dit sterke verlangen van de Boodschapper, om iemand het gebed te laten leiden in plaats van hem en om vervolgens diegenen te verrassen die zich onthouden van het gezamenlijke gebed en hun huizen te verbranden, is het grootste bewijs dat er helemaal geen tweede gezamenlijke gebed is. Dit is met betrekking tot de tekstuele verslagen waar de geleerden op hebben vertrouwd voor ondersteuning (m.b.t. deze zaak).

Wat betreft het onderzoek, deze is vanuit het volgende gezichtspunt: ‘Er zijn vele ahadeeth overgeleverd die de deugdzaamheid van het gezamenlijke gebed uiteen zetten. Eén van hen is de hadeeth waarin de Profeet, sallAllaahu ‘alayhi wa sallam, zegt: ‘Gezamenlijk bidden is 25 keer beter dan alleen bidden –en in één overlevering – 27 keer beter.’ Deze deugdzaamheid was dus alleen verklaard voor het gezamenlijke gebed.

En in een andere ahadeeth is verklaard dat: ‘Het gebed van een man samen met een andere man in het zicht van Allaah zuiverder is, dan zijn gebed alleen. En het gebed van een man samen met twee andere mannen zuiverder is in het zicht van Allaah dan zijn gebed met één man.’ Dit is omdat elke keer dat het gezamenlijke gebed toeneemt in het aantal individuen dat eraan deelneemt, de beloning ervan vermenigvuldigt bij Allaah.

Als we dit dus in gedachten houden en dan kijken naar de consequenties die de mening, dat men meerdere gezamenlijke gebeden in de moskee mag houden waar een vaste Imaam in dienst is, met zich meebrengt, dan zien we dat het de meest erge consequenties voortbrengt. Dit omdat de mening voor het houden van herhaalde gezamenlijke gebeden zal leiden tot het minimum aantal mensen die het eerste gezamenlijke gebed zullen bijwonen. En dit spreekt de aansporing tegen die we terugvinden in de hadeeth: ‘Het gebed van een man samen met een andere man is zuiverder dan zijn gebed alleen’ gezien deze hadeeth aanmoedigt dat er veel mensen zullen zijn in het gezamenlijke gebed. De mening hebben dat het gezamenlijke gebed herhaald kan worden in de moskee, bij/door noodzaak, leidt tot een minimum aantal mensen in het voorgeschreven eerste gezamenlijke gebed en tot een verdeling van de Moslim eenheid.

En er is iets anders dat een zorgvuldig onderzoek vereist. En dat is dat we de hadeeth van Ibn Mas’ood, radyAllaahu ‘anhu, in Saheeh Muslim, die gelijk is aan de hadeeth van Abu Hurairah, radyAllaahu ‘anhu, moeten onthouden: ‘Ik voelde een sterk verlangen om een man het bevel te geven om de mensen in het gebed te leiden.’ Deze hadeeth is overgeleverd (door Ibn Mas’ood) met betrekking tot degenen die zich onthouden van het verrichten van het Jumu’ah gebed. Dus als we weten dat Ibn Mas’ood, radyAllaahu ‘anhu, een bedreiging plaatste, van een specifiek type, voor elke persoon die zich onthoudt van het verrichten van het Jumu’ah en het gezamenlijke gebed, dan realiseren we ons dat deze twee gebeden betrekking hebben op hun verband met het gezamenlijke (gebed). Aldus is het Jumu’ah gebed –tot nu toe- enkelvoudig behouden en er is geen mening die verklaard dat het voorgeschreven is om meerdere (Jumu’ah) gebeden te verrichten in één moskee. Al de geleerden zijn het hier, ondanks hun verschillen, over eens. Hierdoor zien we dat de moskees gevuld zijn met mensen op de dag van het Jumu’ah gebed. Hierbij moeten we wel onthouden dat de moskees mede gevuld zijn met mensen op de dag van het Jumu’ah gebed doordat er sommigen zijn die het Jumu’ah gebed bijwonen, maar geen enkele van de andere (vaste) gebeden bijwonen. Echter, er is geen twijfel over dat de moskees gevuld zijn met mensen op de dag van het Jumu’ah gebed omdat de Moslims –en alle lof is voor Allaah- het Jumu’ah gebed niet herhaaldelijk verrichten in dezelfde moskee. Als de Moslims het gezamenlijke gebed dus net als het Jumu’ah zouden behandelen en op de manier waarop het was gedurende de tijd van de Boodschapper van Allaah, sallAllaahu ‘alayhi wa sallam, dan zouden de moskees gevuld zijn met mensen. Dit komt omdat elke persoon die continu de gezamenlijke gebeden verricht, altijd in gedachten zal hebben dat als hij het eerste gezamenlijke gebed mist, hij niet in staat zal zijn om het hierna te doen. Dit geloof zal dus dienen als een aanmoediging voor hem om zijn aanwezigheid bij gezamenlijke gebeden nauw in de gaten te houden. En het tegengestelde is ook waar. Als een Moslim voelt dat als hij het eerste gezamenlijke gebed mist, maar nog altijd mee kan bidden met een tweede of een derde of soms zelfs een tiende gebed, dan is dit van de dingen die zijn enthousiasme en aspiratie om het eerste gezamenlijke gebed bij te wonen verzwakken.

Er zijn twee dingen die overblijven: Eerst moeten we verhelderen dat diegenen die de mening hebben dat het tweede gezamenlijke gebed, volgens de specificatie die hiervoor genoemd is, niet is toegestaan en er een hekel aan hebben, de meerderheid van de Imaams van de Salaf zijn. Onder hen zijn de drie Imaams – Abu Haneefah, Maalik en Ash-Shaafi’ee. Imaam Achmad is ook onder hen volgens een overlevering (rapport). Deze overlevering is echter niet goed bekend onder zijn volgers vandaag de dag, ondanks dat één van zijn meest gespecialiseerde studenten, Abu Dawood As-Sijistaanee, het heeft genoemd. Hij rapporteerde over hem in zijn boek Masaa’il Al-Imaam Ahmad dat hij (Ahmad) zei: ‘Het gezamenlijke gebed herhalen in de twee heilige moskees (Mekkah en Medinah) draagt het hoogste niveau van afkeuring (kiraaha).’ Dit geeft dus, vanuit de aspecten van voorkeur, aan dat er ook een afkeur bestaat voor het herhalen van de gezamenlijke gebeden in andere moskees. Het (niveau van afkeur) is echter strenger in de twee (heilige) moskees. In deze overlevering is Imaam Ahmad dus in overeenstemming met de andere drie Imaams.

In de andere overlevering over Imaam Ahmad –degene die meer bekend is bij zijn studenten –baseren hij (rahimahullah) en degenen die hem volgden hun bewijs (steun) voor het verrichten van meerdere gezamenlijke gebeden op een hadeeth overgeleverd door At-Tirmidhee, Imaam Ahmad en anderen. Het is de hadeeth van Abu Sa’eed Al-Khudree in welke hij zegt: ‘Een man kwam de moskee binnen toen de Boodschapper, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam, al had gebeden en zijn Metgezellen zich om hem, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam, heen hadden verzameld. De man wilde bidden, dus de Profeet, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam, zei: ‘Is er geen man die deze man liefdadigheid kan geven door met hem te bidden?’ Dus een man stond op en bad met hem.’ En in de overlevering van Abu Bakr Al-Baihaqee, welke gevonden kan geworden in de Sunan Al-Kubraa, is verklaard dat deze man Abu Bakr As-Siddeeq was. Deze overlevering heeft echter een zwakte in de keten. De authentieke overlevering noemt de naam van de man er niet in. Dus deze geleerden hebben deze hadeeth als bewijs gebruikt en zeggen: ‘De Boodschapper, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam, heeft het tweede gezamenlijke gebed toegestaan!’

Het antwoord op het gebruik van dit bewijs is dat we dit gezamenlijke gebed, welke genoemd wordt in deze hadeeth, niet hetzelfde beschouwen als het gezamenlijke gebed zoals die wordt bedoeld in de vraag. Dit omdat het gezamenlijke gebed qaar de hadeeth naar refereert, het gezamenlijke gebed is van een man die de moskee binnenkomt nadat het eerste gezamenlijke gebed is afgelopen en alleen wil bidden. Maar de Boodschapper, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam, spoorde diegenen van zijn Metgezellen die al gebeden hadden met hem aan om één van hen te laten opstaan en iets vrijwillig te doen en een vrijwillig gebed te bidden. Dus iemand deed dit en dat is de manier waarop het zich voordeed. Dit gezamenlijke gebed bestond dus uit twee mensen: Degene die het gebed leidde (imaam) en degene die geleid werd (ma’moom). De Imaam bidt zijn verplichte gebed, terwijl de ma’moom een vrijwillig gebed bidt. Dus wie is degene die dit gezamenlijke gebed tot stand brengt? Als er niet iemand zou zijn die vrijwillig zou bidden, dan zou er geen gezamenlijk gebed zijn. Hierdoor is het een overdadig en vrijwillig gezamenlijk gebed en geen verplicht gezamenlijk gebed. En het verschil (genoemd in de vraag) is alleen m.b.t. het tweede verplichte gezamenlijke gebed. Om deze reden is het niet juist om in dit geschil de hadeeth van Abu Sa’eed Al-Khudree als bewijs te gebruiken. En wat dit nog meer bevestigd is het feit dat de hadeeth verklaard: ‘Is er geen man die deze man liefdadigheid kan geven door met hem te bidden?’ In dit voorgevallen geval was er iemand die liefdadigheid gaf en iemand die liefdadigheid ontving. Als we dus iemand met de minste hoeveelheid kennis en begrip zouden vragen: ‘Wie is degene die liefdadigheid geeft en wie is degene die liefdadigheid ontvangt in deze situatie, welke de Boodschapper, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam, heeft goedgekeurd?’ Het antwoord zou zijn: ‘Degene die liefdadigheid geeft is de persoon die het vrijwillige gebed bidt, die het verplichte gebed al had gebeden achter de Boodschapper van Allaah, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam, terwijl degene die liefdadigheid ontvangt de persoon is die laat is gearriveerd.’

Als we nu deze zelfde vraag stellen over het gezamenlijke gebed waar een geschil over bestaat: zes of zeven mensen komen bijvoorbeeld de moskee binnen en zien dat de Imaam al heeft gebeden. Dus één van hen leidt het gebed en de rest volgt hem in een tweede gezamenlijk gebed. Wie is dan degene onder deze mensen die liefdadigheid geeft? En wie is degene die liefdadigheid ontvangt? Niemand kan hetzelfde antwoord geven als in het eerste voorbeeld. Deze verzameling (van mensen) die de moskee binnen zijn gekomen nadat de Imaam al heeft gebeden, bidden allen hun verplichte gebed. Er is niemand die liefdadigheid geeft, noch is er iemand die liefdadigheid ontvangt. In tegenstelling is de vaagheid/onduidelijkheid hier volkomen duidelijk en helder – in het eerste voorbeeld-??? Degene die liefdadigheid geeft is de persoon die het verplichte gebed bidt, degene die al achter de Boodschapper van Allaah, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam, heeft gebeden. Zijn gebed telde 27 keer (als beloning). Hierdoor is hij ‘rijk’ en in staat om liefdadigheid aan anderen te geven. En degene die het gebed leidt –als er niet iemand zou zijn die liefdadigheid zou geven, dan zou hij alleen gebeden hebben- hij is ‘arm’ en heeft liefdadigheid van iemand nodig. Dit is omdat hij niet heeft verdiend wat de persoon heeft verdiend (uit beloning) die hem liefdadigheid geeft.

Dus de reden voor deze persoon om degene te zijn die liefdadigheid geeft en de andere om de persoon te zijn die liefdadigheid ontvangt is duidelijk. Wat betreft het scenario dat nu in het geschil is, dit is niet duidelijk, gezien alle (biddende) mensen ‘arm’ zijn, gezien zij allen de deugdzaamheid van het eerste gezamenlijke gebed gemist hebben. De woorden van de Boodschapper van Allaah, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam: ‘Is er geen man die deze man liefdadigheid kan geven door met hem te bidden?’ geldt hier dan ook niet. Daarom is het in een situatie zoals deze niet geldig om deze gebeurtenis (genoemd in de hadeeth) als bewijs te gebruiken. Noch kan het gebruikt worden met betrekking tot deze zaak, welke het gebied? is van onze discussie.

We zullen dit verbinden aan een andere aanwijzing die zij gebruiken als bewijs. Dit zijn de woorden van de Profeet, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam: ‘Gezamenlijk bidden is 27 maal deugdzamer dan alleen bidden.’ Zij gebruiken de algemeenheid (in de hadeeth) als bewijs, bedoelende dat zij eruit begrijpen dat het woord ‘de’ voor het woord gezamenlijk staat voor een algemene insluiting (van alle gezamenlijke gebeden). Dit betekent (volgens hen) dat elk gezamenlijk gebed deugdzamer is dan alleen bidden. Wij antwoorden door te zeggen, gebaseerd op het hiervoor genoemde bewijs, dat ‘de’ niet staat voor een algemene insluiting (van alle gezamenlijke gebeden), maar eerder is het voor een specifieke aanduiding/benoeming. Dit betekent dat het gezamenlijk gebed – welke de Boodschapper van Allaah, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam, heeft voorgeschreven, op heeft aangespoord, de mensen geboden heeft om bij te wonen, degenen die het na lieten om bij te wonen heeft bedreigd met het verbranden van hun huizen en heeft bestempeld als hypocrieten –het gezamenlijke gebed is dat deugdzamer is dan alleen bidden. En het is het eerste gezamenlijke gebed. En Allaah, De Meest Verhevene, weet het het best. [Al-Asaalah, #13-14]

Vraag: Wat is de correct uitleg van de woorden van de Profeet: ‘Degene die het meeste van de Qor-aan kent, moet de mensen in het gebed leiden..’?

Antwoord: Ten eerste kan de hadeeth teruggevonden worden in Saheeh Moeslim. De correcte houding m.b.t. de betekenis ervan is het interpreteren van de hadeeth in zijn letterlijke betekenis. En dat is het van buiten leren (in het geheugen opslaan) van het Boek van Allaah en het bedreven zijn in het reciteren van de Qor-aan. In tegenstelling tot wat sommige geloven dat het betekent, namelijk het begrijpen van de Qor-aan zonder het van buiten te kennen en te (kunnen) reciteren.

Wat ons leidt naar dit begrip is de hadeeth [in Saheeh Al-Bukharee] van de jonge metgezel ‘Amr Ibn Salimah, die de Imaam was voor zijn mensen al was hij de jongste onder hen. Dit was zo omdat hij degene was die het meeste van de Qor-aan van buiten had geleerd. En er is niets anders genoemd in de hadeeth, dan de recitatie en het van buiten leren (zonder het te begrijpen), wat aangeeft dat er een onderscheid is tussen de metgezellen.

Dit is voornamelijk het geval omdat het over het algemeen zeer zeldzaam is dat degene die de Qor-aan van buiten heeft geleerd niet behoort tot degenen die er het meest van begrijpen, laat staan dat hij behoort tot degenen die ontwetend zijn m.b.t. Fiqh. En dit is volkomen duidelijk, alle lof is voor Allaah. [Al-Asaalah, Uitgifte #4]

Vraag: Moet de tathweeb (het tweemaal zeggen: ‘Het gebed is beter dan slapen’) voor het Fadjr gebed in de eerste of de tweede Adhaan gezegd worden?

Antwoord: De tathweeb moet in de eerste Adhaan gezegd worden, zoals duidelijk is aangegeven in de authentieke hadeeth gerapporteerd door An-Nasaa’ee en Ibn Khuzaimah. En het heeft een ondersteunend bewijs in de hadeeth van Ibn ‘Umar, radyAllaahu’anhumaa, dat de tathweeb gedaan werd in de eerste Adhaan gedurende het leven van de Boodschapper van Allaah, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam. Dit is wat we begrijpen van de overleveringen.

En dit aspect van de Soennah wordt verder ondersteund door het onderzoeken en verder kijken naar de wijsheid achter de zin (‘Het gebed is beter dan slapen’). Dit is omdat het doel van de eerste Adhaan is om de persoon die slaapt, wakker te maken en om aan de persoon die vast aan te geven dat hij zijn suhoor (maaltijd voordat het licht wordt) moet afmaken. Zo is vastgesteld dat de Boodschapper van Allaah, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam, heeft gezegd: ‘Eet en drink totdat Ibn Umm Maktoom de Adhaan verricht.’ En hij (Ibn Umm Maktoom) was een blinde man die de Adhaan pas verrichte totdat sommige mensen tegen hem zeiden: ‘Het is ochtend, het is ochtend..’

Dus hier is het juist voor de mu’adhin om te zeggen, ‘Het gebed is beter dan slapen’ in de eerste Adhaan gezien de mensen op dat moment nog zullen slapen. Er zou dus tegen hen gezegd worden: ‘Het gebed is beter dan slapen.’ Maar als de mensen al wakker zijn en op weg zijn naar de moskee, wat voor nut heeft het dan om te zeggen: ‘Het gebed is beter dan slapen?!’ Degenen die lagen te slapen zijn namelijk al wakker. Om deze reden is het verrichten van de tathweeb in de tweede Adhaan in tegenspraak met de wijsheid achter de voorschrijving van deze zin. En beide overleveringen en de interpretaties zijn hiermee in overeenstemming, namelijk dat deze zin ‘Het gebed is beter dan slapen’ alleen gezegd wordt in de eerste Adhaan en niet de tweede.

Ondanks dit, zijn er ongelukkige omstandigheden waarin we zien dat sommige mensen in onze tijd het tegengestelde doen van dit aspect van de Soennah. Dus het is de taak van de ‘oproepers’ tot de Soennah om de mensen, op een juiste manier, te begeleiden betreffende deze zaak. Dit zodat de atmosfeer rijp gemaakt kan worden voor het accepteren van dit aspect van de Soennah, zoals het was gedurende de tijd van de Boodschapper van Allaah, sallAllaahu ‘aleyhi wa sallam. [Al-Asaalah, Uitgifte #17]

Verboden Handels- Transacties.

2010-07-27T22:47:00.002+02:00

Lectuur van Schaych Saalih bin Fawzaan Al-Fawzaan.

Voorwoord

Alle lof behoort toe aan Allaah en moge de vrede en zegeningen van Allaah op Zijn laatste boodschapper rusten, op zijn familie en op hen die hem oprecht opvolgen tot aan de Dag der Afrekening. Voorts;

Dit is een vertaling van een klein boekje, met als titel: “Al-Buyoo’ al-Munhee ‘anhaa fil-Islaam” [Verboden handelstransacties in de Islaam] door de nobele geleerde van Saudië Arabië, Shaikh Saalih bin Fawzaan Al-Fawzaan, moge Allaah hem beschermen. De precieze bron van dit boek was een compilatie van een lezing die hij gaf in 1411H in een masjid in Saoedië Arabië.

De keuze voor dit boek kwam voort uit de ernst van het onderwerp voor de Moeslimien in het Westen. De ernst, doordat de toename aan Moeslimien in de landen van het Westen gestaag toe neemt. De vraag naar georganiseerde handelsbetrekkingen gericht op de Moeslimien die hen van nut en voordeel zal zijn, groeit hier exponentieel aan.

Aangezien het niet gepast is voor de Moeslimien om ergens aan te beginnen zonder de voorbereiding aan kennis, ervaarden we een sterke drang om dit kleine doch informatieve boek onder de aandacht te brengen. Dit met als doel tot het vergaren van kennis voor die zaken, waar Allaah en Zijn boodschapper ons voor waarschuwden en/of voor ons hebben verboden verklaart met betrekking tot dagelijkse handelsbetrekkingen.

U zult merken dat deze vermaning niet alleen bedoeld is voor de zakenman die goederen koopt en aan zijn klanten verkoopt, maar zeer zeker ook voor de kopers van deze producten. De Shaikh geeft dan ook veel aandacht aan verschillende producten waarvan het niet toegestaan is die te kopen, verkopen of zelfs maar te promoten; daar er helaas toch producten zijn die hun weg in de Moesliem gemeenschappen hebben weten te banen, in grote hoeveelheden, zoals: muziek, alcohol en sigaretten.

We hopen dat iedere Moesliem voordeel zal hebben van dit boek, door afstand te nemen van het kopen of verkopen van producten die niet toegestaan zijn evenals het opzetten van handelsstrategieën die tegen de Islaam indruisen.

In de naam van Allaah, de Meest Genadevolle, de Schenker van Genade.

Uit het boek;

Verboden handelstransacties in de Islaam (Al-Buyoo’ al-Munhee ‘anhaa fil-Islaam) door Shaikh Saalih bin Fawzaan Al-Fawzaan.

Alle lof behoort toe aan Allaah, Heer der Werelden, en moge de vrede en zegeningen van Allaah op de zegel der Profeten rusten, op zijn familie en op al zijn metgezellen.

Dit is een korte behandeling van het onderwerp Verboden soorten van handelstransacties, wat is samen gesteld om het vermijden van deze dagelijkse rituelen voor de Moesliem mogelijk te maken – zodat zijn verdiensten van het toegestane zullen zijn, waardoor Allah hem van voordeel zal zijn in dit leven en het volgende. Oorspronkelijk, was de bron voor deze compilatie uit een lezing die ik gaf in Masjid Sumoo Walee al-‘Ahd al-Ameer ‘Abdullaah bin ‘Abdil-‘Azeez Aali Su’ood in Riyad in de maand van Jumaadal-Oolaa 1411H. Het volgende is de transcriptie van deze lezing:

Yaa broeders! Er is geen twijfel over mogelijk dat marketing en handel twee nodige en noodzakelijke zaken zijn. Dit omdat Allah ons opdracht heeft gegeven om voorzieningen te verkrijgen en voedsel voor ons zelf, volgens de algemeen gebruikelijke manieren. Specifiek zegt Hij over handel (kopen, verkopen):

“Maar Allaah heeft de handel toegestaan en de woeker (Ribaa) verboden (Ribaa).” Soerah al-Baqarah [2:275]

En Hij zegt:

“Jullie die geloven! Wanneer jullie tot de salaat op de dag van Jumu’ah worden opgeroepen, haast jullie dan om Allaah te gedenken en laat het zaken doen. Dat is beter voor jullie, als jullie dat maar wisten. En wanneer de salaat beëindigd is, gaat dan weer uit elkaar het land in, streeft naar de gunst van Allaah en gedenk Allaah veel; misschien zal het jullie welgaan.” Soerah al-Djoemu’ah [62:9-10]

En Allah zegt, met complimenten gericht aan hen die een combinatie weten te maken tussen het verkrijgen van consumptie (rizq) en de verrichting van aanbidding:

“In huizen waarvan Allaah heeft opgedragen dat zij werden opgericht en waarin Zijn naam wordt vermeld. Hem prijzen daarin in de morgenstond en in de avond mannen, die niet door koopwaar en handel afgeleid worden van het gedenken van Allaah, het verrichten van de salaat en het geven van de zakaat.” Soerah an-Noer [24:36-37]

In deze ayah, maant Allaah dat het kopen en verkopen tot de eigenschappen van de Muslimien behoren. Maar dat wanneer de aanvang tot het gebed is ingeluid, men het kopen en verkopen achter zich laat, ter voorbereiding op het gebed.

“die niet door koopwaar en handel afgeleid worden van het gedenken van Allaah” Soerah An-Noer [24:37]

Allaah heeft ons bevolen om voedsel (rizq) te verkrijgen samen met het bevel Hem te aanbidden, zoals Hij zegt:

“Zoekt de levensbehoeften dus bij Allaah en dient Hem en betuigt Hem dank; tot Hem worden jullie teruggebracht.” Soerah al-‘Ankaboet [29:17]

Het drijven van handel door het kopen en verkopen of op welke andere toegestane manier dan ook, ten behoeve van de consumptie vergaring, is iets dat nodig is volgens de godsdienst. Dit vanwege de grote voordelen ervan, voor zowel het individu als de gemeenschap. Kopen en verkopen zijn beide gezegende en noodzakelijke handelingen, zo lang zij niet de oorzaak vormen voor de verloedering van iemands aanbidding (tot Allaah), of diegene ertoe doet leiden het gezamenlijke gebed in de masaajid uit te stellen.

De profeet zei: “De eerlijke en betrouwbare handelaar zal met de profeten, de martelaren en de oprechte mensen zijn.” Dit betekent dat de zakenman die koopt en verkoopt en tegelijkertijd eerlijk blijft, zich bij deze groepen mensen zal scharen op de Dag des Oordeels. Dit is een prachtige positie, die de nobelheid van dergelijk gedrag laat zien. En de profeet werd een keer gevraagd welke verdiensten tot de meest zuivere behoorden? Daarop antwoordde hij: “Een gezegende handel (geaccepteerd door Allaah) en de arbeid die een man met zijn hand verricht.” [Overgeleverd door At-Tabaraanee]

De profeet heeft ook gezegd: “De twee personen die een handelstransactie met elkaar aangaan, zijn in staat van goedheid zo lang zij zich niet van elkaar afscheiden. Als zij dus beiden eerlijk en open zijn jegens elkander, zijn zij gezegend in hun handelsbetrekking. Maar als zij liegen en (de waarheid) verbergen, dan is de zegening over hun handelsbetrekking gewist.”

Dus het handel drijven in staat van eerlijkheid en oprechtheid behoort tot de beste manieren bij het voorzien in onderhoud. Echter wanneer er handel wordt gedreven met leugens, fraude, oplichting en misleiding, dan is dit de manier die behoort tot de slechtste manieren bij het voorzien in onderhoud.

De profeet passeerde eens een groep Moeslimien die aan het kopen en verkopen waren op de marktplaats in Medina. Vervolgens zei de profeet:

“Yaa jullie groepen handelaars!” Waarop zij hun hoofden wenden om te horen wat hij zou zeggen. Hij zei: “Voorzeker, de handelsdrijvers zullen worden opgewekt als zondige kwaaddoeners (fujaar), behalve zij die Allaah vrezen (trouw blijven), dat zijn de oprechten en waarheidsgetrouwen.” [Overgeleverd door at-Tirmidhee, die zei dat het hasan saheeh was.]

De profeet zelf onderging handelsbetrekkingen in de beginperiode van zijn leven, toen hij de geldstromen van Khadeejah leidde. Dit was voor de komst van zijn profeetschap, en hij kocht en verkocht met oog op het maken van winst.

Dit ging ook op voor de metgezellen van de boodschapper van Allaah – zij kochten en verkochten en dreven handel. Er waren welvarende mensen onder hen die hun bezittingen gebruikten ter ondersteuning van de Jihaad op de Weg van Allaah, zoals ‘Uthmaan bin ‘Affaan (radyAllaahu ‘anhu) die de armen in het leger voorzag van onderhoud (uitrusting). Hetzelfde was het geval bij ‘Abdur-Rahmaan bin ‘Awf (radyAllaahu ‘anhu) die geld aan de Moeslimien doneerde in tijden van tekorten en in tijden van Jihaad.

Ook Abu Bakr as-Sideeq (radyAllaahu ‘anhu) kocht, verkocht en offerde zijn bezittingen op ter ondersteuning van de Islaam en de Moeslimien, in zowel zijn tijd in Mekka voor zijn migratie als na de migratie. Hij gaf grote hoeveelheden van zijn bezittingen op de Weg van Allaah.

Daarom is het voorzien in onderhoud volgens de aanvaarde manieren, waarvan de meest bekende manier het kopen en verkopen is, van groot belang.

Desalniettemin behoort dit kopen en verkopen op religieuze gronden gefundeerd te zijn, zodat de Moesliem verboden transacties en niet toegestane verdiensten kan vermijden. De profeet heeft ons verschillende vormen van onderhandelingen verboden vanwege de onwaardige verdiensten die erin schuil gaan, met gevaren voor zowel de mensheid als het op een onrechtmatige manier verkrijgen van bezittingen. Tot deze verboden transacties behoren de volgende:

1. Wanneer het kopen en verkopen iemand af houdt van de verrichting van aanbidding, bijvoorbeeld wanneer er tijd uitgetrokken wordt ten koste van de tijd voor de aanbidding. Een persoon die bezig is met het kopen en verkopen waardoor diegene niet aan het gezamenlijke gebed in de masjid kan deelnemen, tot op het punt dat men hierdoor het gebed mist of er een gedeelte van mist. Dit is verboden. Allaah zegt:

“O jullie die geloven! Wanneer jullie tot de salaat op de dag van Jumu’ah worden opgeroepen, haast jullie dan om Allaah te gedenken en laat het zaken doen. Dat is beter voor jullie, als jullie dat maar wisten. En wanneer de salaat beëindigd is, gaat dan weer uit elkaar het land in, strevend naar de gunst van Allaah en gedenk Allaah veel; misschien zal het jullie welgaan.” Soerah al-Djoemu’ah [62:9-10]

En Allaah zegt in een andere ayah:

“ O jullie die geloven! Jullie bezittingen en jullie kinderen moeten jullie er niet van afleiden Allaah te gedenken. Wie dat doen, dat zijn dan de verliezers.” Soerah al-Moenafiqoen [63:9]

Laten we de volgende ayah van Allaah eens nader beschouwen: “…dat zijn dan de verliezers.” Hij veroordeeld hen als verliezers ongeacht of dat ze rijk zijn, geld hamsterend door vergaring – zelfs als zij veel kinderen hebben.

Dit is het geval omdat het bezit en kinderen niet ter vervangingen kunnen dienen voor het gemis aan de herdenking van Allaah. Dus zelfs wanneer er winst wordt gemaakt of inkomsten wordt verdient in deze wereld, dan nog zullen zij behoren tot de verliezers in de diepste betekenis van het woord.

In werkelijkheid kan men hier alleen maar van profiteren door deze twee goede zaken te combineren. Als men het vergaren van onderhoud in samenhang met de aanbidding van Allaah combineert, door het kopen en verkopen op de daartoe bekende tijden uit te voeren en vervolgens het gebed af te wachten totdat het tijd is. Dan heeft men gebruik gemaakt van de combinatie van zowel het goede in dit leven als het goede in het Hiernamaals. Zij zijn het waar Allaah het in de volgende ayah over heeft:

“Zoekt de levensbehoeften dus bij Allaah en aanbid Hem (alleen)” en Zijn ayah:
“En wanneer de salaat beëindigd is, gaat dan weer uit elkaar het land in, strevend naar de gunst van Allaah.”

Bijgevolg kan de handelsnijverheid onderverdeeld worden in twee categorieën – de handelsnijverheid van het wereldse leven en de handelsnijverheid van het volgende leven (Hiernamaals). De handelsnijverheid in dit leven is met bezit en verdiensten, terwijl met de handelsnijverheid van het volgende leven de rechtgeaarde daden worden bedoeld. Allaah zegt:

“O jullie die geloven! Zal ik jullie op een handel wijzen die jullie van een pijnlijke bestraffing redt? Jullie moeten in Allaah en Zijn gezant geloven en jullie op de weg van Allaah met jullie bezittingen en jullie eigen persoon inzetten. Dat is beter voor jullie, als jullie dat maar wisten! Hij zal jullie je zonden vergeven en jullie in tuinen laten binnengaan waar de rivieren onderdoor stromen en in goede woningen in de tuinen van ‘Adn. Dat is de geweldige triomf! En nog iets anders dat jullie graag willen; hulp van Allaah en een spoedig succes. Verkondig het goede nieuws aan de gelovigen.” Soerah as-Saff [61:10-13]

Dit is de immense handelsnijverheid die rendabel is. Dus als de toegestane handelsnijverheid in dit wereldse leven eraan verbonden is, verwordt het tot iets goeds op iets goeds. Maar wanneer een iemand zich enkel richt op de handelsnijverheid van dit leven en daarmee de handelsnijverheid van het volgende leven naast zich legt, diegene zal een verliezer worden, zoals Allaah zegt: “…dat zijn dan de verliezers.” Soerat al-Moenafiqoen [63:9]

Wanneer een persoon dan zijn aandacht vestigt op het verrichten van aanbidding en het uitvoeren van het gebed, opdat Allaah veelvuldig herdacht wordt [door te doen wat Allaah bevolen heeft te doen], waarlijk, Allaah zal dan zeker de deuren van onderhoud (voedsel) voor hem openen. In feite is het gebed een oorzaak voor het verkrijgen van onderhoud (rizq), zoals Allaah zegt:

“En leg jouw mensen de salaat op. Volhard jij er ook in. Wij vragen van jou geen levensonderhoud. Wij zijn het die jou levensonderhoud (rizq) geven, en het [goede] lot komt hen die Taqwaa hebben toe.” Soerah TaHa [20:132]

Het gebed, die sommigen als reden aanhalen voor het verlies van tijd in het verkrijgen van rizq en in het kopen en verkopen, staat in feite hieraan in contrast. Het opent voor hen de deur naar inkomen, comfort en zegening. Dit komt doordat rizq zich in de Hand van Allaah bevind. Dus als men de aandacht vestigt op het ter herinnering brengen van Hem en Hem te aanbidden, zou Hij u voorzien en een deur openen naar het verkrijgen van onderhoud. “…en Allaah is werkelijk de beste Voorziener.” Soerah al-Djoemu’ah [62:11]

Allaah zegt, de aanbidding van gelovigen beschrijvend:

“In huizen waarvan Allaah heeft opgedragen dat zij werden opgericht en waarin Zijn naam wordt vermeld. Hem prijzen daarin in de morgenstond en in de avond mannen, die niet door koopwaar en handel afgeleid worden van het gedenken van Allaah, het verrichten van de salaat en het geven van de zakaat en die een dag vrezen waarop de harten en de ogen zich omdraaien.” Soerah an-Noer [24:36-37]

Ter illustratie van de voorgaande ayah vertelden sommigen van de Salaf: “Zij (de Sahaabah) kochten en verkochten, maar wanneer één van hen de mua-dhin hoorde oproepen tot het gebed, terwijl hij de schaal nog vast had, liet hij deze vallen om vervolgens te vertrekken voor het gebed.”

Zoals eerder vermeld is het punt dat wanneer kopen en verkopen iemand af houdt van het uitvoeren van het gebed, deze handelsnijverheid verboden en nutteloos is. En het geld dat verdiend wordt is Haraam (onwettig) en smerig.

2. Tot de verboden vormen van handelstransacties behoort ook: de verkoop van verboden goederen. Dit is het geval wanneer Allaah iets verbiedt, zoals het geval is wanneer iemand iets wat verboden is verkoopt. De boodschapper van Allaah verbood de verkoop van dode dieren, khamr (bijvoorbeeld wijn), varken en standbeelden. Dus wie er ook dode dieren, zoals vlees waarvoor niet de voorgeschreven zakaat betaald is, dan is hetgeen hij verkocht heeft een dood dier waarvan de verdiensten onwettig zijn.

Dit gaat ook op voor de verkoop van khamr. Wat er bedoeld wordt met khamr, is al hetgeen dat een bedwelmende werking heeft, gebaseerd op het gezegde van de profeet: “Ieder bedwelmend middel is khamr, en iedere vorm van khamr is Haraam (onwettig).” Hij vervloekte de mensen met betrekking tot khamr, zoals is vastgelegd in de authentieke h’adieth:

“Voorwaar Allaah heeft khamr vervloekt – degene die het produceert en degene voor wie het geproduceerd wordt, degene die het verkoopt en degene die het koopt, degene die het drinkt en degene die verdient aan de verkoop ervan, degene die het vervoert en degene waar naartoe het vervoert wordt, en degene die het op dient.” [Overgeleverd door at-Tirmidhee en Ibn Maajah.]

Khamr is iedere vorm van bedwelming, ongeacht of dat het khamr of alcoholische dranken of likeur of wijn of whisky genoemd wordt. Het is niet van belang of dat het met één van deze namen genoemd wordt of andere namen – het veranderen van de naam verandert niet het feit dat het khamr is. Het is in een h’adieth overgeleverd dat: “Er zullen mensen komen gedurende de Laatste dagen die khamr een andere naam geven en het drinken.”

Ook wat nog erger is dan dit, is de verkoop van verdovende middelen zoals hasheesh en opium, evenals andere soorten drugs die vandaag de dag aan de mensen verkocht worden. Dus degene die het verkoopt of erin dealt is een crimineel – in de ogen van de Moeslimien en in de ogen van de hele wereld. Dit komt doordat mensen sterven door drugs, het is als een vernietigende wapen.

Hierom valt éénieder die drugs verkoopt, distribueert of een deelname bekleedt in de distributie, allemaal onder de vervloeking van de boodschapper van Allaah. Hierdoor aan geld te komen behoort tot de meest stupide daden en de meest verachtelijke vorm van inkomen. Bovendien verdient degene die dealt in drugs te worden geëxecuteerd omdat diegene zorgt voor onheil (verloedering) in het land.

Hetzelfde geldt voor de verkoop van sigaretten en qaat (bladeren waarop men kauwt in met name Arabische landen). Sigaretten zijn schadelijk en veroorzaken ziektes. In feite zijn alle eigenschappen van khubth (goddeloosheid) bij elkaar verzameld in sigaretten. Er zit geen voordeel in het roken van sigaretten op wat voor manier dan ook. De schadelijke gevolgen ervan zijn talrijk. Degene met de meest onaangename mondgeur, de meest verachtelijke verschijning en het meest onaangename gezelschap van alle mensen, is degene die sigaretten rookt. Als hij naast je zit of naast je rijdt in een auto of een vliegtuig, ervaar je ongemak door de rook en de onaangename geur. De stank die uit de mond komt is al erg genoeg wanneer diegene in uw richting ademt, hoeveel stank zal er wel niet meer bij komen wanneer hij rookt in uw aanwezigheid en de sigarettenrook recht in uw gezicht zweeft! De kwestie verergert.

Roken is dus verachtelijk in ieder opzicht, en er is geen enkele positieve ingrediënt in gevonden. Daarom is het verboden zonder enige aarzeling of twijfel. Het is onrechtmatig te roken vanuit verschillende perspectieven, niet slechts ééntje.

Wanneer iemand rookt, gooit men geld weg en verspilt tijd. Sigaretten misvormen het gezicht, maken de lippen donker en verkleuren de tanden. Wat de ziektes betreft die het kan veroorzaken, die zijn talrijk.

Veel mensen zijn erdoor beïnvloed geraakt en toch nemen ze het licht op, alsof het iets alledaags (normaal) is. Dit is zelfs het geval bij mensen die lijden onder de uitwerkingen ervan, zelfs wanneer men nog nooit een sigaret heeft gerookt en het haten. Toch verkoopt men het aan de mensen door de liefde voor geld, die ermee verkregen wordt. Maar deze mensen weten niet dat deze vorm van handel alle verdiensten nutteloos maken, omdat sommigen van hen dit geld mixen met hun (toegestane) handel en het zo verwaarlozen, daar dit verboden en ongehoorzaamheid (aan Allaah) is. Rizq moet niet bij Allaah gezocht worden door Hem ongehoorzaam te zijn. In plaats hiervan behoren onderhoud en verdiensten bij Allaah gezocht te worden door Hem te gehoorzamen. Wat Allaah ook als lotsbeschikking voor u heeft klaar gemaakt aan rizq, het zal u zeker toe komen. Als u het tracht te verkrijgen terwijl u gehoorzaamt aan Allaah (aan alles wat Hij beveelt en verbied), dan zal Hij voorzien en uw rijkdom zegenen.

3. Een andere vorm van verboden handel is: de verkoop van muzikale en entertainment instrumenten in al zijn gevarieerde vormen, bijvoorbeeld snaarinstrumenten en blaasinstrumenten of muzikale hulpmiddelen en alle instrumenten die voor dat doel gebruikt worden, zelfs wanneer ze met andere namen genoemd worden zoals elektronische apparaten.

Het is dus Haraam (onwettig) voor de Moesliem om deze instrumenten en de onderdelen te verkopen omdat het een verplichting is om deze te vernietigen en er niet één over te laten in de landen van de Moeslimien. Maar als dit het geval is, hoe kunnen ze dan verkocht worden? Hoe kan iemand geld ervoor krijgen? Dit behoort tot de niet toegestane handelingen!

4. De verkoop van afbeeldingen (bijv. plaatjes, (stand)beeldjes)

De profeet heeft het ons verboden om beelden te verkopen, en wat hiermee bedoeld werd zijn afbeeldingen (met een ziel) van deze wereld. Dit is het geval omdat beelden oorspronkelijk nagemaakte weergaven zijn, ongeacht of dat het paarden, vogels, dieren of mensen representeert. Alles dat een ziel (rooh’) heeft, is verboden (na te maken of) te verkopen, en het geld dat ermee verkregen wordt is Haraam.

De profeet vervloekte de afbeeldingen makers en informeerde ons dat zij tot degenen behoren die de ergste en de zwaarste bestraffing zullen ondergaan op de Dag des Oordeels.

Ook is het niet toegestaan om magazines die gevuld zijn met plaatjes te verkopen, vooral als deze magazines immorele plaatjes bevatten (bijv. van naakte vrouwen). Dit naast het feit dat er sprake is van plaatjes die verboden zijn, deze ook bijdragen aan de fitnah (onrust, verleiding) en een aanleiding vormen tot het uitvoeren van kwade/slechte handelingen.

Wanneer een man kijkt naar een plaatje van een mooi meisje die bepaalde delen van haar lichaam exposeert of zich van enkele kledingstukken ontdoet, dan zal dit in de meeste gevallen de verlangens van de man prikkelen. Deze verlangens zullen het individu ertoe leiden om obscene en criminele activiteiten te ondernemen. Dit is precies waar de duivels van onder de mensheid en de djinn op hopen, door middel van de distributie en verkoop van deze plaatjes.

Vanuit een nog hogere perspectief, is de verkoop van immorele films (bijv. pornografische films), vooral videofilms, welke zich in de Moesliem gemeenschap heeft uitgestort tot binnen in de huizen. Deze films tonen beelden van naakte vrouwen evenals beelden van obscene en immorele seksuele handelingen! Deze films raken en verleiden jonge mannen en vrouwen en zorgt ervoor dat zij er vertrouwt mee opgroeien en van dit soort immoraliteit gaan houden.

Daarom is het niet toegestaan om dit soort obscene films te verkopen. Het is een verantwoordelijkheid voor eenieder om hier preventief en vernietigend tegen te ageren, en verwijder deze films van de Moesliem omgevingen.

Dus iedereen die een winkel opent om deze immorele videobanden te verkopen (of verhuren), heeft in feite een plaats gecreëerd voor ongehoorzaamheid aan Allaah en verdient onwettig en illegaal geld, als hij het gebruikt of uit geeft voor zijn familie. Hij heeft een plaats ingericht voor fitnah (onrust) en een schuilplaats voor de Duivel.

5. Tot de verboden vormen van handelstransacties behoort ook: de verkoop van banden (cd’s) met immorele liederen, met stemmen van mannelijke en vrouwelijke zangers en zangeressen, gepaard met muziek. Deze liederen bestaan uit woorden die vertellen over lusten, dwaze verliefdheid en verering van vrouwen. Het is dus verboden (Haraam) om te luisteren naar, op te nemen en te verkopen van, deze liederen. Hier geld aan verdienen wordt gezien als een onwettige verdienste en illegale inkomsten, welke de boodschapper van Allaah streng verboden heeft als gevolg van het kwaad en immoraliteit dat het verspreidt. Het vernietigt de goede manieren en sluipt kwaad de huizen van de Moeslimien binnen.

6. Tot de verboden vormen van handelstransacties behoort ook: het verkopen van iets dat ertoe zal leiden dat de koper het zal gebruiken om een daad die Haraam is uit te voeren. Als de verkoper weet dat de koper het product zal gebruiken om een verboden handeling ermee te verrichten, dan is de verkoop aan hem verboden en ongeldig. Dit is het geval omdat u er dan toe bijdraagt dat de koper zondig wordt en in overtreding treed. Allaah zegt:

“…maar staat elkaar bij in vroomheid en godvrezendheid en staat elkaar niet bij in zonde en overtreding...” Soerah al-Maa’idah [5:2]

Om maar een voorbeeld te geven, als iemand druiven of dadels koopt met de bedoeling om er wijn mee te maken, of hij koopt een zwaard met de bedoeling om er Moeslimien mee te doden of om er een overval mee te plegen of om tyranisch te zijn of om een relschopper te zijn enz. Voor iedereen die een product gaat gebruiken om iets dat Allaah verboden heeft verklaard uit te voeren, is het niet toegestaan om dat product aan diegene te verkopen. Dit is van toepassing wanneer iemand zeker weet dat de koper iets dergelijks zal begaan of wanneer hij er een sterk vermoeden over heeft.

7. Tot de verboden vormen van handelstransacties behoort ook: wanneer een man iets verkoopt wat hij niet bezit. Bijvoorbeeld wanneer een man naar een zakenman gaat om te zoeken naar een bepaald product, maar deze zakenman heeft dit product niet. Toch komen zij middels een contract overeen (voor de verkoop van het product) met een afgesproken prijs voor in de toekomst. Terwijl het product bij geen van beide een bezit is. Vervolgens koopt de zakenman betreffende product en geeft het aan de koper nadat zij al de afspraken voor de prijs klaar hadden.

Deze vorm van handel is dus Haraam. Waarom? Omdat hij iets verkocht wat nog niet tot zijn bezit behoorde. Bovendien, doordat het product nog niet was vastgelegd en de prijs pas later betaald is, verkocht hij eigenlijk een product met schuld aan krediet. De boodschapper van Allaah heeft ons dit verboden, zoals het geval was toen Hakeem bin Hazaam (radyAllaahu ‘anhu) naar hem toe kwam zeggende: “Yaa boodschapper van Allaah, wat als er een man naar me toe komt om iets te kopen, maar dat ik dan niet heb. Vervolgens ga ik naar de marktplaats en koop ik het voor hem?” De profeet zei: “Verkoop niet iets wat je niet hebt.”

Dit is een zeer heldere verbod, daarom is het voor een persoon niet toegestaan om een bepaalde handelsartikel te verkopen tenzij het een bezit is, nog voordat er een overeenkomst is gemaakt, ongeacht of dat hij het direct ter plaatse verkoopt of in de toekomst.

Het is onaanvaardbaar om dit met een korrel zout te nemen. Dus eenieder die iets aan de mensen wil verkopen, moet de producten in zijn kantoor, winkel, warenhuis, opslagplaats of kofferruimte van zijn auto hebben, zodat de producten ieder moment klaar ter overhandiging kunnen zijn. Als er dan mensen naar hem toe komen om wat te kopen, dan kan hij het hun direct verkopen of op een latere tijdstip.

8. Tot de verboden vormen van handelstransacties behoort ook: de ‘Aynah transactie. Wat is de ‘Aynah transactie? Hiervan is sprake wanneer een product is verkocht voor een hogere prijs op een latere tijdstip, vervolgens wordt dan hetzelfde product terug gekocht tegen de huidige prijs, die minder is als de zogenaamde toekomstige prijs waarvoor het aan hem verkocht was. Dus wanneer het tijdstip aanbreekt waarbij de toekomstige prijs haar punt heeft bereikt, betaald hij de schuldeiser volledig af.

Dit is wat bekend staat als al-‘Aynah transactie. Het wordt ‘aynah genoemd omdat hetzelfde product die verkocht is terug gaat naar de eigenaar. Dit is Haraam omdat het de mensen misleid naar rente (Ribaa).

In werkelijkheid is het alsof je dollars verkoopt tegen de huidige prijs in ruil voor dollars tegen de toekomstige prijs, die hoger is dan de huidige prijs. Men gebruikt dan het product slechts als een onderdeel of middel om deze woeker te verdienen[1].

U bent verplicht om wanneer er u geld verschuldigd is, doordat je aan hem een bepaald product verkocht hebt tegen een fictieve prijs waartegen je het hem laat verkopen aan iemand anders, of dat je hem vrij laat – hij kan het behouden als dat zijn wens is of hij kan het verkopen aan iemand anders als hij dat wil, als hij het geld nodig heeft. De profeet zei: “Wanneer u handelt door middel van al-‘aynah transacties en u zich vast blijft houden aan de staarten van de koeien en tevreden bent met de landbouw, dan zal Allaah u vernederen. Hij zal deze vernedering niet van u afnemen totdat u zich weer terug keert tot uw Religie.” [Overgeleverd door Abu Dawood en het heeft onderbouwende bewijzen.]

9. Tot de verboden vormen van handelstransacties behoort ook: An-Najash. Wat er bedoelt wordt met an-Najash is dat wanneer je een product te koop aanbiedt je een publieke veiling houdt. Vervolgens komt er een persoon die tegen de prijs op bied, maar hij doet dat niet met de intentie om het te kopen, in plaats daarvan is zijn bedoeling slechts de prijs te doen toenemen voor de klanten en ze zo te misleiden. Dit geldt voor zowel het geval waarbij het is afgesproken met de verkoper als het geval wanneer het uit eigen overweging is.

Wie er ook voor op product bied zonder het te willen kopen, maar slechts om de prijs te verhogen voor de klanten, dan wordt zo’n persoon Naajish genoemd, die tegen het verbod in opstand is gekomen van de boodschapper van Allaah . Dit is Haraam, daar de profeet zei: “En voer geen Najash jegens elkander uit.”

Dus een persoon die het artikel niet wil kopen of niet nodig heeft, diegene zou niet mogen deelnemen in de veiling en er ook niet voor bieden. Integendeel, hij zou de klanten moeten verlaten, die wel echt het product willen, om tegen elkaar op te bieden.

Het kan zijn dat een persoon de verkoper wil helpen, waarna bij hem de sympathie door schiet. Waardoor hij tegen de prijs op biedt met als doel de verkoper te helpen – volgens zijn eigen inzicht. Of misschien dat de verkoper instemt met een groep bekenden van hem om door het aantal aanwezige mensen talrijk te doen lijken en zo de aandacht te trekken. Deze daden worden gezien als Najash en zijn Haraam omdat ze bedoeld zijn om de Moeslimien te misleiden en een manier om op een onrechtmatige manier geld te verdienen.

Ook de geleerden van de fiqh (jurisprudentie) hebben verklaard dat er sprake is van Najash wanneer een verkoper tegen zijn klant zegt: “Ik heb dit artikel tegen deze en deze prijs gekocht”, terwijl hij liegt over de prijs, waardoor de koper belazerd wordt en het artikel tegen een verhoogde prijs verkocht wordt.

Of wanneer de verkoper zegt: “Ik heb dit product aangeboden gekregen voor deze prijs.” Of hij zegt: “Ik kreeg het voor zoveel.”, liegende over de prijs. Hij wil alleen de klanten belazeren door hen tegen elkaar te laten opbieden tegen een valse opgezette prijs, waarvan hij beweert het voor het artikel te hebben betaald. Dit staat gelijk aan Najash, wat de boodschapper van Allaah heeft verboden. Het is bedrog en misleiding van de Moeslimien, en het is liegen en ontrouwheid, waar verantwoording voor zal moeten afleggen voor Allaah.

Wat dus een verplichting is voor de verkoper, is dat wanneer hem gevraagd wordt voor welke prijs hij het heeft ingekocht, de waarheid te vertellen. Hij moet hem de waarheid vertellen een niet zeggen dat hij het voor zoveel geld heeft verkregen terwijl dat niet waar is. Wat ook tot de definitie an-Najash behoord is dat wanneer de mensen op de marktplaats of de winkeleigenaren met elkaar afspreken om niet tegen elkaar op te bieden wanneer er een product wordt aangeboden, met als doel dat de verkoper het tegen een lagere prijs zal verkopen. Hier zullen zij allemaal een deel aan hebben, wat Haraam is. Dit behoort tot an-Najash. Het is ook een vorm om op een onrechtmatige manier geld van mensen afhandig te maken.

10. Tot de verboden vormen van handelstransacties behoort ook: wanneer een Moesliem een verkoop over de rug van zijn broeder arrangeert. De profeet zei: “En geen van jullie mag een verkoop over de rug van zijn broeder arrangeren.” Hoe wordt dit gedaan? Dit is bijvoorbeeld het geval wanneer een persoon die een bepaald product wil kopen komt en het koopt van één van de zakenmannen, die hem de keuze geeft om de deal in twee, drie of meer dagen rond te hebben. In dit geval is het voor een andere zakenman niet toegestaan om tussen beiden te komen, zeggende tegen de koper: “Laat dit product. Ik zal je hetzelfde artikel leveren, zelfs beter dan dat, voor een goedkopere prijs.” Dit is Haraam omdat hij verkoop over de rug van zijn broeder uitvoert.

Daarom, wanneer hij hem het artikel verkoopt en hem de keuze geeft (om de deal later af te ronden), laat hem het kopen en bemoei u niet met de deal. Als hij het verlangt zal hij het product nemen, en als hij het verlangt, zal hij de deal intrekken. Dus als hij zich in de deal terug trekt volgens eigen keuze (zonder dat hij overgehaald of beïnvloed is), dan is er niets op tegen om hem het product nu wel te verkopen.

Aan de andere kant is het aangaan van een aankoop over de rug van een koper ook Haraam. Dus wanneer een Moesliem komt en een product koopt van één van de zakenlieden, tegen een vastgestelde prijs met de optie om het op een latere tijdstip af te ronden, is het voor een andere koper niet toegestaan om tussen beiden in te komen door naar de zakenman of de verkoper te gaan, en te zeggen: “Ik zal dat product van u kopen voor een hogere prijs dan dat die persoon het van u gekocht heeft.”

Dit is Haraam omdat dit soort onderhandelingen onheil voor de Moeslimien veroorzaken en schending van hun rechten en het plant haat in de harten. Dit komt doordat wanneer een Moesliem erachter komt dat u in de onderhandeling tussen beiden bent ingekomen en dat u de oorzaak bent van de mislukte onderhandeling die tussen de twee was ontstaan, zal hij gevuld zijn met haat, walging en afschuw jegens u.

Of hij zal u vervloeken, omdat u hem heeft onderdrukt. Allaah zegt: “...maar staat elkaar bij in vroomheid en godvrezendheid en staat elkaar niet bij in zonde en overtreding...” Soerah al-Maa’idah [5:2]

11. Tot de verboden vormen van handelstransacties behoort ook: de bedrieglijke verkoop, wat het geval is wanneer u uw Moesliem broeder bedriegt door hem een product met mankementen te verkopen waar u van op de hoogte bent, zonder dat u hem daarvan op de hoogte brengt. Zo een verkoop is niet toegestaan en is bedrog, afzetterij en fraude.

Het is voor de verkoper een verplichting om deze mankementen te onthullen aan de koper. Maar als hij er niet in slaagt om hem ervan op de hoogte te brengen, dan is er sprake van bedrog en afzetterij, wat de boodschapper van Allaah heeft verboden, hij zei: “De twee personen die een handelstransactie met elkaar aangaan, zijn in staat van goedheid zo lang zij zich niet van elkaar afscheiden. Als zij dus beiden eerlijk en open zijn jegens elkander, zijn zij gezegend in hun handelsbetrekking. Maar als zij liegen en (de waarheid) verbergen, dan is de zegening over hun handelsbetrekking gewist.”

Het is daarom voor ons verplicht, O dienaren van Allaah, om oprecht te zijn. De boodschapper van Allaah zei: “De godsdienst is oprechtheid, de godsdienst is oprechtheid, de godsdienst is oprechtheid.” Zij (de metgezellen) zeiden: “Jegens wie O boodschapper van Allaah?” Hij zei: “Aan Allaah, aan Zijn Boek, aan Zijn boodschapper, aan de Moesliem leiders en aan de Moesliem ummah in het algemeen.”

De Moesliem moet dus oprecht zijn. Wat er bedoeld wordt wanneer iemand oprecht is, is dat diegene vrij of verlost is van bepaalde zaken. Oprecht zijn betekent (bijvoorbeeld) niets van doen te hebben met oplichting.

Op een dag passeerde de boodschapper van Allaah een persoon die voedsel verkocht op de marktplaats die zijn voedsel had opgestapeld. Waarop de profeet zijn nobele hand richting de stapel voedsel reikte en wat natte porties tegen kwam aan de zijkant van de opstapeling. Toen zei hij: “Wat is dit O eigenaar van het voedsel?” Hij antwoordde: “De lucht heeft het aangetast” – bedoelend dat de regen een deel ervan heeft aangetast. De boodschapper van Allaah zei toen: “Zou u het dan niet zichtbaar moeten maken zodat de mensen het kunnen zien? Eenieder die ons oplicht behoort niet tot ons.”

Deze h’adieth behoort tot de fundamentele principes bij het aangaan van handelstransacties tussen de Moeslimien. Het is ontoelaatbaar voor een Moesliem om de mankementen te verbergen. Als zijn handelswaar mankementen vertoond dan moet hij dit zichtbaar maken, zodat de koper het ziet en zich ervan bewust is, en zodat hij het artikel kan verkrijgen tegen een prijs die overeenkomt met de werkelijke waarde. Hij moet het product niet aanschaffen tegen een prijs waarbij men uit gaat van een ongedeerd product, daar dan de verkoper de boel belazert, oplicht, en afzet, volgens het gezegde van de boodschapper van Allaah: “Zou u het dan niet zichtbaar moeten maken zodat de mensen het kunnen zien? Eenieder die ons oplicht behoort niet tot ons.”

O jullie dienaren van Allaah! Hoe vaak zien we wel niet dat er wordt afgezet vandaag de dag? Hoe vaak zien we wel niet mensen de beschadigde artikelen aan de onderkant van containers plaatsen, opgeborgen, terwijl de in goede staat verkerende artikelen bovenin worden geplaatst – of dat het nu gaat om groente of voedselwaar? Zijn plaatsen expres het beschadigde artikel onderaan, terwijl het ongedeerde artikel bovenaan wordt geplaatst. Dit is bedriegerij, wat intentioneel is gedaan.

We vragen Allaah ons en u te ontzien en te vergeven, en dat Hij onze rizq (voorziening) Halaal maakt en dat Hij onze verdiensten Halaal maakt. En wij vragen Hem om ons van Zijn eindeloze Gulheid te schenken.

O Allaah behaagt ons met hetgeen U voor ons Halaal heeft gemaakt boven hetgeen U voor ons Haraam heeft gemaakt, en behaag ons met Uw Vrijgevendheid boven die van anderen naast U. En vergeef ons, heb erbarmen met ons en aanvaard onze berouw. Waarlijk, U bent de enige Berouw Aanvaardende, de Schenker van Barmhartigheid. En moge de vrede en zegeningen met de boodschapper van Allaah zijn.

[1] Noot van de vertaler: een ander voorbeeld is wanneer je een artikel verkoopt van € 25 voor € 50, omdat hij u pas de volgende maand betaalt in plaats nu. Dit zou een overeenkomst kunnen zijn omdat u misschien denkt dat de waarde tegen die tijd gestegen zal zijn. Maar om de één of de andere reden, zit de koper krap bij kas en wilt het product aan u terug verkopen, dus komt hij de volgende dag naar u toe en u koopt het van hem tegen de huidige marktwaarde, die nog steeds € 25 is. Wanneer dan het afgesproken tijdstip daar is, een maand later, betaald hij die € 50 af. Bij elkaar genomen is er dan sprake van een verhoging van € 25, wat wordt gezien als rente.